Friedrich Bergius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Friedrich Bergius

Friedrich Bergius (ur. 11 października 1884 w obecnej dzielnicy Wrocławia, Złotnikach zm. 30 marca 1949 w Buenos Aires) – niemiecki chemik, profesor uniwersytetu w Hanowerze, Essen i Heidelbergu. Badał sposoby wysokociśnieniowego uwodorniania węgla (brunatnego i kamiennego) do węglowodorów ciekłych – benzyny syntetycznej (metoda Bergiusa), scukrzaniem drewna (hydroliza celulozy), opracowanie metody otrzymywania fenolu z chlorobenzenu oraz glikolu z etylenu. W 1931 zdobył wraz z Carlem Boschem Nagrodę Nobla z dziedziny chemii, za wkład w wynalezienie i rozwój chemicznych metod wysokociśnieniowych. Jest zasłużony dla Wrocławia.

[edytuj] Bibliografia

  1. www.nobelprize.org: Biografia Friedricha Bergiusa (ang.).
  2. Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004. ISBN 83-71-83-240-0. 
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach