Wilhelm Ostwald

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wilhelm Ostwald
(1853-1932)

Wilhelm Friedrich Ostwald (łot. Vilhelms Ostvalds; ur. 2 września 1853 w Rydze, zm. 4 kwietnia 1932 w Großbothen koło Lipska) – niemiecki chemik i filozof, profesor chemii politechniki w Rydze (1882-1887) i chemii fizycznej uniwersytetu w Lipsku (1887-1906); ojciec Wolfganga Ostwalda.

Prowadził prace badawcze z dziedziny statyki i kinetyki chemicznej, zagadnień katalizy (definicja katalizy, utlenianie amoniaku do HNO3) teorii dysocjacji elektrolitycznej (teoria wskaźników, prawo rozcieńczeń Ostwalda, 1888), termodynamiki (rozpowszechnienie prac Gibbsa), systematyki barw[1][2].

Ostwald jest jednym z twórców nowoczesnej chemii fizycznej, założył (z van 't Hoffem) Zeitschrift für physikalische Chemie (1887) i wprowadził na uczelniach prace dyplomowe (dzisiejsze magisteria). Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii za rok 1909[1][2].

Wilhelm Ostwald wspierał ideę języka międzynarodowego. Początkowo interesował się esperantem, później także językiem ido. Część Nagrody Nobla przekazał na promocję tego drugiego.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Wilhelm Ostwald - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1909 [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-04-09]., Biographical, Nobel Lecture*, December 12, 1909, On Catalysis
  2. 2,0 2,1 2,2 Wilhelm Ostwald (ang.). W: Notable Names Database (NNDB) [on-line]. [dostęp 2014-04-09].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg