Wilhelm Ostwald

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wilhelm Ostwald
(1853-1932)

Wilhelm Friedrich Ostwald (łot. Vilhelms Ostvalds; ur. 2 września 1853 w Rydze, zm. 4 kwietnia 1932 w Großbothen koło Lipska) - profesor chemii politechniki w Rydze (1882-1887) i chemii fizycznej uniwersytetu w Lipsku (1887-1906); ojciec Wolfganga Ostwalda.

Prowadził prace badawcze z dziedziny statyki i kinetyki chemicznej, zagadnień katalizy (definicja katalizy, utlenianie amoniaku do HNO3) teorii dysocjacji elektrolitycznej (teoria wskaźników, prawo rozcieńczeń Ostwalda, 1888), termodynamiki (rozpowszechnienie prac Gibbsa), systematyki barw.

Ostwald jest jednym z twórców nowoczesnej chemii fizycznej, założył (z van 't Hoffem) Zeitschrift für physikalische Chemie (1887) i wprowadził na uczelniach prace dyplomowe (dzisiejsze magisteria). Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii za rok 1909.

Wilhelm Ostwald wspierał ideę języka międzynarodowego. Początkowo interesował się esperantem, później także językiem ido. Część Nagrody Nobla przekazał na promocję tego drugiego.

Commons in image icon.svg