Theodor Svedberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Theodor Svedberg
(1884-1971)

Theodor (The) Svedberg (ur. 30 sierpnia 1884 w Valbo koło Gävle, zm. 25 lutego 1971 w Kopparberg) - szwedzki profesor chemii fizycznej uniwersytetu (1912-1949) i Instytucie Chemii Jądrowej w Uppsali (od roku 1949), członek honorowy PTCh (1935).

Prowadził prace badawcze w dziedzinie chemii koloidów. Potwierdził doświadczalne teorię ruchów Browna Einsteina i Smoluchowskiego. Oznaczył współczynnik dyfuzji w roztworach koloidalnych (1909). Opracował ultramikroskopową technikę elektroforezy (1919). Skonstruował ultrawirówkę (1922) i stworzył podstawy jej zastosowanie do oznaczeń średnich mas cząsteczkowych polimerów.

Nagroda Nobla w zakresie chemii w roku 1926 za prace nad układami rozproszonymi[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bruce Alberts, Podstawy biologii komórki cz. 1, str. 60-61, wyd. PWN, Warszawa 2009;
  • The Svedberg - Biography (ang.). Nobelprize.org. [dostęp 2010-04-02].

Przypisy

  1. The Nobel Prize in Chemistry 1926. Nobelprize.org. [dostęp 2010-04-02].