Paul Sabatier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy chemika. Zobacz też: Paul Sabatier – historyk.
Paul Sabatier

Paul Sabatier (ur. 5 listopada 1854 w Carcassonne, zm. 14 sierpnia 1941 w Tuluzie) - francuski profesor chemii uniwersytetu w Tuluzie w latach 1884-1930, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w roku 1912, członek Francuskiej Akademii Nauk, członek zagraniczny Królewskiej Holenderskiej Akademii Nauk i Sztuki, Royal Society(1918), American Chemical Society[1], członek honorowy PTCh (1924)[2].

Prowadził prace badawcze nad katalizą, głównie uwodorniania związków węgla w obecności rozdrobnionych metali (Fe, Cu, Co, Ni, Pt) oraz kondensacji i izomeryzacji przez tlenki i chlorki. Opracował teorię procesów katalitycznych.

Jest autorem monografii Kataliza w chemii organicznej (1913, wiele wydań i tłumaczeń).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Paul Sabatier (ang.). W: Notable Names Database (NNDB) [on-line]. [dostęp 2014-05-14].
  2. 2,0 2,1 Członkowie Honorowi PTChem (pol.). W: Strona internetowa Polskiego Towarzystwa Chemicznego [on-line]. www.ptchem.pl. [dostęp 2014-05-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]