Paul Sabatier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy chemika. Zobacz też: Paul Sabatier – historyk.
Paul Sabatier

Paul Sabatier (ur. 5 listopada 1854 w Carcassonne, zm. 14 sierpnia 1941 w Tuluzie) - francuski profesor chemii uniwersytetu w Tuluzie w latach 1884-1930, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w roku 1912, członek Francuskiej Akademii Nauk, członek zagraniczny Królewskiej Holenderskiej Akademii Nauk i Sztuki, Royal Society(1918), American Chemical Society[1], członek honorowy PTCh (1924)[2].

Prowadził prace badawcze nad katalizą, głównie uwodorniania związków węgla w obecności rozdrobnionych metali (Fe, Cu, Co, Ni, Pt) oraz kondensacji i izomeryzacji przez tlenki i chlorki. Opracował teorię procesów katalitycznych.

Jest autorem monografii Kataliza w chemii organicznej (1913, wiele wydań i tłumaczeń).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie NNDB
    BŁĄD PRZYPISÓW
  2. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie PTCh
    BŁĄD PRZYPISÓW

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]