Władysław Hańcza
Z Wikipedii
| Władysław Hańcza | |
| Wacław Kowalski i Władysław Hańcza jako Kargul i Pawlak, Kino Praha w Warszawie | |
| Prawdziwe nazwisko | Władysław Tosik |
| Data i miejsce urodzenia | 18 maja 1905 |
| Data i miejsce śmierci | 19 listopada 1977 |
| Profil w bazie filmpolski.pl | |
| Profil w bazie e-teatr.pl | |
| Profil w bazie Filmweb.pl | |
Grób Władysława Hańczy na warszawskich Powązkach
Władysław Hańcza, właśc. Władysław Tosik (ur. 18 maja 1905 w Łodzi, zm. 19 listopada 1977 w Warszawie) – polski aktor, reżyser, pedagog.
Absolwent Szkoły Dramatycznej przy Teatrze Polskim w Poznaniu, członek konspiracyjnego teatru poezji w czasie okupacji hitlerowskiej, po wojnie wykładowca PWST w Warszawie.
Mąż aktorki Barbary Ludwiżanki.
[edytuj] Pełna filmografia
- Dwie godziny jako Filip - obozowy kapo (1947, premiera w 1957; reż. Józef Wyszomirski, Henryk Hechtkopf, Stanisław Wohl i Wojciech Jerzy Has)
- Stalowe serca jako Karol (1948; reż. Stanisław Januszewski)
- Żołnierz zwycięstwa jako gen. Janczar (1953; reż. Wanda Jakubowska)
- Jadą goście, jadą... jako proboszcz (1962; reż. Gerard Zalewski, Jan Rutkiewicz i Romuald Drobaczyński)
- Upał - głos premiera (1964; reż. Kazimierz Kutz)
- Miejsce dla jednego jako dyrektor Rybicki (1965; reż. Witold Lesiewicz)
- Popioły jako ojciec Rafała Olbromskiego (1965; reż. Andrzej Wajda)
- Kochankowie z Marony jako Gulbiński (1966; reż. Jerzy Zarzycki)
- Sami swoi[1] jako Władysław Kargul (1967; reż. Sylwester Chęciński)
- Tortura nadziei jako Wielki Inkwizytor (1967; reż. Ewa Petelska i Czesław Petelski)
- Ja gorę! - głos ducha księcia Wilibalda (1967; reż. Janusz Majewski)
- Stawka większa niż życie - w odc. 6 pt. tytułem "Żelazny Krzyż" jako hrabia Edwin Wąsowski (1968; reż. Janusz Morgenstern)
- Hrabina Cosel jako gen. Schulenburg (1968; reż. Jerzy Antczak)
- Pan Wołodyjowski jako stary Nowowiejski (1968; reż. Jerzy Hoffman)
- Przygody pana Michała jako stary Nowowiejski (1969; reż. Paweł Komorowski)
- Dzięcioł jako mjr Maksymilian Przebóg-Łaski, teść Stefana (1970; reż. Jerzy Gruza)
- Epilog Norymberski jako Hjalmar Schacht ([1970]; reż. Jerzy Antczak)
- Romantyczni jako dziedzic Nawrocki (1970; reż. Stanisław Różewicz)
- Wakacje z duchami (1970; reż. Stanisław Jędryka)
- Pięć i pół bladego Józka jako proboszcz (1971; reż. Henryk Kluba)
- Kłopotliwy gość jako przewodniczący Rady Narodowej (1971; reż. Jerzy Ziarnik)
- Diament radży jako gen. Thomas Vandeleur (1971; reż. Sylwester Chęciński)
- Niebieskie jak Morze Czarne jako dyrektor występujący w telewizji (1971; reż. Jerzy Ziarnik)
- Chłopi (serial TV) jako Maciej Boryna (1971-1972; reż. Jan Rybkowski)
- Kaprysy Łazarza jako proboszcz (1972; reż. Janusz Zaorski)
- Stawiam na Tolka Banana jako "Fater" - ojciec Wacka (1973; reż. Stanisław Jędryka)
- Wielka miłość Balzaka jako Karol Hański (1973; reż. Wojciech Solarz)
- Chłopi (wersja filmowa) jako Maciej Boryna (1973; reż. Jan Rybkowski)
- Droga jako Władysław Kargul (1973; reż. Sylwester Chęciński)
- Potop jako książę Janusz Radziwiłł (1974; reż. Jerzy Hoffman)
- Nie ma mocnych jako Władysław Kargul (1974; reż. Sylwester Chęciński)
- Czterdziestolatek jako ojciec Magdy (1974-1977; reż. Jerzy Gruza)
- Karino jako prezes klubu jeździeckiego (1975; reż. Jan Batory)
- Kazimierz Wielki jako arcybiskup Bogoria (1975; reż. Ewa Petelska i Czesław Petelski)
- Dzieje grzechu jako dr Wielgosiński (1975; reż. Walerian Borowczyk)
- Doktor Judym jako dyrektor Kalinowicz (1975; reż. Włodzimierz Haupe)
- Noce i dnie (wersja filmowa) jako Jan Łada (1975; reż. Jerzy Antczak)
- Zielone - minione... (1976; reż. Gerard Zalewski)
- Kochaj albo rzuć jako Władysław Kargul (1977; reż. Sylwester Chęciński)
- Noce i dnie (serial TV) jako Jan Łada (1977; reż. Jerzy Antczak)
- Granica jako minister (1977; reż. Jan Rybkowski)
Przypisy
- ↑ w tym filmie był dubbingowany przez Bolesława Płotnickiego (strona o Bolesławie Płotnickim w bazie filmpolski.pl)

