Unilever

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Unilever NV
Unilever PLC
Unilever NVUnilever PLC
Forma prawna międzynarodowa firma
Data założenia 1930
Lokalizacja  Holandia
 Wielka Brytania
Siedziba Holandia Rotterdam
Wielka Brytania Londyn
Branża handlowa
Produkty żywność
środki czystości
pielęgnacja ciała
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Fabryka Unilever w Bydgoszczy, pierwsza przejęta w Polsce przez holding po 1990 r.

Unilever – międzynarodowa firma, w skład której wchodzi holenderski Unilever NV z siedzibą w Rotterdamie i brytyjski Unilever PLC z siedzibą w Londynie. Produkuje głównie artykuły żywnościowe, środki czystości i higieny osobistej. Unilever zatrudnia 223 tys. pracowników (dane z 2008), łącznie w 365 zakładach na sześciu kontynentach. W 2006 osiągnął dochód na poziomie 40 miliardów (50 mld dolarów). Prezesem zarządu grupy (CEO) jest Paul Polman (nominowany w październiku 2008 – stan na luty 2009)[1]. Unilever posiada łącznie ponad 400 różnych marek na całym świecie, jednakże firma koncentruje się na trzynastu swoich najbardziej zyskownych markach – tzw. 'bilion-dollar brands' (ang. miliardowa marka), których średnia roczna sprzedaż przekracza miliard dolarów. Najlepsze 25 marek daje firmie Unilever ponad 70% całego rocznego dochodu[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Unilever powstał w 1930 z połączenia brytyjskiego producenta mydłaLever Brothers i holenderskiego producenta margaryny – Margarine Unie. Powodem całej operacji było używanie tego samego surowca – oleju palmowego, służącego zarówno do wyrobu margaryny jak i mydła, dzięki czemu zamierzano osiągnąć większe oszczędności przy jego imporcie. W 1980 udziały ze sprzedaży mydła i tłuszczów roślinnych wynosiły już tylko 40% (w porównaniu do początkowych 90%).

W latach 30. XX w. Unilever poczynił duże inwestycje w Ameryce Łacińskiej. Firma powiększała się dzięki kolejnym przejęciom, m.in. w 1984 kupiła markę Brooke Bond (angielski producent herbaty), a w 1989 stała się właścicielem takich marek jak: Fabergé czy Elizabeth Arden przejmując Calvin Klein Cosmetics (sprzedane w 2000)[3]. Od roku 2000 Unilever rozpoczął podbój rynku amerykańskiego wprowadzając coraz szerszy asortyment oraz przejmując w kwietniu 2000 marki Ben & Jerry’s i Slim Fast.

Obecnie Unilever posiada fabryki niemal na każdym kontynencie oraz ośrodki badawcze w Polsce (Poznań), w Colworth i Port Sunlight w Anglii, w Vlaardingen w Holandii, Trumbull, Connecticut, i Englewood Cliffs, New Jersey w USA, Bangalore w Indiach, w Pakistanie oraz w Szanghaju w Chinach.

Unilever w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Przed II wojną światową Unilever był właścicielem akcji kilkunastu fabryk w Polsce. Produkowały one m.in. margaryny, oleje, mydła, środki piorące. Radion, Lux, Vim, Kometa, Elida, Biały Jeleń, Ceres – to marki dobrze znane przedwojennym Polakom.

Po kilkudziesięciu latach nieobecności Unilever powrócił do Polski. W czerwcu 1991 holding zakupił akcje bydgoskiej Polleny[4] i otworzył swoją pierwszą polską firmę: Lever Polska (m.in. Pollena 2000 – flagowy produkt tego zakładu wypromowany kampanią "Ojciec prać").

Obecnie w Polsce większość produktów wytwarzana jest w czterech fabrykach w Poznaniu (zupy w proszku, zupy mokre, przyprawy, majonezy i ketchupy), Katowicach (produkcja margaryn i tłuszczów oraz pakowanie i dystrybucja herbat), Bydgoszczy (dostarcza detergenty i środki higieny osobistej) oraz Baninie koło Gdańska (lody)[5].

Produkty[edytuj | edytuj kod]

Unilever posiada w swoim asortymencie 400 marek, wiele z nich występuje tylko na lokalnych rynkach. Przykładowe z nich to m.in. :

Żywność[edytuj | edytuj kod]

  • Amino – zupy i sosy instant,
  • Algida – lody,
  • Alsa – syropy i desery,
  • Amora – majonezy i dressingi (Francja),
  • Bertolli – sosy do makaronów i oliwa z oliwek, margaryny (Włochy, Niemcy)
  • Boursin – sery,
  • Bovril – wyciąg z wołowiny,
  • Breyers – lody,
  • Brooke Bond – herbaty,
  • Calvé – sosy, keczupy, musztardy, majonezy, masło orzechowe,
  • Country Crock – margaryna,
  • Delma (marka) – margaryna,
  • Flora – margaryna,
  • Findus – mrożonki (Włochy, Wielka Brytania, Skandynawia),
  • Hellmann’s – majonez, ketchup
  • Kasia – margaryna,
  • Knorr – sosy suche i mokre, zupy, posiłki typu instant, mrożona żywność,
  • Lipton – herbaty,
  • Marmite – wyciąg z drożdży,
  • Ragú – sosy do makaronów,
  • Rama – margaryna,
  • Saga – herbata,
  • Skippy – masło orzechowe,
  • Slim Fast – produkty dietetyczne,
  • Tortex – ketchup,
  • Wish-Bone – dressingi.

Środki czystości[edytuj | edytuj kod]

Pielęgnacja ciała[edytuj | edytuj kod]

  • Axe – dezodoranty męski, żele pod prysznic (w UK pod marką Lynx)
  • Clear – szampony przeciwłupieżowe dla kobiet i mężczyzn,
  • Dove – szampony, odżywki, balsamy, kremy, żele pod prysznic, dezodoranty damskie i mydła,
  • Lifebuoy – mydła (Indie, Indonezja, Malezja, Singapur, Pakistan, Wietnam),
  • Lux – mydło, żele i szampony,
  • Mist – mydła (Egipt),
  • Quix – płyn do zmywania (Chile),
  • Rexona – dezodoranty, mydła (w UK Rexona występuje pod marką Sure)
  • Signal – pasta do zębów,
  • Sunlight,
  • Sunsilk – szampony, odżywki, lakiery i pianki do włosów
  • Timotei – szampony, odżywki, lakiery i pianki do włosów,
  • Vaseline – balsamy, żele, dezodoranty (Brazylia, Hiszpania, Portugalia, Włochy, UK),
  • Vinólia – mydła (Brazylia)
  • Radox – żele do kąpieli (od 2009)

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Działalność firmy często jest przedmiotem krytyki, głównie ze strony organizacji antyglobalistycznych i ekologicznych. Unilever bywa oskarżany o zatruwanie środowiska (m.in. przez Greenpeace[6]), testowanie swoich produktów na zwierzętach (m.in. przez PETA) i zatrudnianie małoletnich[7].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]