Václav Klaus

Z Wikipedii

Václav Klaus
Data i miejsce urodzenia	19 czerwca 1941 Praga,  Protektorat Czech i Moraw
Premier Republiki Czeskiej
Okres urzędowania	od 2 lipca 1992 do 17 grudnia 1997
Poprzednik	powstanie państwa
Następca	Josef Tošovský
Przewodniczący Izby Poselskiej
Poprzednik	Miloš Zeman
Następca	Lubomír Zaorálek
Prezydent Republiki Czeskiej
Okres urzędowania	od 7 marca 2003
Poprzednik	Václav Havel
Następca	sprawuje urząd

Václav Klaus w towarzystwie Lecha Kaczyńskiego, Belweder 25 stycznia 2007

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Václav Klaus

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Václava Klausa

Václav Klaus (ur. 19 czerwca 1941 w Pradze) - czeski polityk. Premier (1992 - 1997) i prezydent Republiki Czeskiej od 2003.

[edytuj] Wykształcenie

W 1963 ukończył studia na wydziale handlu zagranicznego w Pradze, później studiował we Włoszech i w USA. W latach 1971-1986 pracował na różnych stanowiskach w Akademii Nauk i Banku Narodowym.

[edytuj] Premier i minister

Po aksamitnej rewolucji 1989 roku zajął się polityką i został ministrem finansów. W 1991 założył własną partię – ODS. Wspólnie z Vladimírem Mečiarem przyczynili się do podziału Czechosłowacji na Czechy i Słowację i od 2 lipca 1992 do 17 grudnia 1997 był premierem Czech (od 1 stycznia 1993 Republiki Czeskiej). Jest uważany za "ojca" kuponowej prywatyzacji w Czechach.

[edytuj] Prezydent Czech

Wybrany na Prezydenta Republiki Czeskiej 28 lutego 2003, a 7 marca 2003 zastąpił Václava Havla na urzędzie. Na drugą kadencję parlament powołał go 15 lutego 2008 roku. W głosowaniu pokonał wówczas kandydata socjaldemokratów Jana Švejnara.

[edytuj] Stosunek wobec Unii Europejskiej

Vaclav Klaus jest eurosceptykiem o poglądach konserwatywno-liberalnych. Nie jest jednak przeciwnikiem Unii Europejskiej; twierdzi, że nie ma alternatywy dla tej organizacji. Jednocześnie uważa, iż UE powinna powrócić do swych demokratycznych korzeni, a najważniejsze decyzje, takie jak ratyfikacja Traktatu Lizbońskiego, powinny być podejmowane zgodnie z wolą większości społeczeństwa wyrażaną w referendach.^[1] Klaus jest także przeciwny procesowi centralizacji władzy w UE i nadmiernej, jego zdaniem, ingerencji w gospodarkę. Za najważniejsze wartości, którymi powinna kierować się Europa, Klaus uznaje wolność, suwerenność i demokrację.^[2] Jest więc zwolennikiem tzw. Europy Ojczyzn. Jest przeciwnikiem przyjęcia euro przez Czechy (gdyż oznaczałaby rezygnację z niezależnej polityki monetarnej)^[3].

W lutym 2009 Vaclav Klaus przemawiał w Parlamencie Europejskim^[4][5] gdzie wyraził swoje poparcie dla idei Unii Europejskiej jako jedynej alternatywy dla Czech. Zadał również pytanie czy aby decyzyjność w Brukseli nie stała się zbyt scentralizowana, a obecny wygląd integracji określił jako dogmat, który nie podlega możliwości krytyki i zmiany. Wyraził również zdanie, że instytucjonalny wygląd UE nie jest celem samym w sobie lecz wolność i dobrobyt obywateli (wyrażony poprzez wolny rynek). Wskazał na odchodzenie od demokratycznych standardów poprzez wybieranie rządzących nie poprzez wybory lecz biurokrację, a we wzmocnieniu centralizacji wskazywał niebezpieczeństwo dla krajów członkowskich. Reakcją opozycji w PE były oklaski, a ze strony zwolenników obecnego kierunku rozwoju UE gwizdanie i wychodzenie z sali plenarnej.^[6]

[edytuj] Incydent na spotkaniu z delegacją Parlamentu Europejskiego

5 grudnia 2008 do Pragi w zamku na Hradczany przybyła wizyta przedstawicieli Parlamentu Europejskiego na trzy tygodnie przed objęciem czeskiego przewodnictwa Unii Europejskiej, która odbyła się na spotkaniu zamkniętym z prezydentem Václavem Klausem. Parlament Europejski reprezentowali: szef parlamentu Hans-Gert Pöttering, deputowani Daniel Cohn-Bendit, Brian Crowley, Irena Belohorska, Martin Schulz, Graham Watson, Francis Wurtz i Hanna Dahl. Na samym początku Daniel Cohn-Bendit zwrócił się do prezydenta Czech "To jest flaga Unii Europejskiej, tak ją postawię tutaj przed Panem." następnie przeszedł do omawiania poglądów prezydenta i zadań przewodnictwa jakie ma spełnić, a w sprawie Traktatu Lizbońskiego wyraził "Będzie Pan musiał to podpisać!", a także żądał wyjaśnienia jego znajomości z Declanem Ganleyem. Po tych słowach Václav Klaus wyraził oburzenie zachowaniem się eurodeputowanego i prosił Hansa-Gert Pöteringa o przekazanie głosu kolejnym gościom na co ten odparł: "Nie, my mamy dosyć czasu. Mój kolega będzie kontynuował, ponieważ każdy z członków będzie pytał Pana o co tylko chce." Podczas tej wizyty wysłannicy europarlamentu użyli wobec czeskiego prezydenta słów graniczących z obelgami domagając się wykonania roszczeń z jakimi przyjechali, a po spotkaniu europarlamentarzysta Daniel Cohn-Bendit twierdził, że Václav Klaus zachowywał się jak paranoik na co ze strony Czech odpowiedzią było ujawnienie taśm i stenogramu ze spotkania.^[7] Przewodniczący Parlamentu Europejskiego Hans-Gert Poettering na ten fakt zaprotestował wobec ich ujawnienia powołując się na wolność wypowiedzi.^[8] Główna postać tego zwarcia Daniel Cohn-Bendit po tych wydarzeniach powiedział "Gdybym miał okazję porozmawiać z prezydentem Kaczyńskim, powiedziałbym mu to samo".^[9] Najprawdopodobniej jako jedyna osoba z delegacji PE odniosła się do swoich kolegów krytycznie Hanna Dahl, która przyznała, że zachowanie jej kolegów było nie na miejscu i "Doszło do złamania wszelkich zasad protokołu dyplomatycznego"^[10]

[edytuj] Pogląd na zmianę klimatu

Klaus zdecydowanie sprzeciwia się idei wpływu człowieka na globalne ocieplenie: "Globalne ocieplenie to fałszywy mit, każda poważna osoba czy naukowiec to powie." Skrytykował też Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu jako grupę upolitycznionych naukowców z jednostronnymi opiniami i zadaniami^[11]. Jest autorem wydanej w 2008 książki Błękitna planeta w zielonych okowach, dotyczącej tematyki zmian klimatu^[12].

[edytuj] Odznaczenia

10 lipca 2007 odebrał z rąk prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Order Orła Białego.

[edytuj] Wybrane książki

• Czym jest europeizm ?, Prohibita, 2008, ISBN 978-83-61344-01-8
• Błękitna planeta w zielonych okowach. Co jest zagrożone: klimat czy wolność?, RZECZPOSPOLITA, 2008, ISBN 978-83-615-6532-1

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona Václava Klausa i Biografia
• Strona prezydenta Republiki Czech
• Václav Klaus na temat Unii Europejskiej

Przypisy

p • d • e Prezydenci Czech Václav Havel • Václav Klaus

p • d • e Premierzy Czech Václav Klaus • Josef Tošovský • Miloš Zeman • Vladimír Špidla • Stanislav Gross • Jiří Paroubek • Mirek Topolánek • Jan Fischer

p • d • e Szefowie państw i rządów Europy Szefowie państw Albania • Andora (1, 2) • Austria • Belgia • Białoruś - Bośnia i Hercegowina (1, 2, 3) • Bułgaria • Chorwacja • Cypr[1] • Czarnogóra • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Islandia • Liechtenstein • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Kosowo[2] • Macedonia • Malta • Mołdawia • Monako • Niemcy • Norwegia • Polska • Portugalia • Rosja • Rumunia • San Marino (1, 2) • Serbia • Słowacja • Słowenia • Szwajcaria • Szwecja • Turcja • Ukraina • Watykan • Węgry • Wielka Brytania • Włochy Państwa nieuznawane: Naddniestrze[1] Szefowie rządów Albania • Andora • Austria • Belgia • Białoruś • Bośnia i Hercegowina • Bułgaria • Chorwacja • Czarnogóra • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Islandia • Liechtenstein • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Kosowo • Macedonia • Malta • Mołdawia • Monako • Niemcy • Norwegia • Polska • Portugalia • Rosja • Rumunia • San Marino • Serbia • Słowacja • Słowenia • Szwajcaria • Szwecja • Turcja • Ukraina • Watykan • Węgry • Wielka Brytania • Włochy ↑ 1,0 1,1 Prezydent pełni równocześnie funkcję szefa rządu ↑ Republika Kosowa jest obecnie uznawana przez 56 ze 192 państw członkowskich ONZ, 22 z 27 państw członkowskich UE, w tym przez Polskę, oraz 22 z 26 państw członkowskich NATO (stan na 6 marca 2009)