Zagłębie Sosnowiec (piłka nożna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Football pictogram.svg Zagłębie Sosnowiec S.A.
Pełna nazwa Zagłębie Sosnowiec
Spółka Akcyjna
w Sosnowcu
Przydomek Zagłębiacy, Chłopcy znad Brynicy
Barwy czerwono-zielono-białe
Data założenia 1906
Liga II liga
Debiut w najwyższej lidze 20 marca 1955
Zagłębie – Górnik Radlin 4:0
Adres ul. Kresowa 1
41-200 Sosnowiec
Stadion Stadion Ludowy
Numer KRS 0000105589
Prezes Marcin Jaroszewski
Trener Mirosław Smyła
Asystent trenera Robert Stanek
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Zagłębie Sosnowiec – polski klub piłkarski z Sosnowca, występujący w sezonie 2014/2015 rozgrywkach II Ligi Grupy Zachodniej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Od KS Milowice do Unionu Sosnowiec[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza organizacja sportowa na terenie Sosnowca powstała w 1906 r. – przy hucie „Milowice” w dzielnicy o tej samej nazwie. Wśród założycieli powstałego wówczas klubu sportowego byli: Aleksander Rene, Edward Michałowski i Józef Komander. Powstała drużyna nie miała stałego boiska – w piłkę grano praktycznie wszędzie tam, gdzie się dało.

W 1908 m.in. za prowadzenia nielegalnego klubu, aresztowany i osadzony w więzieniu w Łodzi został jeden z jego założycieli Aleksander Rene. Wydawało się, że nowo powstały klub nie ma szans na przetrwanie zwłaszcza że gubernator piotrkowski (któremu administracyjnie podlegał Sosnowiec) odmówił pomocy w stworzeniu w mieście filii petersburskiego Unionu.

Pomimo tak niesprzyjających okoliczności Rene nie rezygnował i jeszcze w 1908 r. zwrócił się z prośbą wprost do władz Unionu. Tym razem sprawę udało się załatwić pozytywnie i jeszcze w tym samym roku klubik z Sosnowca mógł nosić dumne miano „TS Union”. Organizacją nowego klubu zajął się m.in. wypuszczony na wolność Aleksander Rene.

Wtedy też powstał pierwszy w mieście plac do gry (stadionem to jeszcze to miejsce trudno było nazwać) przy skrzyżowaniu ulic Swobodnej i Staropogońskiej, gdzie starano się rozgrywać mecze z drużynami ościennych miast. Union grał w barwach białych z poprzecznie przechodzącym czerwonym pasem. Oprócz drużyny piłkarskiej w klubie istniały również sekcje: cyklistów i kręglarska. W składzie Unionu grali: Peterek, Kwapisz, Nalewka, Bińkowski, Rene, Pladek, Plich, Kandziora, Twardoch, Kiel, Brinwgwald, Lenger, bracia Heizelmannowie, Oskar[1].

Czasy Victorii, KS Sosnowiec i Unii[edytuj | edytuj kod]

Podczas I wojny światowej wszelka działalność sportowa w Sosnowcu uległa zawieszeniu. Drużynę piłkarską udało się reaktywować dopiero pod koniec 1918 r., kiedy przy Towarzystwie Kulturalno-Oświatowym „Świt” powstał klub TS „Victoria”. Drużyna przyjęła barwy biało-zielone, a w jej składzie możemy odnaleźć m.in. braci Kiepurów (przez krótki czas w klubie grał późniejszy słynny tenor Jan Kiepura), Filipkowskiego, Judę, Okularczyka, Muszyńskiego, Rolskiego, Siwka, Słomczyńskiego, Wieprzyckiego, Wiewiórkę i Zygmuntowskiego.

W 1919 r. powstał drugi z sosnowieckich klubów – TS Sosnowiec (przemianowany w 1921 r. na KS Sosnowiec), który poprzez kierownika Aleksandra Rene nawiązywał do wcześniejszych sosnowieckich klubów – KS Milowice i Unionu.

Już w 1922 r. sosnowieccy działacze piłkarscy podjęli rozmowy nad stworzeniem jednej, silnej organizacji sportowej. Niestety nie udało się im wówczas dojść do porozumienia.

Do szczebla ogólnokrajowego (pierwszej ligi) Victoria miała szansę awansować w 1928 r., kiedy to po wygraniu kieleckiej klasy A (Sosnowiec należał wówczas administracyjnie do województwa kieleckiego), w pierwszej rundzie eliminacji drużyna zagrała z Garbarnią Kraków i Pogonią Katowice. Spotkania te zakończyły się jednak znaczącymi porażkami klubu.

Brak sukcesów na arenie ogólnopolskiej skłoniły działaczy do ponownego podjęcia rozmów w sprawie fuzji. Ostatecznie realizacja śmiałych planów doszła do skutku dopiero w 1931 r., kiedy to na bazie Victorii i KS Sosnowiec stworzono Unię Sosnowiec. Nowa drużyna miała rozgrywać swoje mecze na boisku przy Alei Mireckiego (otwartym kilka lat wcześniej w 1926 r.). Pierwszym sprawdzianem nowej drużyny był mecz towarzyski z pierwszoligowym Ruchem Hajduki Wielkie zakończony zaszczytnym dla nowej drużyny remisem 1:1. Prezesem nowo utworzonego klubu został inż. Jerzy Bijasiewicz, a do zarządu weszli Bronisław Bitnerowski, Stanisław Iskry, Teofil Kubiczek i Aleksander Wiprzycki[2]. Wśród wybijających się graczy tego okresu widzimy: Dudka, Gwoździa, Słotę, Suwałę i Widawskiego. Klub oprócz sekcji piłki nożnej prowadził jeszcze sekcje: hokeja na lodzie, bokserską, gier sportowych, łyżwiarską, kolarską, motocyklową, lekkoatletyczną, tenisa ziemnego oraz turystyczno-krajoznawczą.

Unia Sosnowiec aż do wybuchu II wojny światowej swoją wyższość w klasie A udowadniała 4 -krotnie. W każdym z tych przypadków nie udawało się jednak awansować do pierwszej ligi/

Za pierwszym razem w 1933 r. drużyna zajęła drugie miejsce w pierwszej rundzie eliminacji za Naprzodem Lipiny (remis i porażka), a przed Olszą Kraków (zwycięstwo i porażka).

Trochę lepiej Unii poszło rok później, kiedy to odniosła zwycięstwo i remis nad Grzegórzeckim Kraków oraz remis i porażkę ze Śląsk Świętochłowice. Zajęte ponownie drugie miejsce nie dawało prawa do dalszych gier eliminacyjnych.

Ostatnią przed wojną szansę na awans drużyna z Sosnowca miała w 1939 r., którą jednak tak jak i poprzednio nie udało się wykorzystać. Co więcej Unia przegrała wówczas wszystkie cztery mecze i zajęła ostatnie miejsce w tabeli za Śląskiem Świętochłowice i Fablokiem Chrzanów.

W drużynie grał wtedy m.in. wyróżniający się junior, późniejszy prezes PZPN Wiesław Ociepka.

Późniejsze losy[edytuj | edytuj kod]

Podczas okupacji początkowo grano sporadycznie, potem przeprowadzano regularne konspiracyjne rozgrywki z udziałem zespołów z Czeladzi, Piasków, Dąbrowy Górniczej, Niwki, Będzina, Zagórza i Sosnowca.

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Afera korupcyjna[edytuj | edytuj kod]

2 sierpnia 2007 Wydział Dyscypliny PZPN za udział w największej w historii polskiego futbolu ujawnionej aferze korupcyjnej ukarał Zagłębie Sosnowiec degradacją o jedną klasę rozgrywkową, karą czterech ujemnych punktów oraz grzywną w wysokości 50 tys. złotych. Karą punktową klub ukarany został w sezonie 2007/08 zaś karą degradacji w sezonie 2008/09[3]. Później karę punktów przeniesiono na sezon 2008/09.

Szkolenie Juniorów[edytuj | edytuj kod]

Klub szkoli 14 grup młodzieżowych od 6 latków do juniorów starszych. Od 2012 roku Zagłębie wprowadziło projekt szkolenia dla najmłodszych[4]. Który dba o przygotowania dzieci w wieku od 3 do 6 lat. W sumie Zagłębie szkoli ponad 300 młodych piłkarzy.

Dotychczasowe nazwy[edytuj | edytuj kod]

  • 1906 – Klub Sportowy Milowice
  • 1908 – Towarzystwo Sportowe Union Sosnowiec (jako filia Unionu Petersburg)
  • 1918 – Towarzystwo Sportowe Victoria Sosnowiec
  • 1931 po fuzji z Towarzystwem Sportowym Sosnowiec – Unia Sosnowiec
  • 1945 – Robotniczy Klub Sportowy Sosnowiec
  • 1945 – Rejonowa Komenda Uzupełnień Sosnowiec
  • 1948 – ZKSM Unia Sosnowiec
  • 1949 – Zakładowy Klub Sportowy Stal Sosnowiec
  • 1962 – Górniczy Klub Sportowy Zagłębie Sosnowiec
  • 1993 – Stal Sosnowiec
  • 1994 – Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji Sosnowiec
  • 1994 – Sosnowieckie Towarzystwo Sportowe Sosnowiec
  • 1994 – Sosnowieckie Towarzystwo Sportowe Zagłębie Sosnowiec
  • 2001 – Zagłębie Sosnowiec Sportowa Spółka Akcyjna
  • 2004 – Zagłębie Sosnowiec Spółka Akcyjna

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Statystyki drużyny[edytuj | edytuj kod]

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

W pierwszej lidze 35 sezonów: 1955-58, 60-85/86, 89/90-91/92, 2007/08

Występy w europejskich pucharach[edytuj | edytuj kod]

Statystyki piłkarzy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Zagłębia Sosnowiec.

Królowie strzelców[edytuj | edytuj kod]

Najskuteczniejsi strzelcy[edytuj | edytuj kod]

W meczach rozgrywanych w ekstaklasie najwięcej bramek zdobyli:

  1. Andrzej Jarosik 113
  2. Józef Gałeczka 98
  3. Włodzimierz Mazur 79
  4. Ginter Piecyk 61
  5. Czesław Uznański 42

Reprezentanci Polski[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Polski grało 19 zawodników Zagłębia[5]. Zaszczytu tego dostąpili:

Występy zawodników w I lidze[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej meczów rozegrali:

  1. Roman Bazan 304
  2. Włodzimierz Mazur 282
  3. Wojciech Rudy 275
  4. Andrzej Jarosik 265
  5. Zbigniew Seweryn 263

Prezesi klubu (po II wojnie światowej)[edytuj | edytuj kod]

Stadion[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Stadion Ludowy.
Stadion Ludowy – Mecz z Aluminium Konin (21 sierpnia 1999)

Stadion Ludowy istnieje od 1956 (debiut w pierwszej lidze 21 października w meczu ze Gwardią Bydgoszcz), kiedy to zanotowano nie pobity dotąd rekord frekwencji 40 000 widzów). Optymalna pojemność stadionu to 7500 widzów.

Kibice[edytuj | edytuj kod]

Kibice Zagłębia Sosnowiec przyjaźnią się z kibicami Legii Warszawa[6] (od połowy lat 70.), Olimpii Elbląg (od początku XXI wieku) oraz BKS Stal Bielsko-Biała od 1982 roku.[7]

Skład w sezonie 2013/2014[edytuj | edytuj kod]

Stan na 1 marca 2014

Nr Poz. Piłkarz
1 BR Polska Paweł Grzywa
2 OB Serbia Jovan Ninković
3 OB Polska Radosław Kursa
4 PO Polska Rafał Sadowski
6 PO Polska Filip Kazimierczyk
7 PO Polska Marcin Sierczyński
9 PO Polska Adrian Marek
11 NA Polska Rafał Jankowski
12 BR Polska Mateusz Wieczorek
13 PO Polska Tomasz Szatan
14 PO Polska Łukasz Cymański
15 PO Polska Jakub Malara
16 OB Polska Jan Grzesik
17 PO Polska Michał Cyganek
18 PO Polska Michał Grudniewski
19 OB Polska Sławomir Jarczyk
Nr Poz. Piłkarz
20 OB Polska Wojciech Białek
22 BR Polska Mateusz Struski
23 NA Polska Hubert Tylec
24 PO Polska Dawid Weis
25 PO Polska Paweł Domański
26 PO Polska Łukasz Grube
28 NA Polska Bartłomiej Czarnecki
29 PO Polska Łukasz Matusiak
30 OB Ukraina Volodymyr Ostrouszko
PO Polska Mateusz Wrzesień
PO Polska Przemysław Mizgała (na wypożyczeniu z Legii Warszawa)
PO Polska Grzegorz Arłukowicz (na wypożyczeniu z Jagiellonii Białystok)
PO Polska Wojciech Wojcieszyński
NA Polska Krzysztof Kaliciak
OB Słowacja Michal Farkaš
NA Holandia Christian Bandu
31 NA Polska Łukasz Tumicz

Przypisy

  1. Mirosław Ponczek – „Męska piłka nożna w stuleciu miasta Sosnowca 1902-2002” Sosnowiec 2002, s. 11.
  2. Tamże s. 19.
  3. 90minut.pl: Zagłębie Sosnowiec ukarane degradacją.
  4. SZKÓŁKA PIŁKARSKA, akademia Sosnowiec, treningi dla dzieci | Zagłębie – O nas.
  5. Za „Polski Związek Piłki Nożnej. Zarys historii 1919 – 1994”, Warszawa 1994.
  6. gazeta.pl: Historia zgody Zagłębia i Legii Warszawa.
  7. Zgody Zagłębia Sosnowiec.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]