Świadkowie Jehowy na Wyspach Świętego Tomasza i Książęcej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy na Wyspach Świętego Tomasza i Książęcej
Państwo  Wyspy Świętego Tomasza i Książęca
Liczebność
(2018)
875
% ludności kraju
(2018)
0,43%
Liczba zborów
(2018)
13
Rozpoczęcie działalności ok. 1950
Mapa lokalizacyjna Wysp Świętego Tomasza i Książęcej
Trindade
Trindade
Mé-Zóchi
Mé-Zóchi
Neves
Neves
Conte
Conte
Santana
Santana
Oque Del Rei
Oque Del Rei
São Tomé
São Tomé
Principe
Principe
Geographylogo.svg
Sale Królestwa na Wyspach Świętego Tomasza i Książęcej

Świadkowie Jehowy na Wyspach Świętego Tomasza i Książęcej – społeczność wyznaniowa na Wyspach Świętego Tomasza i Książęcej, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2018 roku 875 głosicieli, należących do 13 zborów[1]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zebrało się 3231 osób. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje portugalskie Biuro Oddziału[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Świadkowie Jehowy zaczęli działać na wyspach na początku lat 50. XX wieku, gdy do tamtejszych obozów pracy zaczęto zsyłać więźniów z innych kolonii portugalskich w Afryce, a wśród nich Świadków Jehowy. Jeden z nich, deportowany za swoje przekonania religijne z Mozambiku dalej prowadził działalność na wyspach i po sześciu miesiącach w działalności tej towarzyszyło mu już 13 osób. Później w podobnych okolicznościach znaleźli się tam współwyznawcy z Angoli. Przez cały okres uwięzienia głosili mieszkańcom. W roku 1966 wszyscy Świadkowie Jehowy z obozów pracy na Wyspie Świętego Tomasza wrócili do swych krajów. Pozostała niewielka grupa miejscowych wyznawców, którzy byli brutalnie prześladowani[3].

Uznanie prawne i rozwój działalności[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 1993 roku władze zalegalizowały działalność 100 Świadków Jehowy, działających na wyspach. W styczniu 1994 roku odbył się trzydniowy kongresPouczani przez Boga” — pierwsze tego rodzaju zgromadzenie w tym kraju, na którym było obecnych 405 osób. W roku 1998 dwóch głosicieli z Wyspy Świętego Tomasza przeniosło się na Wyspę Książęcą i zaczęło prowadzić regularną działalność kaznodziejską, tak iż wkrótce pojawili się tam nowi, miejscowi głosiciele. 12 czerwca 1999 roku oddano do użytku w Mé-Zochi pierwszą Salę Królestwa, wybudowaną metodą szybkościową[3]. W 2007 roku zanotowano liczbę 446 głosicieli. Co dwa tygodnie państwowe radio nadaje 15-minutową audycję Pytania młodych ludzi – praktyczne odpowiedzi oraz Tajemnica szczęścia rodzinnego (oparte na publikacjach Świadków Jehowy). W roku 2009 przekroczono liczbę 540, a w roku 2013 – 700 głosicieli. Zebrania odbywają się w języku portugalskim i portugalskim migowym.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wyspy Świętego Tomasza i Książęca – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-12-31].
  2. Watchtower: Biuro Oddziału w Portugalii. jw.org. [dostęp 2013-12-19].
  3. a b Watchtower. Dobra nowina wydaje owoce na Wyspach Świętego Tomasza i Książęcej. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXXIV, s. 8–12, 15 października 2003. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]