Świadkowie Jehowy na Mauritiusie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy na Mauritiusie
Państwo  Mauritius
Liczebność
(2017)
1975
% ludności kraju
(2017)
0,15%
Liczba zborów
(2017)
26
Rozpoczęcie działalności 1933
Mapa lokalizacyjna Mauritiusa
Pointe aux Sables
Pointe aux Sables
Geographylogo.svg
Biuro Tłumaczeń oraz Sala Zgromadzeń w Pointe aux Sables

Świadkowie Jehowy na Mauritiusie – wspólnota religijna Świadków Jehowy na Mauritiusie i Rodrigues, licząca w 2017 roku łącznie 1975 głosicieli, należących do 26 zborów[1][2][a]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2017 roku zebrało się 4513 osób[b][3]. Działalność miejscowych Świadków Jehowy koordynuje francuskie Biuro Oddziału[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1933 roku przybyli Świadkowie Jehowy z Afryki Południowej, którzy przez kilka miesięcy rozpowszechniali tu nauki tej religii. Byli to Bert McLuckie i Robert Nisbet[5][6]. W Egipcie wyznaniem zainteresowało się dwóch żołnierzy z Mauritiusa, służących w wojsku (lata 40. XX w.), którzy zostali Świadkami Jehowy i powrócili do swego kraju, aby rozpocząć działalność głoszenia[7]. Jednakże dopiero w 1951 roku dołączył do nich George Nisbet; założono wówczas pierwszy zbór, składający się z 8 głosicieli[5]. Przed przyjazdem pierwszych misjonarzy Szkoły Gilead – w latach 50. XX wieku – na wyspie działało zaledwie kilku głosicieli[8]. W roku 1957 na Mauritiusie otwarto Biuro Oddziału w Pointe aux Sables, które koordynowało działalność miejscowych Świadków Jehowy oraz współwyznawców na Seszelach[4].

W roku 1964 zapoczątkowano działalność na wyspie Rodrigues[9], a na Mauritiusie działało 100 głosicieli[10].

W styczniu 1978 roku w kongresach „Zwycięska wiara” uczestniczyło 690 osób.

10 grudnia 1988 roku w Vacoas otworzono Biuro Oddziału. Przemówienia Careya W. Barbera wysłuchało przeszło 700 osób[5]. W 1997 roku otwarto nowe Biuro Oddziału oraz zadaszoną, lecz nie mającą ścian bocznych Salę Zgromadzeń w Pointe aux Sables[11].

W latach 90. XX wieku w ramach teokratycznej szkoły służby kaznodziejskiej zorganizowano kursy czytania i pisania.

6 listopada 2004 roku oddano do użytku rozbudowane obiekty Biura Oddziału. Przemówienie wygłosił Gerrit Lösch z Ciała Kierowniczego. Obiekt obejmuje m.in. 12 nowych pomieszczeń dla Działu Tłumaczeń. Na uroczystości obecni byli goście z Europy, Madagaskaru, Majotty, Południowej Afryki, Reunionu i Seszeli[12].

W roku 2014 delegacja Świadków Jehowy z Mauritiusa uczestniczyła w kongresie międzynarodowym „Szukajmy najpierw Królestwa Bożego!” w Nowym Orleanie w Stanach Zjednoczonych[13], a w sierpniu 2017 roku w kongresie specjalnym „Nie poddawaj się!” w Antananarywie na Madagaskarze[14].

Miejscowe Biuro Tłumaczeń nadzoruje tłumaczenie literatury biblijnej na miejscowy język kreolski[15]. W roku 2015 nadzór nad działalnością przejęło francuskie Biuro Oddziału[4]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Świadkowie Jehowy w swoich sprawozdaniach umieszczają oddzielnie dane z Mauritiusa (1922 głosicieli w 25 zborach) i z wyspy Rodrigues (53 głosicieli w jednym zborze) – w 2017 roku.
  2. Na Mauritiusie i Rodrigues odpowiednio: 4359 i 154 osób.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mauritius – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-01-02].
  2. Rodrigues – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2018-01-02].
  3. Watchtower: Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2017. jw.org.
  4. a b c Watchtower: Sprawozdanie z Mauritiusa. tv.jw.org, 2015-09-29. [dostęp 2015-09-29].
  5. a b c Rocznik Świadków Jehowy 1990. New York: Towarzystwo Strażnica, 1990, s. 17, 18.
  6. Widziałem rozwój dzieła na południu Afryki. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 28, 1 lutego 1990. New York: Towarzystwo Strażnica. 
  7. Rocznik Świadków Jehowy 1952 (ang.)
  8. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego, s. 535
  9. Dobra nowina dociera na wyspy Oceanu Indyjskiego. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 22, 15 lutego 1992. New York: Towarzystwo Strażnica. 
  10. Rozwój Królestwa na całym świecie. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 15, nr 8/1985. New York: Towarzystwo Strażnica. 
  11. Rocznik Świadków Jehowy 1998. New York: Towarzystwo Strażnica, 1998, s. 25.
  12. Rocznik Świadków Jehowy 2006. New York: Towarzystwo Strażnica, 2006, s. 27.
  13. Jehovah's Witnesses set international convention (ang.). crestviewbulletin.com, 2014-06-06. [dostęp 2015-08-01].
  14. Watchtower: Kongresy specjalne 2017. jw2017.org, 2016-10-01. [dostęp 2017-09-18].
  15. Rocznik Świadków Jehowy 2001. New York: Towarzystwo Strażnica, 2001, s. 27.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]