Świadkowie Jehowy w Burundi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy w Burundi
Państwo  Burundi
Liczebność
(2018)
14 508
% ludności kraju
(2018)
0,15%
Liczba zborów
(2018)
266
Rozpoczęcie działalności 1963
Mapa lokalizacyjna Burundi
Bużumbura
Bużumbura

Świadkowie Jehowy w Burundi – społeczność wyznaniowa w Burundi, należąca do ogólnoświatowej wspólnotyŚwiadków Jehowy, licząca w 2018 roku 14 508 głosicieli, należących do 266 zborów[1]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2018 roku zebrało się 50 681 osób. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje Biuro Oddziału w Bujumburze[2], gdzie znajduje się również Sala Zgromadzeń.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

W 1963 roku do Burundi skierowano dwóch Świadków Jehowy z Rodezji Północnej (obecna Zambia). Rok później do Burundi przybyło czterech misjonarzy z Biblijnej Szkoły Strażnicy Gilead, którzy prowadzili działalność zaledwie przez kilka miesięcy, gdyż władze nakazały im opuścić kraj. Jeden z nich podtrzymywał kontakt listowny z zainteresowanym i dowiedział się, że ten studiuje Biblię z 26 osobami. Działalność kaznodziejską pilnie kontynuował też Świadek Jehowy z Tanzanii, który przeniósł się do Burundi.

Brutalne prześladowania[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 1972 roku czterech Świadków Jehowy uwięziono za przekonania religijne, a następnie zamordowano. Działalność prowadziło dalej 51 głosicieli[3].

W 1975 roku Świadkowie Jehowy wnieśli prośbę o legalizację działalności, jednakże w marcu 1977 działalność Świadków Jehowy obłożono oficjalnym zakazem. Współwyznawcy z całego świata nie szczędzili starań, by wyjaśnić tę sprawę członkom gabinetu prezydenta Jean-Baptiste Bagaza, ale listy i wizyty w ambasadzie Burundi we Francji i w Belgii oraz spotkania z przedstawicielami rządu nie dały rezultatu. 16 lutego 1989 roku prezydent Republiki Burundi, Pierre Buyoya, odbył konferencję z gubernatorami prowincji. W wyniku tego spotkania wybuchły zaciekłe prześladowania religijne wymierzone przeciw Świadkom Jehowy; objęły one swym zasięgiem znaczne obszary kraju. Wkrótce na mężczyzn, kobiety, a nawet na dzieci posypały się niesłuszne aresztowania, którym towarzyszyło bicie, głodzenie, tortury. Czytelnicy „Strażnicy” z należnym szacunkiem pisali apele bezpośrednio do prezydenta Buyoyi, apelując do niego o powstrzymanie prześladowań religijnych i o zalegalizowanie działalności Świadków Jehowy[4][5]. W 1990 roku kierowano dalsze apele do prezydenta Burundi o zaprzestanie prześladowań tego wyznania[6].

Rejestracja prawna[edytuj | edytuj kod]

W 1993 roku zalegalizowano działalność Świadków Jehowy w Burundi. W roku 1999 dzięki międzynarodowej pomocy w kraju postawiono w ciągu zaledwie kilku miesięcy 11 Sal Królestwa. W mieście Gitega Sala Królestwa była pierwszym budynkiem wzniesionym na pewnym wzgórzu. Zgodnie z tamtejszym zwyczajem mieszkańcy tej okolicy nazywają je teraz Górą Jehowy[7]. 8 września Państwowe Biuro do spraw Alfabetyzacji Dorosłych (wydział Ministerstwa Edukacji) nagrodziło 4 zaangażowanych wolontariuszy szkolenia zorganizowanego przez Świadków Jehowy, za „wielki trud włożony w zwalczanie analfabetyzmu”. 75% uczestników szkoleń stanowiły dorosłe kobiety, grupa zazwyczaj wzbraniająca się od udziału w takich programach[8][9][10][11].

W lipcu 1994 roku Świadkowie Jehowy z Belgii, Francji i Szwajcarii zorganizowali pomoc humanitarną dla Świadków Jehowy w Burundi i w Rwandzie[12].

W roku 2000 liczba Świadków Jehowy w Burundi wynosiła 4698 osób (0,07% ludności). 25 listopada 2006 roku oddano do użytku Biura Oddziału w Bujumburze, a uroczystości przewodził członek Ciała Kierowniczego Guy H. Pierce[13]. W biurze tym podjęto tłumaczenie literatury biblijnej na język rundi[2]. W roku 2007 zanotowano liczbę 7457 głosicieli w 128 zborach, a na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 37 471 osób[14]. Rok później liczba Świadków Jehowy wynosiła 8233 osoby. Pod koniec 2009 roku do kraju dotarli kolejni misjonarze ze 127. klasy Szkoły Gilead. Dwa lata później przyjechała kolejna grupa misjonarzy – w 2015 roku w Burundi działało 14 misjonarzy[15]. W roku 2009 zanotowano liczbę 10 552 głosicieli (0,1% ludności). Zorganizowano pomoc medyczną dla przebywających w obozach dla uchodźców[16]. W 2013 roku liczba głosicieli wzrosła do 11 802.

5 marca 2016 roku Biuro Oddziału odwiedził przedstawiciel Biura Głównego Świadków Jehowy. Specjalny program był w całości transmitowany do zborów w całym kraju za pośrednictwem głównej państwowej stacji radiowej. Liczbę słuchaczy oszacowano na cztery miliony osób[17]. W 2020 roku delegacja z Burundi będzie brała udział w kongresie specjalnym pod hasłem „Zawsze się radujcie!” w Lomé w Togo[18].

Kongresy odbywają się w językach: rundi, amerykańskim języku migowym, francuskim i suahili.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Burundi – Ilu tam jest Świadków Jehowy. jw.org. [dostęp 2019-01-21].
  2. a b Watchtower: Biuro Oddziału w Burundi. jw.org. [dostęp 2013-12-11].
  3. Wiadomości teokratyczne. „Nasza Służba Królestwa”, s. 11, nr 3/1973. 
  4. „The Christian Century” 16.10.1985
  5. Prześladowanie w Burundi — złamane przyrzeczenie wolności religijnej!. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 21–24, 15 sierpnia 1989. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 
  6. Prześladowanie w Burundi nie ustaje. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 9–15, 1 stycznia 1990. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1150. 
  7. Rocznik Świadków Jehowy 2000. Towarzystwo Strażnica, s. 44.
  8. Wolontariusze w działaniu. „Przebudźcie sie!”, s. 6–9, 22 lipca 2001. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1169. 
  9. Program oświatowy o szerokim zasięgu. „Przebudźcie sie!”, s. 4–7, 22 grudnia 2000. Watch Tower Bible and Tract Society. ISSN 1234-1169. 
  10. Religion by Location. adherents.com. [dostęp 2015-12-20].
  11. Burundi. state.gov. [dostęp 2015-12-20].
  12. Watchtower: Cała społeczność naszych braci. jw.org, 2001. [dostęp 2015-12-18].
  13. Rocznik Świadków Jehowy 2008. Towarzystwo Strażnica, s. 27.
  14. Rocznik Świadków Jehowy 2008
  15. Watchtower: Sprawozdanie z Burundi. tv.jw.org. [dostęp 2015-12-28].
  16. Watchtower: Miłość w działaniu po kataklizmie. jw.org. [dostęp 2014-08-10].
  17. Rocznik Świadków Jehowy 2017. Towarzystwo Strażnica, 2015, s. 40, 41.
  18. Watchtower: Kongresy specjalne 2020. jwevent.org, 2018-09-02. [dostęp 2019-09-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego ss. 476, 535, 542

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]