25 Pułk Piechoty (austro-węgierski)
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie |
1672 |
Rozformowanie |
1918 |
Nazwa wyróżniająca | |
Tradycje | |
Święto |
21 maja |
Działania zbrojne | |
I wojna światowa | |
Organizacja | |
Dyslokacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Hauptmann_der_k.u.k._Ungarischen_Infanterie_%2825._IR%29_in_Dienstadjustierung.png/120px-Hauptmann_der_k.u.k._Ungarischen_Infanterie_%2825._IR%29_in_Dienstadjustierung.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/77/Gefreiter_im_k.u.k._InfRgt_25.png/120px-Gefreiter_im_k.u.k._InfRgt_25.png)
Węgierski Pułk Piechoty Nr 25 (IR. 25) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku
[edytuj | edytuj kod]Pułk kontynuował tradycje pułku utworzonego w 1672 roku[1].
Okręg uzupełnień nr 25 Łuczeniec (ówcześnie węg. Losoncz) na terytorium 6 Korpusu[1].
Swoje święto obchodził 21 maja, w rocznicę bitwy pod Aspern stoczonej w 1809 roku[1].
Kolory pułkowe: Popielaty (aschgrau), guziki srebrne.
Skład narodowościowy w 1914 roku 56% – Węgrzy, 41% – Słowacy[2].
W 1873 roku sztab pułku znajdował się w Pradze, natomiast komenda rezerwowa i stacja okręgu uzupełnień w Łuczeńcu[3].
W 1889 roku pułk stacjonował w Wiedniu z wyjątkiem 1. batalionu, który załogował w Łuczeńcu[4].
W 1901 pułk (bez 2. batalionu) został przeniesiony do Łuczeńca i włączony w skład 53 Brygady Piechoty należącej do 27 Dywizji Piechoty, natomiast 2. batalion został detaszowany do Goražde i podporządkowany komendantowi 8 Brygady Górskiej należącej do 1 Dywizji Piechoty[5].
W latach 1908–1914 pułk stacjonował w Łuczeńcu, z wyjątkiem 4. batalionu, który był detaszowany w Goražde[1].
W 1914 roku pułk wchodził w skład 53 Brygady Piechoty należącej do 27 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 4. batalion był podporządkowany komendantowi 7 Brygady Górskiej należącej do 1 Dywizji Piechoty[6].
W 1914 roku, w czasie I wojny światowej, pułk walczył z Rosjanami w Galicji. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych nr: 145 Gromnik i 192 Lubcza.
Właściciele i szefowie pułku
[edytuj | edytuj kod]Kolejnymi właścicielami i szefami pułku byli:
- FM Johann Carl Serenyi (1672 – †1690),
- FML Franz Julius von Zedtwitz (1808),
- FZM Thiery de Vaux (1809 – †4 IV 1820)
- FZM Werner von Trapp (1823 – †1842),
- FZM Gustav von Wocher zu Oberlochau und Hausen (1842 – †25 III 1858),
- FML Johann Heinrich Anton Fidel Salis-Zizers (†3 VI 1858),
- tytularny FZM Lazarus von Mamula (1858 – †12 I 1878),
- tytularny FZM Vinzenz Pürcker von Pürkhain (1878 – †15 V 1901),
- generał kawalerii Hermann von Pokorny (od 1901)[1].
Żołnierze
[edytuj | edytuj kod]- Komendanci pułku
- płk Emanuel Fritsch (1873[3] – 1874 → komendant 2 Brygady Piechoty XXIX Dywizji Piechoty[7])
- płk Adolpf Lang von Waldthurm (1874[8] – )
- płk Gustav Basler ( – 1899 → komendant 63 Brygady Piechoty[9])
- płk Karl Leeb (1899[4] – 1904 → komendant 2 Brygady Górskiej[10])
- płk Paul Lippa (1904[11] – 1 V 1907 → stan spoczynku w stopniu tytularnego generała majora)
- płk Rudolf Braun (1907 – 1911 → komendant twierdzy Trebinje[12])
- płk Ladislaus Horváth (1911[13] – 1914[1] → komendant 27 Brygady Piechoty)
- Oficerowie pułku
- płk Antoni Capiński
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 428.
- ↑ Infanterie-Regimenter 1 – 102 as at July 1914.. [dostęp 2010-01-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-10)].
- ↑ a b Rocznik oficerski 1873 ↓, s. 250.
- ↑ a b Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1900 ↓, s. 436.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1902 ↓, s. 121, 450.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 93, 113.
- ↑ Rocznik oficerski 1875 ↓, s. 112.
- ↑ Rocznik oficerski 1875 ↓, s. 261.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1900 ↓, s. 117, 159.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1905 ↓, s. 145, 164.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1905 ↓, s. 458.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1912 ↓, s. 168, 184.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1912 ↓, s. 516.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1873. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1873.
- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1875. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1874.
- Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1895. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1894. (niem.).
- Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1900. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1889. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1900. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1899.
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1902. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1901.
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1905. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1904.
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1912. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1911.
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914.
- Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900-1914
- Austro-Hungarian Land Forces 1848-1918 By Glenn Jewison & Jörg C. Steiner
- Polegli na ziemiach polskich z K.u.K. Infanterie Regiment Edler von Pokorny Nr 25. polegli.forgen.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-17)].