4 Eskadra Lotnictwa Łącznikowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
3 Eskadra Lotnictwa Łącznikowego
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Rozformowanie 1945
Dowódcy
Pierwszy mjr Bielajew
Organizacja
Numer poczty polowej: 27950
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze

4 Eskadra Lotnictwa Łącznikowego (4 elł) – pododdział lotnictwa łącznikowego ludowego Wojska Polskiego.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sformowana drugiej połowie sierpnia 1944 roku w Przywołżańskim Okręgu Wojskowym[1]. Na początku września 1944 roku jednostka przebazowana została do Polski i 11 września wcielona do Wojska Polskiego[1]. Znajdowała się w dyspozycji Szefostwa Łączności WP[1]. Bazowała na lotnisku Nasutów[1].

1 maja 1945 roku w eskadrze było 98 ludzi, w tym 31 oficerów, 30 podoficerów i 37 szeregowców, oraz 10 samolotów Po-2[1].

We wrześniu 1945 roku rozformowano 4 Eskadrę Lotnictwa Łącznikowego[1].

Działania eskadry[edytuj | edytuj kod]

Eskadra wykonywała loty na zapleczu frontu, przewoziła oficerów Naczelnego Dowództwa i Sztabu Głównego WP do jednostek wojskowych. Przewoziła też przedstawiciele naczelnych władz państwowych na trasach: z Lublina do Białegostoku, Siedlec, Rzeszowa, Przemyśla i do innych miejscowości wyzwolonych w 1945 roku[1].

Obsada personalna eskadry[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca — mjr Bielajew
  • zastępca dowódcy do spraw pol.-wychowawczych - ppor. Kowalski
  • szef sztabu — kpt. Antonienko

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). s. 270-271.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.