8 Dywizja Lotnictwa Szturmowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
8 Dywizja Lotnictwa Szturmowego
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1950
Rozformowanie 1963
Dowódcy
Pierwszy płk pil. Stiepan Markowcew
Ostatni płk pil. Józef Jacewicz
Organizacja
Numer JW 3188
Dyslokacja Warszawa
Bydgoszcz
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze
Podległość Dowództwo Wojsk Lotniczych
3 Korpus Lotnictwa Mieszanego
Lotnictwo Operacyjne

8 Dywizja Lotnictwa Szturmowego (8 DLSz) – związek taktyczny lotnictwa szturmowego ludowego Wojska Polskiego.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Dywizja powstała w ramach sześcioletniego planu rozbudowy lotnictwa. Na podstawie rozkazu ministra obrony narodowej nr 037/Org. z 28 kwietnia 1950 roku, 15 listopada 1950 w Warszawie przemianowano dowództwo dywizji szturmowej istniejące w etacie Dowództwa Wojsk Lotniczych. Etat nr 6/97 przewidywał 79 żołnierzy zawodowych i 4 kontraktowych[1].

Rozkaz ministra obrony narodowej nr 0096/Org. z 11 grudnia 1951 roku wprowadził nowy skład dywizji[1].

Zarządzeniem szefa Sztabu Generalnego nr 0058/Org. z 5 czerwca 1953 roku dowództwo dywizji zostało przebazowane do Bydgoszczy, a dywizja weszła w podporządkowanie 3 Korpusu Lotnictwa Mieszanego. Po rozformowaniu korpusu 8 DLSz weszła w skład Lotnictwa Operacyjnego[1].

Na podstawie zarządzenia szefa Sztabu Generalnego nr 094/Org. z 1 lipca 1963 roku 8 Dywizja Lotnictwa Szturmowego została rozwiązana[1].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

W skład 8 DLSz miały wchodzić następujące jednostki[1]:

Po korektach w 1952 roku struktura była następująca[1]:

Wobec zaniechania formowania 46 Pułku Lotnictwa Szturmowego, w jego miejsce ponownie wszedł 5 pułk lotnictwa szturmowego

Dowódcy dywizji[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Zieliński 2011 ↓, s. 86-87.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Zieliński [red.]: Polskie lotnictwo wojskowe 1945-2010: rozwój, organizacja, katastrofy lotnicze. Warszawa: Bellona SA; Wojskowe Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne "SWAT", 2011. ISBN 978-83-1112-14-09.