11 Dywizja Lotnictwa Myśliwskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
11 Dywizja Lotnictwa Myśliwskiego
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1951
Rozformowanie 1963
Tradycje
Kontynuacja 5 Dywizja Lotnictwa Myśliwskiego
Organizacja
Numer JW 3316
Dyslokacja Świdwin
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze
Podległość 3 Korpus Lotnictwa Myśliwskiego

11 Dywizja Lotnictwa Myśliwskiego (11 DLM) – związek taktyczny lotnictwa myśliwskiego ludowego Wojska Polskiego.

W związku z wybuchem konfliktu koreańskiego, Sztab Generalny WP rozkazem nr 0096/Org. z 11 grudnia 1951 nakazał Dowódcy Wojsk Lotniczych ponowne sformowanie lotniczych związków taktycznych i jednostek logistycznego zabezpieczenia. Wśród formowanych związków taktycznych była też 11 Dywizja Lotnictwa Myśliwskiego[1].

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Rozkaz zakładał, że w skład bezpośredniego podporządkowania dowództwu 11 DLM wejdą następujące jednostki:

Rozkaz zakładał sformowanie tych jednostek w okresie od maja do grudnia 1951 roku. Trudna sytuacja ekonomiczna kraju spowodowała, że realizacja tego rozkazu stała się niemożliwa. Opracowano nowy rozkaz 0078/Org. z 19 listopada 1952 roku, który zakładał formowanie lotniczych związków taktycznych o składzie dwóch pułków. W myśl tego rozkazu zaniechano formowania 24 i 27 plm.

11 DLM został podporządkowany:

Ponadto sformowany został Pluton Fotograficzny 11 DLM.

40 pułk lotnictwa myśliwskiego przebazował się do Świdwina rzutem powietrznym 17 stycznia 1953 z lotniska Mierzęcice, na którym wcześniej stacjonował.

26 pułk lotnictwa myśliwskiego przebazował się do Zegrza Pomorskiego w październiku. 2 października 1953 roku rzut kołowy przybył eszelonem na stację Koszalin.

Szkolenie[edytuj | edytuj kod]

Na potrzeby szkolenia personelu latającego rozkazem DWL nr 02/Org. z 3 lutego 1953 roku został sformowany poligon lotniczy nr 6 w Podborsku. Od sierpnia do grudnia 1953 roku personel latający i techniczny 26 i 40 plm został przez szkolony na samolotach MiG-15, które zastąpiły samoloty Jak-23. Zdolność bojową jako związek taktyczny dywizja osiągnęła pod koniec 1956 roku. Przyczyną tak długiego dochodzenia do pełnej zdolności bojowej był brak personelu latającego oraz niski poziom jego wyszkolenia, spowodowany przyspieszonym trybem szkolenia i zaniżeniem wymagań wobec kandydatów na pilotów.

14 listopada 1957 roku rozkazem MON nr 098 wyszedł z bezpośredniego podporządkowania 26 plm, a dywizji został podporządkowany 4 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego stacjonujący w Goleniowie.

Przeformowania[edytuj | edytuj kod]

3 Dywizja Lotnictwa Myśliwskiego (rozformowana) ↙ 11 Dywizja Lotnictwa Myśliwskiego (1951 - 1963) → 3 Brandenburska Dywizja Lotnictwa Myśliwskiego (1963 - 1971) → 3 Brandenburska Dywizja Szturmowa (1971 - 1982) → 3 Brandenburska Dywizja Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego (1982 - 1998) → 1 Brygada Lotnictwa Taktycznego (1998 - 2009) → 1 Skrzydło Lotnictwa Taktycznego

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Wojtaszak: Żołnierz polski na Pomorzu Zachodnim. s. 167.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Kmiecik, Polskie lotnictwo wojskowe 1945-1962, Warszawa: „Ulmak”, 2002, ISBN 83-87226-29-7, OCLC 831089471.
  • Andrzej Wojtaszak, Kazimierz Kozłowski: Żołnierz polski na Pomorzu Zachodnim X-XX wiek : materiały z sesji naukowej z 10 listopada 1999 r. : praca zbiorowa. Szczecin: Oddział Edukacji Obywatelskiej, 2001. ISBN 83-86992-76-X.