40 Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
40 Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1951
Rozformowanie 2000
Tradycje
Święto 17 kwietnia[1]
Kontynuacja 39 Eskadra Lotnictwa Taktycznego
Dowódcy
Pierwszy mjr pil. Andrzej Rybacki
Ostatni mjr pil. Andrzej Andrzejewski
Organizacja
Numer JW 1958
Dyslokacja Kraków, Mierzęcice, Świdwin
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze
Podległość 7 DLM
11 DLM
3 DLM-B

40 Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego (40 plmb) – oddział wojsk lotniczych Wojska Polskiego.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

1 listopada 1951 roku na lotnisku w Krakowie, na bazie eskadry wydzielonej z 2 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego sformowano 40 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego[a]. W etacie nr 6/165 przewidziano 290 żołnierzy zawodowych i 2 pracowników kontraktowych[2]. W lutym 1952 roku pułk został przebazowany na lotnisko w Mierzęcicach. Pułk miał wchodzić w skład 7 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego OPL.

17 stycznia 1953 roku pułk został przebazowany na lotnisko w Świdwinie i włączony w skład 11 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego[2].

W roku 1971 dywizja została przeformowana na szturmowo-rozpoznawczy związek taktyczny, a pułk na 40 Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego[2].

W roku 1982 pułk stał się pułkiem lotnictwa myśliwsko-bombowego i wchodził w skład 3 Dywizji Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego do momentu jej rozformowania[2].

W 2000 roku pułk został rozformowany[b]. Na jego bazie powstała 39 Eskadra Lotnictwa Taktycznego.

Odznaka pułkowa[edytuj | edytuj kod]

Odznaka o wymiarach 37x34 mm ma kształt bomby skierowanej w dół, osłoniętej z prawego boku i od góry stalowym skrzydłem husarskim. Bombę przecina stylizowana, biało-czerwona sylwetka samolotu odrzutowego z dziobem zmienionym na głowę orła. Na biało-czerwonym tle numer pułku 40. Na niebieskim tle bomby inicjały jednostki PLMB, a u dołu data powstania pułku 17 04 1951[1].

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

  • mjr pil. Andrzej Rybacki 1952
  • ppłk pil. Aleksander Czapliński (1952 -1953)
  • mjr pil. Czesław Smerdel 1953
  • mjr pil. Stanisław Kowal (1953 - 1955)
  • mjr pil. Marian Chrzan (1955 -1957)
  • mjr pil. Kazimierz Wojciechowski (1957 -1959)
  • mjr pil. Jerzy Budzisz (pilot) (1959 -1963)
  • ppłk pil. Józef Ołesiejuk (1963 -1971)
  • ppłk pil. Władysław Czaban (1971 -1973)
  • ppłk pil. Kazimierz Balcerak (1973 -1978)
  • ppłk pil. Andrzej Dulęba (1978 - 1985)
  • płk pil. Stanisław Targosz (1985 - 1990)
  • ppłk pil. Bogdan Kawka (1990 - 1994)
  • ppłk pil. Paweł Jazienicki (1994 -1997)
  • mjr pil. Jacek Bartoszcze (1997 - 1999)
  • mjr pil. Andrzej Andrzejewski (1999 - 2000)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz ministra obrony narodowej nr 0036/Org. z 7 kwietnia 1951 roku
  2. Rozkaz szefa Sztabu Generalnego nr 83 z 9 sierpnia 1999 roku

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zdzisław Sawicki [i inni]: Mundur i odznaki Wojska Polskiego. Czas przemian. s. 154.
  2. a b c d Zieliński 2011 ↓, s. 144.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zdzisław Sawicki, Jerzy Waszkiewicz, Adam Wielochowski: Mundur i odznaki Wojska Polskiego. Czas przemian. Warszawa: Bellona, 1997. ISBN 83-11-08588-9.
  • [red.] Józef Zieliński: Polskie lotnictwo wojskowe 1945-2010: rozwój, organizacja, katastrofy lotnicze. Warszawa: Bellona SA; Wojskowe Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „SWAT”, 2011. ISBN 978-83-1112-14-09.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]