Ambasada Francji w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ambasada Francji w Polsce
Ambasada Republiki Francuskiej
Ambassade de France en Pologne
Armoiries république française.svg
Ilustracja
Data utworzenia 1919, 1944
Ambasador Pierre Buhler
Zatrudnienie 19+
Adres ul. Piękna 1
00-477 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ambasada Francji w PolsceAmbasada Republiki FrancuskiejAmbassade de France en Pologne
Ambasada Francji w Polsce
Ambasada Republiki Francuskiej
Ambassade de France en Pologne
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ambasada Francji w PolsceAmbasada Republiki FrancuskiejAmbassade de France en Pologne
Ambasada Francji w Polsce
Ambasada Republiki Francuskiej
Ambassade de France en Pologne
Ziemia 52°13′25,60″N 21°01′38,03″E/52,223778 21,027231
Pałac Branickich - b. siedziba Konsulatu Generalnego Francji w Warszawie przy ul. Nowy Świat (1829)
Przedwojenna siedziba Ambasady w Pałacu Branickich przy ul. Frascati (1934-1939), zniszczony w okresie II wojny światowej, nie odbudowany
Budynek Konsulatu Generalnego Francji w Al. Ujazdowskich, obecnej siedziby Obserwatorium Astronomicznego i Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Warszawskiego (1909)
Pierwsza siedziba przedstawicielstwa Francji w Pałacu Brühla
Była siedziba Konsulatu Francji w Katowicach przy ul. 3 Maja (1938)

Ambasada Francji w Polsce, Ambasada Republiki Francuskiej (Ambassade de France en Pologne) – francuska placówka dyplomatyczna w Polsce, mieszcząca się w Warszawie przy ul. Pięknej 1, pomiędzy ulicami Jazdów i Johna Lennona.

Podział organizacyjny[edytuj | edytuj kod]

  • Kancelaria dyplomatyczna (Chancellerie)
  • Dział konsularny (Section consulaire)
  • Dział prasowy (Service de presse)
  • Dział współpracy kulturalnej (Service de coopération et d’action culturelle)
  • Dział spraw społecznych (Service du Conseiller pour les Affaires sociales)
  • Regionalny dział ekonomiczny (Service économique régional)
  • Misja ekonomiczna Ubifrance (Mission économique Ubifrance)
  • Attaché Obrony (Attaché de défense)
  • Delegatura Biura ds. międzynarodowej współpracy technicznej policji (Service de coopération technique internationale de police – SCTIP)
  • Dział administracyjny i finansowy (Service administratif et financier)
  • Konsulat Generalny Republiki Francuskiej w Krakowie (Consulat général de France et Kraków), ul. Stolarska 15

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Do I wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy konsulat na obecnych terenach RP Francja utworzyła w 1610 w Gdańsku.

W okresie zaborów przedstawicielstwo Francji w Warszawie mieściło się w wielu lokalizacjach, m.in. w nieistniejącym pałacu Brühla róg ulic Wierzbowej i Fredry, konsulat generalny w Pałacu Branickich przy ul. Nowy Świat 1200, obecnie 21 (1829), ul. Niecałej 8 (1869-1878), w kamienicy Kosseckiego przy ul. Mazowieckiej 16 (1880-1887), obecnie nie istnieje, w budynku należącym do rodziny Krasińskich przy ul. Mazowieckiej 20 (1892-1900), przy ul. Instytutowej 6 (1901-1902), obecnie ul. Matejki, ul. Instytutowej 3 (1903), obecnie nie istnieje, w al. Ujazdowskich 4 (1905-1912), przy ul. Żurawiej 7 (1914), obiekt nie istnieje.

Po I wojnie światowej[edytuj | edytuj kod]

Po I wojnie światowej, po nawiązaniu stosunków dyplomatycznych w 1919, rozpoczęła swą pracę ambasada, mając kilka kolejnych lokalizacji – w willi Wernickiego w Al. Ujazdowskich 31 (1919-1930), w domu Szelechowa w Al. Ujazdowskich 15 róg al. Róż 2 (1930-1936), w latach 1936-1939 w Pałacu Branickich, tzw. Czerwonym Pałacu przy ul. Frascati 22, zburzony w okresie II wojny światowej, obecnie nie istnieje.

Biuro Radcy Handlowego urzędowało w Kamienicy Maurycego Spokornego w al. Ujazdowskich 19 (1935).

W 1938 Francja utrzymywała też konsulaty: w Wolnym Mieście Gdańsku przy Langemarkt 17 (obecnie Długi Targ), Gdyni przy ul. 10-go Lutego/Sienkiewicza 36, Katowicach przy ul. 3 Maja 23 (1923-1939), Krakowie przy ul. Studenckiej 1, Lwowie przy ul. Czarneckiego 4, Łodzi w al. Kościuszki 3 (agencja konsularna), Poznaniu przy Wałach Wazów 15.

Po II wojnie światowej[edytuj | edytuj kod]

Stosunki dyplomatyczne reaktywowano w 1944, najpierw na szczeblu przedstawicieli politycznych, delegatów, a od 1945 ambasadorów. Po wyzwoleniu rozważano przeniesienie ambasady do pałacu Kronenberga, jednakże nie doszło do realizacji tej koncepcji. W latach 1948-1971 ambasada mieściła się przy ul. Zakopiańskiej 9c. Obecny budynek przy ul. Pięknej 1 zbudowano w latach 1967-1971 (arch. Bernard Zehrfuss, Henry Bernard i Guillaume Gillet). W latach 2001-2004 przeprowadzono w niej prace renowacyjne (arch. Jean Philippe Pargade i Roman Gal). W tym czasie ambasada miała tymczasową siedzibę przy ul. Puławskiej 17.

Biuro Radcy Handlowego znajdowało się m.in. przy ul. Zwycięzców 16 (1948), ul. Dąbrowieckiej 21 (1964-1966); konsulat przy ul. Zakopiańskiej 14 (1948), ul. Szczuczyńskiej 6 (1950), ul. Willowej 5 (1964-1966); rezydencja ambasadora przy ul. Miedzeszyńskiej 94 (1948-1966).

W latach 1945-1948 funkcjonował konsulat w Gdyni, np. w 1946 przy ul. Starowiejskiej 37-2, w 1990 agencja konsularna w Gdańsku w wieżowcu Zieleniak przy Wałach Piastowskich 1; w okresie 1946-1951 konsulat w Szczecinie przy ul. Wielkopolskiej 19.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marek Masnyk, Ryszard Kaczmarek: Konsulaty na pograniczu polsko-niemieckim i polsko-czechosłowackim w latach 1918-1939, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2004, ISBN 83-226-1334-2.
  • Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom I Europa 1918-2006, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon Warszawa 2007, ISBN 978-83-7452-019-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]