Batalion ON „Wieluń II”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Batalion ON „Wieluń II”
II Wieluński batalion ON
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Wieluń
Formacja Obrona Narodowa
Rodzaj wojsk piechota
Skład typ IV

II Wieluński Batalion Obrony Narodowej (batalion ON „Wieluń II”) – pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP.

Pododdział sformowany został wiosną 1939, na terenie powiatu wieluńskiego, w składzie Sieradzkiej Brygady ON według etatu batalionu ON typ IV. Dowództwo batalionu, 1 kompanię ON i pododdziały specjalne rozlokowano w Wieluniu, 2 kompanię ON w Osjakowie, a 3 kompanię ON w Działoszynie.

Jednostką administracyjną i mobilizującą dla II Wieluńskiego batalionu ON był 31 pułk Strzelców Kaniowskich w Sieradzu.

W kampanii wrześniowej walczył w składzie Oddziału Wydzielonego nr 2 10 Dywizji Piechoty (Armia „Łódź”). W dniach 30 sierpnia-1 września 1939 1 pluton kompanii ON "Działoszyn" ochraniał dowództwo OW nr 2 w Walichnowach[1].

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca – mjr Edward Rajpold
    • adiutant dowódcy – ppor. Jan Markiewicz
  • dowódca 1 kompanii ON "Wieluń II" – por. Władysław Stepokura
    • dowódca I plutonu – ppor. Kazimierz Czechlewski
    • dowódca II plutonu – ppor. Bolesław Latocha
    • dowódca III plutonu – ppor. Jan Sołtysiak
  • dowódca 2 kompanii ON "Osjaków" – por. Tadeusz Żabicki (poległ 5 IX)
    • dowódca I plutonu – ppor. Adam Neugebauer (z 31 pp, zg. w Katyniu)
    • dowódca II plutonu – ppor. Mieczysław Plewiński
    • dowódca III plutonu – ppor. Korczak
  • dowódca 3 kompanii ON "Działoszyn"[2] – por. Stanisław Jangas
    • dowódca I plutonu – ppor. rez. mgr Stefan Kranc (ranny 4 IX)
      • zastępca dowódcy I plutonu – plut. Franciszek Leszczyk
    • dowódca II plutonu – plut. pchor. Jan Rozmarynowski
    • dowódca III plutonu – plut. pchor. Adam Słodziński
  • dowódca plutonu ckm - NN
  • sekcja zaopatrzenia – ppor. Władysław Smarzyński
  • lekarz batalionu – por. Zwierzyński

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 2 września 1939 r. pluton powrócił do batalionu, lecz bez 1 drużyny z karabinem maszynowym, która w tym dniu ochraniała dowództwo OW nr 2 w Lututowie.
  2. Wykaz imienny żołnierzy 3 kompanii ON "Działoszyn" zawierający nazwiska 148 żołnierzy zamieścił w swoich wspomnieniach ppor. w st. spocz. mgr Stefan Kranc.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stefan Kranc, Ze wspomnień dowódcy plutonu kompanii Obrony Narodowej "Działoszyn" w wojnie obronnej 1939 r., Wojskowy Przegląd Historyczny nr 4 (118) z 1986 r., s. 333-340.
  • Kazimierz Pindel, Obrona Narodowa 1937-1939, Warszawa: Wydaw. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, ISBN 83-11-06301-X, OCLC 69279234.
  • Tadeusz Böhm, Bataliony Obrony Narodowej w Wielkopolsce w latach 1936-1939 i ich rola w Kampanii Wrześniowej, Poznań: Sorus, 1996, ISBN 83-87133-01-9, OCLC 830126196.
  • Witold Jarno, Okręg Korpusu Wojska Polskiego nr IV Łódź 1918-1939, Instytut Historii Uniwersytetu Łódzkiego, Katedra Historii Polski Współczesnej, Wydawnictwo "Ibidem", Łódź 2001, ​ISBN 83-88679-10-4​, s. 324-325.
  • Tadeusz Jurga: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 7, Regularne jednostki Wojska Polskiego w 1939 : organizacja, działania bojowe, uzbrojenie, metryki związków operacyjnych, dywizji i brygad. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1975
  • Narcyz Klatka "Wieluński Wrzesień 1939", Wydawnictwo Komandor, Wieluń-Gdynia 2006, ​ISBN 83-912842-0-4​.
  • Stefan Kranc: Wieluńskie Bataliony Obrony Narodowej w Wojnie Obronnej Polski 1939 r. [w:] Siedem wieków Wielunia. Warszawa-Łódź: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987. ​ISBN 83-01-07647-X