Bell 47

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bell 47
Bell 47
Bell 47
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Bell Helicopter Textron
Konstruktor Arthur M. Young
Typ wielozadaniowy śmigłowiec użytkowy
Załoga 1 + 2 pasażerów
Historia
Data oblotu 8 grudnia 1945
Lata produkcji 1946-1974
Egzemplarze ponad 5600
Dane techniczne
Napęd sześciocylindrowy silnik Lycoming VO-435B1A
Moc 269 KM (217 kW)
Wymiary
Średnica wirnika 11,32 m
Długość 9,63 m
Wysokość 2,84 m
Powierzchnia nośna 100,8m^2
Masa
Własna 858 kg
Użyteczna 482kg
Startowa 1340kg
Osiągi
Prędkość maks. 196 km/h
Pułap praktyczny 3200 m
Zasięg 412 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
2
Rzuty
Rzuty samolotu

Bell 47 – pierwszy na świecie śmigłowiec przeznaczony do użytku cywilnego. Śmigłowiec produkowany był przez Bell Helicopter Textron począwszy od 8 marca 1946 roku[1], kiedy firma otrzymała pozwolenie na jego produkcję. W latach 1946-1974 wyprodukowano ponad 5600 jego egzemplarzy, z czego 1200 wyprodukowano na licencji we Włoszech, 239 w Japonii oraz 239 w Wielkiej Brytanii.

Śmigłowiec był również wykorzystywany przez armię amerykańską pod nazwą H-13 Sioux, głównie w celach szkoleniowych lub rozpoznawczych. H-13 brał udział m.in. w wojnie koreańskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bell Helicopters. Helicopter History Site.