RWD-15

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
RWD-15
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent DWL
Historia
Lata produkcji 1937
Dane techniczne
Napęd silnik rzędowy De Havilland Gipsy Six II
Moc moc nominalna 112,5 kW (153 KM) , moc startowa 151 kW (205 KM)
Wymiary
Rozpiętość 12,4 m
Długość 9 m
Wysokość 2,5 m
Powierzchnia nośna 20 m²
Masa
Własna 875 kg
Użyteczna 485 kg
Osiągi
Prędkość maks. 240 km/h
Prędkość przelotowa 200 km/h
Prędkość minimalna 75 km/h
Prędkość wznoszenia 4,8 m/s
Pułap 5000 m
Zasięg 465 km
Rzuty
Rzuty samolotu

RWD-15 – polski samolot turystyczny, skonstruowany przez zespół konstrukcyjny RWD w latach 1935-1936 jako rozwinięcie RWD-13.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prototyp został oblatany latem 1937[1] roku przez Aleksandra Onoszko. Włącznie z prototypem wyprodukowano co najmniej 7 egzemplarzy tego samolotu[2]. Jeden z egzemplarzy przystosowany został do lotów dalekiego zasięgu, do planowanego rekordowego lotu do Australii. Wybuch wojny pokrzyżował te plany. Wojnę przetrwał co najmniej jeden egzemplarz, który używany był przez siły powietrzne Izreala.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Jednosilnikowy, pięcioosobowy górnopłat zastrzałowy konstrukcji mieszanej. Kadłub spawany z rur stalowych, kryty płótnem, w przedniej części blachą aluminiową. Proste konstrukcji drewnianej kryte płótnem, w przedniej części sklejką, o obrysie prostokątnym, wyposażone w automatyczne sloty. Usterzenie klasyczne, konstrukcji drewnianej, kryte sklejką i płótnem. Podwozie samolotu stałe, klasyczne z płozą ogonową. Kabina pięcioosobowa - z przodu dwa fotele, z tyłu kanapa na 3 osoby.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. RWD-15. „Skrzydlata Polska”. 6-7/1938, s. 204-206, czerwiec-lipiec 1938. Warszawa: Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. 
  2. Robert Gujski: RWD-15. [dostęp 2010-11-06].