Stearman PT-17 Kaydet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boeing Stearman
Boeing Stearman
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Boeing
Typ samolot szkolno-treningowy, sportowy, rolniczy
Konstrukcja metalowa
Załoga 2
Dane techniczne
Napęd 1 × Continental R-670-5
Moc 164 kW
Wymiary
Rozpiętość 9,81 m
Długość 7,39 m
Wysokość 2,79 m
Masa
Własna 878 kg
Osiągi
Prędkość maks. 198 km/h
Pułap 3400 m
Zasięg 800 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
Stany Zjednoczone

Stearman model 75, znany także jako Stearman, Boeing Stearman (firma Stearman została wykupiona przez Boeinga w 1934) czy Kaydetdwupłatowy, dwumiejscowy samolot szkolno-treningowy używany przez siły powietrzne Stanów Zjednoczonych (USAAC, USAAF) i marynarkę wojenną (US Navy) w latach 30. i 40. XX wieku, aż do zakończenia II wojny światowej.

Po wojnie tysiące samolotów tego typu trafiło na rynek cywilny gdzie służyły jako popularne samoloty sportowe i rolnicze.

Stearman w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W maju 2014 roku w Polsce zarejestrowano samolot Boeing Stearman o oznaczeniu SP-YWW. Model należący do prywatnego kolekcjonera jest nie tylko jedynym egzemplarzem PT-17 Kaydet w kraju, ale także najstarszym samolotem zarejestrowanym w Polskim Rejestrze Statków Powietrznych. Właściciele samolotu są autorami inicjatywy Stearman.pl, w ramach której aktywnie szerzą wiedzę na temat maszyny oraz zrzeszają miłośników historycznych dwupłatowców. W ramach tej działalności, samolot można często spotkać podczas ogólnokrajowych zlotów miłośników lotnictwa. Kalendarz wydarzeń, w których udział bierze polski egzemplarz znajduje się na stronie internetowej poświęconej samolotowi[1].

Historia samolotu[edytuj | edytuj kod]

W służbie US NAVY[edytuj | edytuj kod]

Egzemplarz to wersja zbudowana w 1941 roku dla Marynarki Wojennej US NAVY. Samolot w czasie II Wojny Światowej był wykorzystywany do szkolenia pilotów, którzy w trakcie działań bojowych latali na takich maszynach jak F4-U Corsair, P-51 Mustang czy SNJ. Dokumentacja samolotu wskazuje, że egzemplarz latał w bazach w Kansas, Teksasie oraz Indianie.

Wojskowa emerytura[edytuj | edytuj kod]

Po wojnie, w listopadzie 1946 roku samolot został przekazany do War Assets Administration, która odsprzedała egzemplarz do firmy specjalizującej się w lotach agrolotniczych w stanie Teksas. Oryginalna dokumentacja wskazuje, że w kolejnych latach samolot był wykorzystywany przez różne firmy i osoby. Nigdy jednak nie powrócił już do służby wojskowej.

Powrót do czasów świetności[edytuj | edytuj kod]

W 2009 roku, kolejny właściciel samolotu, miłośnik lotnictwa i wieloletni pilot rozpoczął trwającą ponad 3 lata renowację modelu. W wyniku jego praw wyremontowano silnik, wymieniono elementy skrzydeł oraz zamontowano nową instalację elektryczną i paliwową. Aby jednak zachować historyczną wartość płatowca, wszystkie wymieniane elementy były wymieniane lub odtwarzane według historycznej dokumentacji.

Przypisy