British Leeward Islands

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
British Leeward Islands
1833-1958
Flaga British Leeward Islands
Godło British Leeward Islands
Flaga British Leeward Islands Godło British Leeward Islands
Status terytorium

kolonia Wielkiej Brytanii

Zależne od

Wielka Brytania

Utworzenie

1833

Utworzenie Federacji Indii Zachodnich

1958

British Leeward Islands – dawna kolonia brytyjska, leżąca w północnej części Wysp Nawietrznych. Po polsku nazywana była Brytyjskimi Wyspami Podwietrznymi, co było nazewniczą pomyłką (ang. Leeward oznacza "zawietrzny", co ma znaczenie przeciwne do "podwietrzny")[1] a także Brytyjskimi Wyspami Zawietrznymi[2][3].

Kolonię utworzono w 1833 z połączenia dwóch dotychczasowych kolonii brytyjskich, z których jedna obejmowała wyspy Antigua, Barbuda i Montserrat, zaś druga - Saint Christopher, Nevis, Anguilla i Wyspy Dziewicze. W 1871, po przyłączeniu Dominiki, Brytyjskie Wyspy Podwietrzne zostały przekształcone w federację kolonii.

W 1940 Dominika opuściła federację i weszła w skład British Windward Islands. W 1956 British Leeward Islands otrzymały status terytorium zamorskiego. W 1957 odłączono od nich Brytyjskie Wyspy Dziewicze. 3 stycznia 1958 Brytyjskie Wyspy Podwietrzne weszły w skład Federacji Indii Zachodnich.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wyspy Nawietrzne i Wyspy Zawietrzne – problemy nazewnicze, „Polski Przegląd Kartograficzny”, Tom 43 (4), 2011, s. 377 [dostęp 2022-09-18].
  2. Stara-Szuflada- działa na oprogramowaniu sklepów internetowych Sky-Shop.pl, Stara-Szuflada > Historia Małych Antyli, stara-szuflada.pl [dostęp 2022-09-27] (pol.).
  3. Śladami Piratów z Karaibów | Punt.pl, Punt, 7 maja 2010 [dostęp 2022-09-27] (pol.).