Togo Brytyjskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Togo Brytyjskie
British Togoland
1916-1956
Flaga
Flaga
Położenie
Stolica

Ho

Typ państwa

Terytorium mandatowe

podział Togolandu

27 grudnia 1916

Włączenie do Złotego Wybrzeża

13 grudnia 1956

Togo Brytyjskie było obszarem w Afryce pod administracją Ligi Narodów z mandatem klasy B, utworzonym przez podzielenie protektoratu Niemieckiego Togolandu na Togo Francuskie i Togo Brytyjskie ze stolicą w Ho.

Terytorium Togo Brytyjskiego zostało utworzone po raz pierwszy po podziale Togolandu 27 grudnia 1916, w czasie I wojny światowej, kiedy brytyjskie i francuskie siły zajęły Togo. Po wojnie, 20 lipca 1922 w oparciu o mandat Ligi Narodów, formalnie przeniesiono kontrolę nad brytyjskim Togo do Zjednoczonego Królestwa.

Po II wojnie światowej, mandat stał się terytorium powierniczym ONZ zarządzanym przez Zjednoczone Królestwo. W czasie mandatu i okresu powiernictwa, Togo Brytyjskie było zarządzane jak część przylegającego terytorium Złotego Wybrzeża, pod nazwą Trans-Volta Togo.

W roku 1954 brytyjski rząd poinformował ONZ, że nie jest w stanie rządzić terytorium powierniczym po uzyskaniu niepodległości przez Ghanę. W odpowiedzi, w grudniu 1955 Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję radzącą rządowi brytyjskiemu zorganizowanie plebiscytu dotyczącego przyszłości brytyjskiego Togolandu. 7 maja 1956 r. odbyło się referendum w sprawie przyłączenia tego terytorium do Złotego Wybrzeża[1]. Za przyłączeniem oddano 63,9% ważnych głosów, co stanowiło 52,1% wszystkich zarejestrowanych wyborców[2]. 13 grudnia 1956 zjednoczenie doszło do skutku, tworząc pojedynczą jednostkę, która 6 marca następnego roku stała się nowym niepodległym państwem – Ghaną.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krennerich 1999 ↓, s. 429, 432.
  2. Krennerich 1999 ↓, s. 432.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michael Krennerich: Ghana. W: Dieter Nohlen, Michael Krennerich, Bernhard Thibaut: Elections in Africa: A Data Handbook. Oxford: Oxford University Press, 1999, s. 423-446. ISBN 0-19-829645-2. (ang.)