Yannick Noah

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Yannick Noah
Yannick Noah
Hélène Ségara i Yannick Noah
Państwo  Francja
Data i miejsce urodzenia 18 maja 1960
Sedan
Wzrost 193 cm
Masa ciała 82 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1977
Zakończenie kariery 1996
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 23
Najwyżej w rankingu 3 (7 lipca 1986)
Australian Open SF (1990)
Roland Garros W (1983)
Wimbledon 3R (1979, 1985)
US Open QF (1983, 1985, 1989)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 16
Najwyżej w rankingu 1 (25 sierpnia 1986)
Australian Open 2R (1990)
Roland Garros W (1984)
Wimbledon QF (1987)
US Open F (1985)
Strona internetowa

Yannick Noah (ur. 18 maja 1960 w Sedanie) – francuski tenisista.

Po zakończeniu kariery sportowej rozpoczął karierę muzyczną. Jest wykonawcą piosenek reggae.

Yannick Noah jest ojcem koszykarza zawodowej ligi NBA Joakima Noaha.

Kariera tenisowa[edytuj]

Jako zawodowy tenisista startował w latach 1977–1996.

W grze pojedynczej wygrał 23 turnieje rangi ATP World Tour i osiągnął 13 finałów. W 1983 roku był najlepszy podczas wielkoszlemowego Rolanda Garrosa, po pokonaniu w finale Matsa Wilandera.

W grze podwójnej odniósł 16 triumfów turniejowych z cyklu ATP World Tour i 9 razy uczestniczył w finale. W 1984 roku zwyciężył w Rolandzie Garrosie, podczas którego tworzył parę z Henrim Lecontem. Wspólnie z Lecontem awansował w 1985 roku do finału US Open, a w 1987 dotarł, tym razem z Guym Forgetem do finału Rolanda Garrosa.

W latach 1978–1990 Noah reprezentował Francję w Pucharze Davisa. Zagrał łącznię w 61 meczach, z których w 39 zwyciężył. W 1991 roku został kapitanem reprezentacji i doprowadził Francuzów do zwycięstwa w zawodach, pierwszego od 49 lat. W finale pokonali 3:1 Stany Zjednoczone. Sukces ten Francuzi powtórzyli w 1996 roku, tym razem po finale zwycięskim ze Szwecją.

W rankingu gry pojedynczej Noah najwyżej był na 3. miejscu (7 lipca 1986), a w klasyfikacji gry podwójnej na 1. pozycji (25 sierpnia 1986). Jako lider w zestawieniu deblistów znajdował się przez 19 tygodni.

W 2005 roku został włączony do międzynarodowej tenisowej galerii sławy.

Finały w turniejach wielkoszlemowych[edytuj]

Gra pojedyncza (1–0)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 5 czerwca 1983 French Open, Paryż Ceglana Szwecja Mats Wilander 6:2, 7:5, 7:6

Gra podwójna (1–2)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 9 czerwca 1984 French Open, Paryż Ceglana Francja Henri Leconte Czechosłowacja Pavel Složil
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
6:4, 2:6, 3:6, 6:3, 6:2
Finalista 1. 7 września 1985 US Open, Nowy Jork Twarda Francja Henri Leconte Stany Zjednoczone Ken Flach
Stany Zjednoczone Robert Seguso
7:6, 6:7, 6:7, 0:6
Finalista 2. 6 czerwca 1987 French Open, Paryż Ceglana Francja Guy Forget Szwecja Anders Järryd
Stany Zjednoczone Robert Seguso
7:6, 7:6, 3:6, 4:6, 2:6

Bibliografia[edytuj]