Charłak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Charłak (ang. squib) – w cyklu powieści Joanne Kathleen Rowling o Harrym Potterze osoba pochodząca z magicznej rodziny mająca znikome zdolności czarodziejskie.

Narodziny charłaka to rzadkie wydarzenie, a jedynymi poznanymi na łamach powieści są Argus Filch, Arabella Figg oraz daleki kuzyn Molly Weasley, który był księgowym. Ministerstwo Magii nie wymaga od nich rejestracji jako członków społeczności czarodziejskiej. Charłaki są świadomi istnienia magicznego świata i, w przeciwieństwie do mugoli, mogą także zobaczyć magicznie ukryte miejsca takie jak Dziurawy Kocioł czy Hogwart. Na podstawie książki Harry Potter i Zakon Feniksa wiadomo też że dostrzegają dementorów. Istnieją specjalne kursy dla charłaków (m.in. Wmigurok), które mają ich nauczyć magii, jednak ich działanie nie zostało potwierdzone. Według Muriel, ciotecznej babki Rona, charłaków zazwyczaj wysyła się do mugolskich szkół i zachęca do integracji w mugolski świat, co jest „o wiele lepsze niż szukanie dla nich miejsca w świecie czarodziejów, gdzie zawsze będą obywatelami drugiej klasy”[1]. Pomimo czarodziejskiej tolerancji i szacunku dla mugoli i czarodziejów pochodzących z mugolskich rodzin, posiadanie charłaka w rodzinie uważane jest za wstyd. Czarownice i czarodzieje pochodzący z rodzin mugoli mają wśród przodków charłaków, którzy przekazali dalej uśpiony magiczny gen.

Inni[edytuj]

Za charłaka uznawana była Ariana Dumbledore. Kiedy miała 6 lat, została zaatakowana przez trzech mugoli, którzy dowiedzieli się o jej zdolnościach magicznych. Po tym wydarzeniu już nigdy nie odzyskała mentalnej ani magicznej równowagi. Była ukrywana przez matkę, co prowokowało plotki, że dziewczyna jest charłakiem. Arianie zdarzały się ataki niekontrolowanej magii, podczas jednego z których zginęła jej matka.

Przypisy

  1. J.K. Rowling: Harry Potter. Poznań: Media Rodzina, 2008, s. 163-164. ISBN 978-83-7278-281-6.