Ron Weasley

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ronald Bilius Weasley
czarodziej czystej krwi, Obrońca, Auror, członek WESZ
Postać z Harry Potter
Ilustracja
Rupert Grint, odtwórca roli Rona Weasleya
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Kamień Filozoficzny
Grany przez Rupert Grint
Dubbing Marcin Łabno
Dane biograficzne
Przynależność Hogwart (Gryffindor)
Płeć mężczyzna
Data urodzenia 1 marca 1980
Rodzina * matka: Molly Weasley zd. Prewett
Inne informacje
Zajęcie były uczeń Hogwartu
były członek Gwardii Dumbledora
były prefekt
Auror
członek WESZ
Atrybuty Różdżka - Jesion
14 cali
włos z ogona jednorożca

Ronald Bilius „Ron” Weasley (ur. 1 marca 1980) – postać fikcyjna występująca w serii książek o Harrym Potterze autorstwa angielskiej pisarki Joanne K. Rowling.

Jest on najmłodszym synem Molly i Artura Weasleya. Swoje drugie imię ma po wujku Biliusie.

Ron używał różdżki swojego brata Charliego do momentu, gdy została złamana w 1992. Odtąd miał 14 calową, z wierzby, z włosem z ogona jednorożca. Ta różdżka została odebrana mu przez Fenrira Greybacka w 1998, a on zaczął używać odebranej Peterowi Pettigrew po jego śmierci – dziewięć i ćwierć cala, kasztan, serce smoka.

Miotłą Rona była „Spadająca Gwiazda”, do czasu gdy w 1995 − z powodu awansu na prefekta szkoły − wymienił ją na „Zmiatacza nr 11”.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy rok nauki (wrzesień 1991 do czerwca 1992)[edytuj | edytuj kod]

Ron rozpoczął naukę w Hogwarcie w 1991 roku w wieku 11 lat. Został przydzielony do Gryffindoru tak jak wszyscy członkowie jego rodziny. Szybko zaprzyjaźnił się z Harrym Potterem w trakcie pierwszej podróży Ekspresem Hogwart. Harry okazał mu wielką hojność, kupując i dzieląc się z nim słodyczami. Ten akt zapoczątkował długą przyjaźń, przy czym Ron wprowadził Harry’ego w szczegóły świata czarodziejów, a Harry w zagadnienia życia mugoli. Harry i Ron spotkali Hermionę pierwszy raz w Ekspresie Hogwart, ale nie polubili jej. Uznali ją za „przemądrzałą kujonkę”. Jednak podczas uczty w Halloween, chłopcy uratowali Hermionę przed trollem w łazience dziewcząt i od tego momentu cała trójka zaprzyjaźniła się. Swoje umiejętności w grze w szachy czarodziejów Ron zawdzięczał staremu i zniszczonemu zestawowi figur, które otrzymał od dziadka. Te zdolności uratowały życie trójce bohaterów, gdy musieli oni wygrać partię gigantycznych szachów, aby odblokować sobie drogę do Kamienia Filozoficznego. Podczas tej partii Ron (który grał jako skoczek) pozwolił się zbić, aby umożliwić Harry’emu zamatowanie króla. Za to poświęcenie dyrektor Hogwartu Albus Dumbledore nagrodził Rona 50 punktami, oraz specjalną nagrodą za zasługi dla szkoły.

Drugi rok nauki (wrzesień 1992 do czerwca 1993)[edytuj | edytuj kod]

W lecie 1992 roku, Ron i jego bracia bliźniacy, próbując uwolnić Harry’ego z Privet Drive 4, polecieli Latającym Fordem Anglią do mugolskiego miasteczka Little Whinging i wyrwali kraty (przy pomocy samochodu) z okna w pokoju Harry’ego. W dniu rozpoczęcia roku szkolnego, Ron i Harry spóźnili się na Ekspres Hogwart, ponieważ skrzat domowy Zgredek zamknął przed nimi przejście na peron 9 i ¾, aby powstrzymać Harry’ego przed powrotem do szkoły. Użyli auta by się dostać do szkoły, ale pod koniec lotu samochód popsuł się, przez co rozbili się o Bijącą Wierzbę. Rozwścieczone drzewo próbowało ich zabić. Samochód katapultował ich ze swojego wnętrza, po czym odjechał w kierunku Zakazanego Lasu. Różdżka Rona została złamana. Przez cały rok miał z tego powodu problemy w szkole. W tym samym roku, Ron, Harry i Hermiona uwarzyli eliksir wielosokowy, który wykorzystali, aby dowiedzieć się więcej o tajemniczych atakach na uczniów szkoły. Ron zamienił się w Vincenta Crabbe’a, a Harry w Gregory’ego Goyle’a. Ron był niezwykle odważny w trakcie poszukiwań sprawcy ataków. Pomimo ogromnego strachu przed pająkami, poszedł do legowiska Aragoga, przywódcy akromantul w Zakazanym Lesie. Dopiero Hermiona naprowadziła ich na to, że stworem atakującym osoby jest bazyliszek, porusza się rurami i jest to wąż, gdyż tylko Harry słyszał jego wezwania do zabójstw. Sama została porażona spojrzeniem potwora przez lusterko, którym sprawdzała następny zakręt. Podczas wydarzeń związanych z finalny m odszukaniem Komnaty Tajemnic, profesor Gilderoy Lockhart próbował rzucić Zaklęcie Zapomnienia na Harry’ego i Rona przy użyciu złamanej różdżki Weasleya. Zaklęcie ugodziło w Lockharta i spowodowało u niego całkowitą amnezję. Ron został nagrodzony Specjalną Nagrodą Za Zasługi Dla Szkoły i zdobył 200 punktów dla swojego domu za pomoc w ostatecznym zamknięciu Komnaty Tajemnic.

Trzeci rok nauki (wrzesień 1993 do czerwca 1994)[edytuj | edytuj kod]

Weasleyowie wygrali konkurs w „Proroku Codziennym”. Ich zdjęcie − ze szczurem Parszywkiem ukazało ise w gazecie, którą ortrzymał m.in. Syriusz Black, więzień Azkabanu. To stało się powodem jego ucieczki w postaci psa, gdyż był niezarejestrowanym animagiem. Natomiast Ron zaczął przezywać katusze, gdy Hermiona kupiła kota, Krzywołapa. Weasley oskarżał Hermionę o dopuszczenie do zjedzenia Parszywka przez jej kota. Gdy Ron odkrył, że jego szczur zniknął, zostawiając na pościeli ślady krwi i trzy włosy koloru imbirowego, przestał się odzywać do Hermiony. Tymczasem Stworzenie słusznie wyczuło, że szczur Rona nie jest tym za kogo się podawał i współpracował z Syriuszem−psem. Zniecierpliwiony Syriusz zakradł się nawet do dormitorium chłopców i ze sztyletem w ręku chciał zabić szczura, ale nie udało mu się to. Dzięki temu zdarzeniu Weasley ściągnął na siebie uwagę wielu uczniów i każdemu z wielką ochotą opowiadał wydarzenia owej nocy. Ron i Hermiona wspólnie zaczęli szukać sposobu na obronę hipogryfa Hardodzioba, oskarżonego o atak na Draco Malfoya podczas lekcji Opieki nad Magicznymi Stworzeniami. Jednak ich wysiłki na nic się nie zdały, gdyż Hardodziob został skazany na śmierć. Gdy trójka przyjaciół pocieszała Hagrida w związku ze zbliżającym się wykonaniem wyroku, Hermiona znalazła Parszywka ukrywającego się w dzbanku w chatce gajowego. Ostatecznie Remus Lupin i Syriusz ujawnili mu prawdę o Parszywku we „Wrzeszczącej Chacie”, do której prowadził tunel od korzeni Bijącej Wierzby. Zmienili go w człowieka, po 13 latach ukrywania się. To Peter był powodem tego, że Harry został sierotą, gdyż to on w 1981 roku wydał Potterów Lordowi Voldemortowi, co ostatecznie zakończyło się jego upadkiem. Pettigrew, pozbawiony ochrony swego pana, zrzucił winę na Syriusza, zabił 12 mugoli jednym zaklęciem i zniknął bez palca (jedyny dowód na śmierć Petera) pośród masy szczurów. Ron, targany przez Syriusza−psa złamał nogę, ale po wyjawieniu prawdy, wszyscy udali się do zamku. Niestety, pełnia ksieżyca doprowadziła do zmiany Lupina w wilkołaka i ucieczki Pettigrew. Weasley wyzdrowiał w skrzydle szpitalnym w Hogwarcie, Syriusz i Hardodziob zostali ocaleni przez Harry’ego z Hermioną, która dysponowała zmieniaczem czasu a cłopak dostał od Syriusza sowę jako wynagrodzenie za stratę Parszywka. Ginny nazwała ją „Świstoświnką”.

Czwarty rok nauki (wrzesień 1994 do czerwca 1995)[edytuj | edytuj kod]

W lecie 1994 Ron zaprosił Harry’ego i Hermionę na Mistrzostwa Świata w Quidditchu. Weasleyowie dostali bilety w zmian za pomoc Ludonowi Bagmanowi. Ron był zachwycony swoim ulubionym graczem, Wiktorem Krumszukającym narodowej drużyny Bułgarii. Podczas meczu Weasley chciał odwdzięczyć się Harry’emu za jego hojność, którą okazał w stosunku do Rona przez lata, dając mu znikające złoto leprokonusów rozdane przez maskotki drużyny Irlandii. Jednak Ron nie wiedział jakie właściwości mają te monety. Ron był wstrząśnięty, gdy dowiedział się, że Krum i inni uczniowie z Instytutu Durmstrangu pojawią się w szkole, aby uczestniczyć w Turnieju Trójmagicznym. Chciał wziąć udział w zawodach pomimo ograniczeń wiekowych, gdyż perspektywa sławy i nagroda w wysokości 1000 galeonów była dla niego bardzo atrakcyjna. Gdy Harry został wyznaczony do udziału w turnieju, Ron był wyjątkowo zazdrosny i zerwał z nim przyjaźń. Pogodzili się po pierwszym zadaniu − zabraniu jaja od gigantycznego smoka. Ron uświadomił sobie, że Harry nigdy nie wystawiłby się na takie niebezpieczeństwo jak udział w Turnieju Trójmagicznym. Ron i Hermiona pomogli przygotowywać sie przyjacielowi do kolejnego zadania, które – jak się okazało – polegało na uratowaniu z głębin m.in. Rona przez Harry’ego. Ron był zdziwiony różnicami w dojrzałości chłopców i dziewczyn w jego wieku. Gdy tuż przed feriami świątecznymi miał odbyć się Bal Bożonarodzeniowy, Harry i Ron uświadomili sobie, że odkładali zaproszenie na bal jakiejś dziewczyny do ostatniej chwili i większość jest już zajęta. Weasley obraził Hermionę, mówiąc, że pewnie jeszcze nikt jej nie zaprosił i że mogłaby iść z nim. Później oczarowany wdziękiem Fleur Delacour, reprezentantki Akademii Beauxbatons w Turnieju Trójmagicznym, zaprosił ją na bal, jednak uciekł zawstydzony zanim usłyszał odpowiedź. Harry’emu udało się umówić ich z bliźniaczkami Patil – Parvati i Padmą. „Tradycyjne” szaty Rona, które założył na bal były tak staromodne i brzydkie, że Padma wstydziła się za niego. Na zabawie Ron, strasznie zazdrosny, odkrył, że Hermiona została zaproszona przez jego idola Kruma. W tracie wykonywania trzeciego zadania Cedrik Diggory został zamordowany przez Pettigrew, którego ręka posłużyła do odrodzenia Voldemorta. Weasley był jedną z czterech osób, którym Harry – jako świadek morderstwa – opowiedział o szczegółach zbrodni.

Piąty rok nauki (wrzesień 1995 do czerwca 1996)[edytuj | edytuj kod]

Wraz z powrotem Voldemorta, reaktywowano Zakon Feniksa. Ron nie mógł zostać jego członkiem, gdyż był na to jeszcze za młody. Do organizacji tej należała cała jego rodzina. Wszyscy, włączając samego zainteresowanego, byli wielce zaskoczeni gdy Ron został prefektem. W Hogwarcie nową nauczycielką obrony przed czarną magią została sekretarz Ministra Magii Dolores Umbridge. Na lekcjach nie uczyła ona dzieci niczego, tylko zmuszała do czytania w kompletnej ciszy podręcznika przygotowanego przez ministerstwo. Z tego powodu Ron i Hermiona namówili Harry’ego, aby zaczęli uczyć swoich przyjaciół praktycznej obrony. W tym samym roku Ron starał się o pozycję obrońcy w drużynie Gryffindoru, która została zwolniona przez Olivera Wooda, gdyż ten ukończył już szkołę. Ronowi udało się wejść do drużyny i pokazać swoje umiejętności w dziedzinie, której nigdy wcześniej nie praktykował. Draco Malfoy grał Ronowi na nerwach, gdyż nauczył cały dom Slytherinu piosenki „Weasley jest naszym królem”. Śpiewali ją oni podczas każdego meczu Gryffindoru. Ku ich rozczarowaniu Ronowi udawało się zablokować prawie każdy strzał podczas ostatniego meczu. Później tego roku Harry miał sen, w którym Artur Weasley został zaatakowany przez Nagini w Departamencie Tajemnic. Wizja ta okazała się być prawdziwa. Dlatego też gdy Harry śnił o tym, że Syriusz Black jest torturowany przez Lorda Voldemorta, Ron, Harry, Hermiona, Ginny, Luna Lovegood i Neville Longbottom udali się do Ministerstwa Magii, aby go uratować. Jednakże ta wizja okazała się być przynętą zastawioną na Harry’ego, aby ściągnąć go do Departamentu, gdyż tylko on mógł dotknąć przepowiedni dotyczącej jego i Voldemorta. Podczas walki, która wynikła między Gwardią Dumbledore’a a Śmierciożercami dowodzonymi przez Lucjusza Malfoya, Ron został ugodzony zaklęciem, które sprawiło, iż cały czas się śmiał. Dlatego też Ron uznał basen wypełniony mózgami za tak śmieszny, że przywołał je do siebie zaklęciem. Mózgi, ożywione i przypominające meduzy, zaatakowały go, jednak udało mu się wyjść z tego bez szwanku.

Szósty rok nauki (wrzesień 1996 do czerwca 1997)[edytuj | edytuj kod]

W lecie Ron dowiedział się, że dostał siedem Standardowych Umiejętności Magicznych, oblewając jedynie wróżbiarstwo i Historię magii. Nie przejął się tym , gdyż nie miał zamiaru kontynuować nauki tych przedmiotów. W tym roku, ukochana siostra Rona Ginny zaczęła spotykać się z chłopcami. Po treningu quidditcha natknął się on na Ginny całującą się z Deanem Thomasem. Zbeształ ją za dokonywanie niemądrych wyborów. Ginny odpowiedziała, że Ron kompletnie nie ma doświadczenia z dziewczynami. Ta kłótnia tak go zdenerwowała, że przestał sobie radzić w quidditchu i chciał nawet odejść z drużyny. Wraz ze zbliżaniem się meczu ze Slytherinem, Ron był coraz bardziej zdenerwowany. Przed meczem Harry udał, że wlewa mu do dyniowego soku eliksir szczęścia. Zrobił to w taki sposób, żeby Hermiona zauważyła co robi i mogła sprzeciwić się oszukiwaniu. Ron nabrał dzięki temu pewności siebie i zagrał świetnie. Po meczu, gdy Harry przyznał się, że to była tylko sztuczka, Ron oskarżył Hermionę o brak wiary w jego umiejętności. Niedługo później Ron zaczął umawiać się z Lavender Brown. Hermiona była tak zdenerwowana, że rzuciła na Rona zaklęcie Avis, a potem umówiła się na randkę z Cormakiem McLaggenem tylko, aby odegrać się na Weasleym. Następnie Ron zaczął unikać Lavender i ich związek rozpadł się. Dwukrotnie w 1996 Ron był otruty. Najpierw zjadł czekoladkę z prezentu przysłanego Harry’emu przez Romildę Vane, która była nasycona eliksirem miłosnym. Pod jego wpływem Ron wariował z potrzeby przebywania z Romildą. Gdy został zabrany do gabinetu profesora Slughorna po antidotum, prawie zginął, wypijając miód pitny przeznaczony dla Dumbledore’a. Harry’emu udało się go jednak uratować przy użyciu bezoaru. Po tym fakcie Ron i Hermiona pogodzili się. Ron zakceptował też fakt, ze Ginny i Harry zaczęli ze sobą chodzić. Po śmierci dyrektora Hogwartu razem z Hermioną i Harrym, zdecydował się wyruszyć na poszukiwania horkruksów. Mieli zacząć ich szukać po ślubie Billa z Fleur.

Szukanie horkruksów (wrzesień 1997 do maja 1998)[edytuj | edytuj kod]

Ron wziął udział w bezpiecznym przeniesieny Harry’ego do Nory. Stał się przyjacielem, przyjmując jego powlokę, za pomocą eliksiru wielosokowego. Zrealizowano tym samym zamiar Mundungusa Fletcher by siedmiu Potterów poleciało do Nory na miotłach. Plan udał się częściowo. Podczas jego realizacji zginęli Alastor Moody, Hedwiga (ratując życie Hagridowi przed śmiertelnym zaklęciem) i utracono miotłę Blyskawicę. Harry trafił do Nory Weasley'ów. Dumbledore zapisał Ronowi w testamencie wygaszacz. Musiał uciekać z Hermioną i Harrym z Nory w trakcie ślubu Billa z Fleur Delacour. Przenieśli się do Tottenham Court Road w Londynie. W kafejce napadli na nich Antonin Dołohow i Thorfinn Rowle. Zostali pokonani, ale dziwiło się skąd to śmierciożercy wiedzieli, gdzie przebywali. Rozwiązaniem zagadki jest to, że imię Voldemorta stało się Tabu = można było wykryć wszystkich, którzy je wymawiają. Stamtąd przenieśli się do odziedziczonego przez Harry’ego domu Syriusza, przy Grimmauld Place 12. Dowiedzieli się kim jest R.A.B. - brat Syriusza, Regulus Arcturus Black oraz, że Severus Snape został dyrektorem szkoły, Alecto Carrow nauczycielką mugoloznawstwa a brat Amycus nauczycielem propagowania czarnej magii. Od kiedy Harry wręczył Stworkowi fałszywy medalion i wykazał chęć pomocy w wypełnieniu ostatniej woli Regulusa, Stworek zmienił nastawienie do niego, Rona oraz Hermiony i stał się wzorową pomocą domową. Opowiedział jak zginął Regulus i sprowadził do domu Mundungusa Fletchera, który ukradł prawdziwy horkruks. Złodziej przekazał im, że za cenę pozostania na wolności, podarował go ropuchowatej czarownicy - Dolores Umbridge. Trio udało się odbić medalion za cenę porzucenia Grimmauld Place, gdyż Corban Yaxley przebił się przez zaklęcie Fideliusa. Aportowali się na polanie, zmieniając co jakiś czas miejsce pobytu w namiocie, gdzie Hermiona za każdym razem rzucała skuteczne zaklęcia przeciw mugolom, szmalcownikom i śmierciożercom. Ron, w trakcie pierwszej ucueczki częściowo rozczepił się, ale Hermiona wyleczyła go dyptamem.

Gdy znalazł się poza oddziaływaniem horkruksa, zrozumiał jak źle postąpił, jednak z powodu czarów ochronnych nałożonych przez Hermionę nie mógł trafić z powrotem. Dzięki wygaszaczowi Kilkakrotnie próbował aportować się w różne miejsca, gdzie miał nadzieję ich znaleźć, ale bez skutku. Raz został nawet złapany przez szmalcowników, ale udało mu się uciec. Ostatecznie zaczął otrzymywać sygnały z wygaszacza, które pokazywały mu drogę do przyjaciół.

Ron udał się do Forest of Dean, gdzie pojawił się w porę, aby uratować Harry’ego, który chciał wyciągnąć Miecz Gryffindora z zamarzniętego jeziora. Medalion próbował udusić Pottera gdy zanurkował po miecz. Harry’ego uratował Ron, który znalazł ich dzięki wygaszaczowi Dumbledore’a. Harry otworzył medalion, a Ron przebił go mieczem.

Od ojca Luny poznali historię trzech braci Peverell i Insygniów Śmierci: kamienia wskrzeszenia, peleryny niewidki i Czarnej Róźdzki. Cała trójka została złapana przez szmalcowników gdy Harry wpadł na plan Voldemorta, który rzeczywiście szukał Czarnej Ródzki i wypowiedział imię wroga. Szmalcownicy wyłapali ich i doprowadzili ich dworu Malfoyów. Bellatrix wpadła w szał i niepokój, gdyż zobaczyła miecz Gryffindora, który w teorii był przechowywany w jej skrytce bankowej w banku Gringott. Torurowała Hermionę a Ron cierpiał nie mogąc nic zrobić. Skrzat Zgredek ocalił ich. Chwilę wcześniej w piwnicy posiadłości zginął uduszony własną ręką Peter Pettigrew. Trójka przyjaciół znowu użyła eliksoru wielosokoweggo i zamieniła Hermionę w Bellatrix. Udali się do jej skarbca i stamtąd wykradli czarkę Huffelpuff. Uciekli na ślepym smoku, ale Ron dowiedział się od Harry’ego, że Voldemort już wie co planują. Czarny Pan wpadł w szał i pozabijał stojące przy nim osoby a potem ogarnął go lęk, gdyż nie spodziewał się, że tak młody wróg odkryje jego tajemnice. Harry przeczytał jego myśli i odkrył, że jeden z horkruksów jest ukryty w Hogwarcie.

Udali się do Hogsmeade, gdzie Aberforth Dumbledore ochronił ich przed atakiem dementorów i śmierciożerców. Przez jego bar przeniknęli do Hogwartu co sprowadziło członków Zakonu Feniksa i rozpoczęło bitwę o szkołę ze śmierciożercami. Harry’emu udało się znaleźć jeszcze jednego horkruksa − Diadem Roweny Ravenclaw − dzięki Lunie Lovegood i rozmowie z Szarą Damą. Diadem został zniszczony przez Goyle’a przepotężnym zaklęciem „szatańskiej pożogi” w pokoju Życzeń. Ron zaprowadził natomiast Hermionę do Komnaty Tajemnic, gdzie ona przebiła kłem bazyliszka czarkę. Tymczasem w Zakazanym Lesie, pod wpływem wspomnień zmarłego Severusa Snape, Harry oddał dobrowolnie życie. Voldemrot uderzył chłopca śmiertelnym zaklęciem, po czym Rubeus Hadrid przyniósł go do zamku. Voldemortowi wydawało się, że triumfuje i chciał upokorzyć Neville’a używając do tego kapelusza przydzielającego do odpowiedniego domu. Jednakże na pomoc Zakonowi Feniksa przyszedł Graup oraz centaury. Longbottom wyjął z kapelusza miecz Gryffidora po czym ściął nim ostatniego horkruksa − węża Nagini. Skrzaty domowe pod wodzą Stworka wybiegły z kuchni by walczyć za Pottera. Rozpętała się bitwa podczas której Harry − który ponownie przeżył, ale został pozbawiony cząstki duszy Voldemrota − ukrył się pod peleryną-niewidką. Molly Weasley odebrała życie Bellatrix a Voldemort zginął od własnego śmiercionośnego zaklęcia. Czarna Różdżka, którą władał, uznała za swEgo pana Dumbledore’a, Draco Malfory po tym jak dyrektor Hogwartu został przez niego rozbrojony rok wcześniej a w końcu Harry’ego, który rozbroił Drakona w jego rezydencji.

Świat zaczął wracać do normy: zaklęci Imperiusem przychodzili z wolna do siebie, Śmierciożercy uciekali w popłochu lub byli chwytani, niewinnie uwięzieni w Azkabanie zostali wypuszczani na wolność oraz że Kingsley Shacklebolt został mianowany tymczasowo Ministrem Magii. Harry wkrótce wyjaśnił przyjaciołom wszystko, ale zdecydował, że Czarna Różdżka − po tym jak skutecznie naprawił nią swoją różdżkę z piórem feniksa − spocznie w grobie Dumbledore’a.

Epilog[edytuj | edytuj kod]

Ron nie ukończył siódmego roku nauki w Hogwarcie. Otrzymał posadę w sklepie swojego brata George’a na ulicy Pokątnej. Później razem z Harrym dostał on pracę w Ministerstwie Magii jako auror. Ich zaangażowanie zrewolucjonizowało ten departament i w trójkę pomogli oni stworzyć dla czarodziejów nowy świat[1].

Pomiędzy latami 1998-2006 Ron poślubił Hermionę i urodziła im się dwójka dzieci – Rose i Hugo. Ron został też ojcem chrzestnym starszego syna Harry’ego i Ginny – Jamesa. Cała trójka bohaterów miała swoje karty w czekoladowych żabach, co szczególnie ucieszyło Rona. W sierpniu 2017 Ron uzyskał mugolskie prawo jazdy, używając zaklęcia confundus, gdyż zapomniał o używaniu lusterek podczas jazdy.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny

Ron odziedziczył typowe dla Weasleyów cechy wyglądu: rude włosy i piegowatą cerę. Ma on niebieskie oczy, długi nos i jest opisywany jako wysoki, chudy chłopak z dużymi rękami i stopami. Jego siostra Ginny zażartowała raz, że Ron ma tatuaż, ale nie wiemy czy to prawda.

W filmach Rupert Grint, który gra Rona, nie ma długiego nosa, ale ma piegi, które są jednak zasłonięte przez makijaż, co sprawia, iż niektórzy fani twierdzą, że Grint nie jest piegowaty.

Cechy charakteru

J.K. Rowling opisuje Rona jako zabawnego, ale niedojrzałego emocjonalnie i niewrażliwego chłopaka. Ma sardoniczny, cięty żart, który często doprowadza jego przyjaciół do śmiechu i pozwala im się odprężyć. Jednak, jak stwierdziła Hermiona i Luna, jego żarty czasami ranią innych. Hermiona od czasu do czasu denerwowała się jego niedojrzałością. Podczas poszukiwania horkruksów, Ron bardzo dojrzał i nawet przez pewien czas został liderem ich grupy, kiedy Harry był w depresji.

Ważnymi cechami Rona jest też humorzastość i brak poczucia bezpieczeństwa. Potrafi być uporządkowany, logicznie myślący, co widać w trakcie kłótni z Hermioną, ale bywa też porywczy, gdy ktoś rani tych, których kocha.

W młodości, Ron był wyczulony na punkcie biedy jego rodziny. Większość rzeczy Rona były to rzeczy z drugiej ręki. Z powodu braku pieniędzy w jego rodzinie często był wyśmiewany przez Draco Malfoya. Pomimo że Ron był zafascynowany Quidditchem, szczególnie Armatami z Chudley, i był niezły w lataniu na miotle, miał słabe nerwy, na czym nieraz ucierpiała jego gra. Naszyjnik Slytherina ujawnił najgłębsze obawy Rona – że jego matka z całego rodzeństwa kochała go najmniej, a Hermiona woli Harry’ego. Ron cierpi na arachnofobię. Ten strach wywodzi się z jego dzieciństwa, gdy Fred zamienił jego misia w pająka.

Umiejętności

Ron miał talent do gry w szachy czarodziejów. Jego talent do pojedynkowania się widać dopiero od roku 1997. Trzeba zauważyć, że przeżył zarówno bitwę w Ministerstwie Magii, na Wieży Astronomicznej, jak i tą nad Little Whinging, podczas której trafił w locie śmierciożercę. Rozbroił także Bellatrix Lestrange i uratował Hermionę w Dworze Malfoyów oraz wspólnie z Nevillem powalił Fenrira Greybacka. Na piątym roku udało się mu wytworzyć cielesnego patronusa, który przyjął kształt teriera.

Różdżka

Ron początkowo używał starej różdżki swojego brata – jesion i włos z ogona jednorożca. Na początku drugiego roku nauki, po złamaniu różdżki, Ron skleił ją specjalną taśmą, ale nie spisywała się ona za dobrze od tego czasu – wydawała dziwne odgłosy, strzelała zaklęciami ze złego końca. Przed trzecim rokiem, Ron dostał nową – 14 cali, wierzba, włos z ogona jednorożca.

Stosunki z przyjaciółmi
  • Rodzina
    • Ron był blisko związany ze swoją rodziną. Pomimo że był zawstydzony stanem posiadania Weasleyów, stawał w obronie dobrego imienia swojej rodziny, gdy ktoś ją obrażał. Ron podziwiał swoich starszych braci Billa i Charliego, jednak ich osiągnięcia podkopywały jego pewność siebie. Percy chciał być dla Rona przykładem, ale ten jednak bardziej upodobnił się do Freda i George’a. Ron pozostał jedynym Weasleyem, z którym Percy się kontaktował po oziębieniu stosunków z rodziną. Bliźniacy lubili drażnić Rona, tak samo jak jego siostra Ginny, mimo to cały czas byli ze sobą blisko. Ron był bardzo troskliwy w stosunku do Ginny, nie popierając jej życia miłosnego, co często prowadziło do walk między nimi.
  • Harry Potter
    • Harry Potter był najlepszym przyjacielem Rona i praktycznie stał się dla niego kolejnym bratem. Jak większość braci, czasami się kłócili. Gdy Harry został wybrany przez Czarę Ognia na reprezentanta Hogwartu w Turnieju Trójmagicznym, Ron myślał, że Harry oszukiwał, żeby dostać się do rywalizacji i pokłócił się z nim. Pogodzili się po pierwszym zadaniu, gdy Ron zdał sobie sprawę, że Harry mógł zginąć i z pewnością nie zgłosił się sam do Turnieju. Do kolejnej kłótni doszło w 1997, gdy negatywna energia z medalionu Slythernia sprawiła, że Ron obraził się na Harry’ego i był zazdrosny o Hermionę. Ron tymczasowo opuścił przyjaciół, ale szybko tego pożałował i powrócił w porę, żeby uratować Harry’emu życie. Ron był bardzo lojalny w stosunku do swojego najlepszego przyjaciela i wiele razy narażał życie, żeby mu pomóc albo go ratować. W późniejszym życiu Ron stał się ojcem chrzestnym najstarszego syna Harry’ego – Jamesa.
  • Hermiona Granger
    • Stosunki między Ronem i Hermioną były dosyć zmienne, jednak generalnie byli przyjaciółmi, co w końcu doprowadziło do pocałunku w trakcie bitwy o Hogwart. Gdy Ron pierwszy raz spotkał Hermionę w Ekspresie do Hogwart przed rozpoczęciem pierwszego roku nauki, uważał ją za denerwującą, gdyż zawsze wszystko wiedziała na lekcjach i starała się go powstrzymywać przed pakowaniem się w kłopoty. Ron i Harry zaprzyjaźnili się z Hermioną po uratowaniu jej przed górskim trollem, gdy Hermiona skłamała przed gronem nauczycielskim, żeby uchronić ich od kłopotów.
    • Pierwszy raz Ron wykazał swoje zainteresowanie Hermioną na drugim roku, gdy irytowało go, że dziewczyna była zauroczona nauczycielem obrony przed czarną magią – profesorem Gilderoyem Lockhartem i chciał rzucić urok na Malfoya, który nazwał ją „szlamą”. Był także bardzo zdenerwowany, gdy Hermiona została ofiarą bazyliszka. Na trzecim roku, Ron i Hermiona odbyli pierwszą poważną kłótnię, gdy Ron oskarżył jej kota Krzywołapa o zjedzenie jego szczura Parszywka, który nagle zniknął. Przez pewien czas nie rozmawiali ze sobą i pogodzili się dopiero po tym jak Hagrid zbeształ Rona i Harry’ego za takie traktowanie dziewczyny. Ron zaoferował jej wtedy pomoc w przygotowaniach do procesu Hardodzioba.
    • Na czwartym roku, uczucia Rona i Hermiony stały się bardziej widoczne. Hermiona była zazdrosna o to, że Ron zadurzył się w Fleur Delacour, ćwierć-wili, reprezentantce Akademii Magii Beauxbatons w Turnieju Trójmagicznym, Ron natomiast był zazdrosny o Wiktora Kruma, który poszedł z Hermioną na Bal Bożonarodzeniowy. Ron i Hermiona pokłócili się z tego powodu, ale ich przyjaźń nie ucierpiała na tym zbytnio. Zdenerwowanie Hermiony spowodowane sposobem ukazywania uczuć było obecne również na piątym roku nauki w Hogwarcie. W widoczny sposób na Rona wpłynęło to, że Hermiona pocałowała go przed pierwszym meczem quidditcha i rozdrażnił go fakt, że dziewczyna utrzymywała kontakt z Wiktorem Krumem.
    • Szósty rok był czasem próby dla Hermiony i Rona. Gdy Harry i ona zostali zaproszeni do Klubu Ślimaka, a profesor Slughorn zignorował Rona, Ron był zazdrosny i obrażony. Podniosła go na duchu prośba Hermiony, aby poszedł z nią na przyjęcie bożonarodzeniowe do Slughorna. Ron pokłócił się ze swoją siostrą, gdy przyłapał ją na całowaniu się z Deanem Thomasem, a wtedy Ginny ujawniła, że Hermiona całowała się z Wiktorem Krumem. Od tej pory Ron zachowywał się chłodno w stosunku do Hermiony, co ją bardzo zdziwiło. Aby podbudować pewność siebie Rona w grze w quidditcha, Harry udał, że dolał mu do picia Felix Felicis i pomimo że Ron sam na początku w to uwierzył, oskarżył potem Hermionę o brak wiary w jego umiejętności.
    • To wszystko spowodowało, że Ron zaczął spotykać się z Lavender Brown. Hermiona była obrażona i wściekła przez co nasłała na niego wyczarowane przez siebie stado kanarków. Po tym incydencie dwójka nie rozmawiała ze sobą przez długi czas. Hermiona zemściła się na Ronie, idąc na bal do Slughorna z Cormaciem McLaggenem, tylko po to, żeby go zdenerwować. Gdy Ron otruł się miodem pitnym, Hermiona zapomniała o swojej złości i bardzo się o niego martwiła, będąc przy nim aż do czasu, gdy wyzdrowiał. Za każdym razem kiedy Lavender przychodziła w odwiedziny, Ron udawał, że śpi i ,,przez sen” wymawiał imię Hermiony. Od tej pory Ron i Hermiona byli ze sobą bliżej niż kiedykolwiek wcześniej, a jego romans z Lavender szybko się zakończył, gdyż zobaczyła ona Rona i Hermionę wychodzących razem z dormitorium dla chłopców, podczas gdy Harry był ukryty pod peleryną-niewidką. Na koniec roku Ron pocieszał Hermionę, która płakała na jego ramieniu na pogrzebie Dumbledore’a.
    • Później para była ze sobą w pewien sposób blisko, aczkolwiek oficjalnie nie tworzyli związku. Ron i Hermiona tańczyli razem na weselu Billa i Fleur. Wtedy Ron pokazał też swoją zazdrość o Wiktora Kruma, który był gościem na przyjęciu. Podczas poszukiwania horkruksów, Ron kilka razy pocieszał Hermionę, trzymali się za ręce, gdy spali i byli generalnie bardzo mili dla siebie. Gdy Ron tymczasowo ich opuścił, Hermiona przez długi czas płakała za nim. Ronowi udało się wrócić, gdyż usłyszał głos Hermiony wydobywający się z deluminatora, gdy ta wymieniła jego imię. Gdy Ron niszczył medalion Slytherina, ten ukazał mu jego największe obawy. Jedną z nich było to, że Hermiona woli Harry’ego. Początkowo Hermiona była wściekła na Rona, że ich opuścił i chciała go uderzyć, ale z czasem wybaczyła mu. Później, gdy trójka bohaterów została zabrana do dworu Malfoyów i Bellatrix Lestrange wybrała Hermionę do tortur, Ron błagał, żeby wzięła jego zamiast dziewczyny. Bellatriks zignorowała go i torturowała ją zaklęciem Cruciatus, aby wydobyć cenne informacje. Wrzaski Hemiony sprawiły, że Ron zaczął wykrzykiwać jej imię i płakać. Podczas bitwy o Hogwart, gdy Ron wykazał troskę o skrzaty pracujące w kuchni zamkowej, o które Hermiona zawsze się troszczyła, dziewczyna pocałowała go.
    • Po Drugiej Wojnie Czarodziejów, Ron i Hermiona pobrali się i mieli dwójkę dzieci – Rose i Hugo.
  • Lavender Brown
    • Zauroczenie Lavender Brown, Gryfonki i rówieśniczki Rona, chłopakiem miało miejsce na szóstym roku. Początkowo Ron nie był zbytnio zainteresowany zalotami dziewczyny. Jednak, po tym, gdy pokłócił się z Hermioną, a Ginny zarzuciła mu brak miłosnych doświadczeń, Ron rozpoczął związek z Lavender, której nie przeszkadzał fakt, że zgodził się on głównie po to, żeby zdenerwować Hermionę. Para była często widziana, gdy całowała się publicznie, ku wstrętowi zazdrosnej i zranionej Hermiony oraz ku zdenerwowaniu Ginny, która nazwała go hipokrytą, gdyż sam wcześniej wytykał jej, że całowała się publicznie ze swoim chłopakiem. Do czasu swoich urodzin, Rona przestał cieszyć związek z Lavender. Gdy Lavender odwiedzała go w skrzydle szpitalnym po tym, jak został otruty, Ron udawał, że śpi i wymawiał ,,przez sen” imię Hermiony. Lavender oszczędziła mu konieczności zrywania z nią, gdyż sama to zrobiła, gdy nabrała podejrzeń co do stosunków Hermiony i Rona. Ron cieszył się z końca związku, aczkolwiek Lavender była tym jeszcze przez pewien czas zdenerwowana.

Drzewo genealogiczne[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
rodzina Blacków
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ignatius Prewett
 
Lucretia Black
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Septimus Weasley
 
Cedrella Black
 
kobieta Prewett
 
mężczyzna Prewett
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Apolline Delacour
 
Monsieur Delacour
 
Bilius Weasley
 
 
Artur Weasley
 
Molly Prewett
 
Gideon Prewett
 
Fabian Prewett
 
Lily Evans
 
James Potter
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gabrielle Delacour
 
 
 
Charlie Weasley
 
 
 
 
 
 
 
Fred Weasley
 
 
Hermiona Granger
 
Ron Weasley
 
Ginevra Weasley
 
Harry Potter
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Fleur Delacour
 
William Weasley
 
 
 
Percy Weasley
 
Audrey
 
George Weasley
 
Angelina Johnson
 
 
 
James Potter
 
Albus Potter
 
Lily Potter
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Victoire Weasley
 
Dominique Weasley
 
Louis Weasley
 
Molly Weasley
 
Lucy Weasley
 
Fred Weasley
 
Roxanne Weasley
 
Rose Weasley
 
Hugo Weasley
 

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jen Brown: Finished ‘Potter’? Rowling tells what happens next (ang.). MSNBC, 2007-07-26. [dostęp 2009-01-02].