Hogwart

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szkoła Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie (ang. Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry) – fikcyjna uczelnia kształcąca młodych czarodziejów. Szkoła mieści się w zamku o bliżej niesprecyzowanej lokalizacji, gdzieś w Szkocji. Szkoła ta została wymyślona przez J.K. Rowling na potrzeby serii książek o Harrym Potterze. Dokładna lokalizacja szkoły nie jest znana, aczkolwiek inspirację dla autorki rzekomo stanowiła szkocka Gordonstoun School[1].

Nauka w Hogwarcie zastępowała edukację w regularnej szkole. Do Hogwartu przyjmowano wyłącznie osoby przejawiające zdolności magiczne. Dzieci przybywały do szkoły w wieku jedenastu lat, a ich edukacja trwała siedem lat. Każdy rok nauki kończono egzaminami, z których najważniejszymi były: SUM-y pisane w piątej klasie oraz Owutemy zdawane na końcu siódmego roku. W Hogwarcie uczono zarówno dzieci czarodziejów jak i dzieci mugoli, ale tylko z odpowiednimi predyspozycjami magicznymi. Ponadto placówka ta jest koedukacyjna.

Zamek Hogwart
Hogwart Express – pociąg, którym Harry Potter dojeżdżał do Hogwartu

O szkole[edytuj | edytuj kod]

Zestaw filmowy z Wielkiej Sali, Hogwart

Do zamku dojeżdżano pociągiem Hogwart Ekspres, odjeżdżającym z fikcyjnego peronu 9 i ¾ (z londyńskiego dworca King’s Cross).

Hogwart to jedna z trzech uczelni (obok Durmstrangu i Beauxbatons) startujących w organizowanym co pięć lat Turnieju Trójmagicznym. W średniowieczu zmagania te cieszyły się ogromną popularnością zostały jednak zakazane w związku ze zbyt dużą umieralnością wśród uczestników.

Za utrzymanie porządku w Hogwarcie odpowiedzialni byli prefekci, wybierani spośród starszych klas z każdego domu, oraz woźny Argus Filch.

Wybierano dwoje prefektów na dom – ucznia i uczennicę. Kandydaci na tę funkcję musieli uczęszczać do co najmniej piątej klasy. Osoby, które rozpoczęły siódmy rok nauki mogły zostać prefektami naczelnymi, mającymi zwierzchność nad pozostałymi. Prefekci jako jedni z niewielu uczniów wiedzieli, gdzie znajduje się gabinet dyrektora oraz jakie jest do niego hasło.

W V tomie powieści (Harry Potter i Zakon Feniksa) prefektami Gryffindoru zostali Hermiona Granger i Ron Weasley. W Slytherinie wybrano Dracona Malfoya i Pansy Parkinson, w Hufflepuffie Erniego Macmillana i Hannę Abbot, a w Ravenclawie Anthony’ego Goldsteina i Padmę Patil.

Dyrekcja[edytuj | edytuj kod]

Zastępca dyrektora
  • 1. – 6. rok → Minerwa McGonagall → pełniąca obowiązki dyrektora w okresie absencji Dumbledore’a w 2. tomie oraz po jego śmierci w 6. tomie do nominacji Snape’a w tomie siódmym na stanowisko dyrektora Dumbledore’a
  • 7. rok → Amycus i Alecto Carrow
Dyrektorzy
Imię i nazwisko Poprzednie stanowisko Okres urzędowania Tomy Powód utraty stanowiska
Armando Dippet nauczyciel transmutacji ? do 1956 przed pierwszym emerytura lub śmierć
Albus Dumbledore 1956 do kwietnia 1996 pierwszy
drugi
trzeci
czwarty
piąty
usunięcie przez ministra magii Korneliusza Knot,
gdy Harry ćwiczył „Gwardie Dumbledore’a”,
zdradzony przez Mariettę Edgecombe
a dyrektor wziął winę na siebie
Dolores Jane Umbridge nauczyciel obrony przed czarna magią
Wielki Inkwizytor
kwiecień do czerwca 1996 Piąty usunięcie przez ministra magii Korneliusza Knot
po tym jak sam zobaczył Lorda Voldemorta
i wymuszone przez Dumbledore’a
Albus Dumbledore dyrektor Hogwartu lipiec 1996 do czerwca 1997 Szósty śmierć z ręki Severusa Snape
Severus Snape nauczyciel eliksirów
nauczyciel obrony przed czarna magią
lipiec 1997 do maja 1998 siódmy ucieczka ze stanowiska / śmierć z ręki Voldemorta
Minerwa McGonagall nauczyciel transmutacji czerwiec 1998 do 2020 roku Po siódmym emerytura

Nauczyciele i pracownicy[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Pracownicy Hogwartu.

W Hogwarcie zatrudniano nauczycieli, pielęgniarki, bibliotekarza, woźnego i gajowego. Ważną rolę w funkcjonowaniu szkoły pełniły również skrzaty domowe zajmujące się przygotowywaniem posiłków.

Domy[edytuj | edytuj kod]

W szkole istniały cztery domy, do których Tiara Przydziału kierowała studentów pierwszego roku. W czasie roku szkolnego rywalizowały one ze sobą zdobywając punkty (dodatnie lub ujemne) za udział w rozmaitych wydarzeniach. Na koniec roku nagradzano zwycięski dom Pucharem Domów.

Ponadto każdy z domów miał swoją drużynę quidditcha, która z kolei konkurowała z innymi o Puchar Quidditcha.

Każdy z domów miał także swojego opiekuna. Do jego obowiązków należało: przekazywanie podopiecznym najważniejszych informacji, chronienie przed zagrożeniami oraz nakładanie stosownych kar.

Domy składały się z pokoju wspólnego, wyposażonego w kominek, sofy, fotele i stoliki oraz dormitoriów[2] – dla chłopców i dla dziewcząt. Pokoje wspólne umiejscowiono w wieżach lub w podziemiach zamku ozdabiane były barwami oraz symbolami swych patronów. Dostać się do poszczególnego domu mogli tylko mieszkańcy tego domu (wiedza o lokalizacji i strzegącego portretu).

Gryffindor[edytuj | edytuj kod]

Barwy domu
herb Gryffindoru

Osoby należące do tego domu nazywano Gryfonami. Charakteryzowała je odwaga, męstwo, dzielność, szczerość i uczciwość[3]. Jego zwierzęciem był lew, a barwami złoto i szkarłat. Podczas trwania serii opiekunem tego domu była nauczycielka transmutacji, Minerwa McGonagall, a jego duchem Prawie Bezgłowy Nick.

Pokój wspólny Gryfonów znajdował się na siódmym piętrze w Wieży Gryffindoru. Wejścia strzegła Gruba Dama, z wyjątkiem krótkiego okresu w III tomie, kiedy to Syriusz Black próbował się tam włamać i przeraził ją do tego stopnia, iż zastąpić ją musiał Sir Cadogan.

Po podaniu hasła obraz odchyla się, a przez otwór w ścianie widać pokój wspólny Gryffindoru. Na szczycie spiralnych schodów znajdują się dormitoria. Kiedy chłopcy próbują się dostać do sypialni dziewcząt, schody zamieniają się w zjeżdżalnię. Nie dzieje się tak jednak w odwrotnym przypadku.

Hufflepuff[edytuj | edytuj kod]

Barwy domu
herb Hufflepuffu

Mieszkańcy tego domu to Puchoni – osoby pracowite, uczynne i sprawiedliwe. Symbol Hufflepuffu jest borsuk a kolory to żółty i czarny. Opiekunem domu była nauczycielka zielarstwa Pomona Sprout, duchem był zaś Gruby Mnich.

Wejście do pokoju wspólnego Puchonów jest ukryte za wnęką z beczkami, niedaleko kuchni, aby się dostać należy wystukać rytm ,,Helgi Huffelpuff'' w dwie baryłki od dołu w środkowym rzędzie[4]. Pokój wypełnia wiele żółtych kotar, wygodnych foteli i małe podziemne tunele prowadzące do dormitoriów, wszystkie mające okrągłe drzwi, jak wieczko od beczki.

Jeśli uczeń z domu innego niż Hufflepuff spróbuje wejść do pokoju wspólnego lub jeśli ktoś zapuka błędnie albo w niewłaściwą baryłkę zostanie oblany octem.

Ravenclaw[edytuj | edytuj kod]

Barwy domu
herb Ravenclawu

W tym domu najbardziej ceni się mądrość i bystrość, a mieszkańcami są Krukoni. Opiekunem jest nauczyciel zaklęć – Filius Flitwick, natomiast duchem Szara Dama. Zwierzęciem Ravenclaw był orzeł, a kolorami brąz i niebieski (w filmie orła zastąpiono krukiem, a brąz zastąpiono srebrem).

Wejściem były drzwi bez klamki i dziurki od klucza, jedynie z kołatką w kształcie orła, aby dostać się do środka, należało odpowiedzieć poprawnie na pytanie. W przypadku błędnej odpowiedzi, pozostawało czekać na kogoś, kto zna właściwe rozwiązanie, dopiero wtedy orzeł wpuści uczniów do środka.

Dom znajduje się w zachodniej wieży. Pokój wspólny jest okrągły, mający olbrzymie okna z widokiem na błonia. Znajduje się tam także posąg założycielki Roweny Ravenclaw wraz z repliką jej diademu. Na suficie namalowane jest gwiaździste niebo.


Slytherin[edytuj | edytuj kod]

Barwy domu
herb Slytherinu

Mieszkańców nazywano Ślizgonami. W Slytherinie ceniono spryt i ambicję. Opiekunami byli nauczyciele eliksirów Severus Snape i Horacy Slughorn, a duchem Krwawy Baron. Zwierzęciem domu jest wąż, jego barwy to szmaragd i srebro. Do Slytherinu przyjmowano tylko osoby o czystej krwi lub półkrwi, a osoby pochodzenia mugolskiego nie były przyjmowane. Ślizgoni mieli dość nieprzyjemną reputację, gdyż to z ich domem związani była duża część najbardziej znanych czarnoksiężników, w tym Voldemort oraz jego najsłynniejsi poplecznicy.

Pokój wspólny Slytherinu mieścił się w lochach. Miał kamienne ściany i niskie sklepienie. Z sufitu zwisały na łańcuchach zielonkawe lampy. Fakt, iż znajdował się pod jeziorem, pogłębiał jeszcze efekt zielonkawego oświetlenia.

Uczniowie[edytuj | edytuj kod]

Gryfoni[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Gryfoni.

Ślizgoni[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Ślizgoni.

Puchoni[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Puchoni.

Krukoni[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Krukoni.

Inni uczniowie[edytuj | edytuj kod]

Emma Dobbs

Urodzona w 1983 roku, uczennica Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Nie wiadomo, do jakiego domu trafiła, ale wiadomo, że podczas ceremonii przydziału w 1993 roku Harry Potter patrzył na to, jak zakładała tiarę.

Sally-Anne Perks

Urodzona w 1979 lub 1980 roku, uczennica Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Nie wiadomo, do jakiego domu trafiła.

Pomieszczenia[edytuj | edytuj kod]

Sala eliksirów
Skrzydło szpitalne

W zamku odbywała się nie tylko nauka. Struktura zamku przypominała labirynt. Dodatkowo niektóre pomieszczenia zmieniały swoją lokalizację.

W podziemiach znajdowały się m.in. pokoje wspólne Ślizgonów i Puchonów, sala eliksirów i gabinet nauczyciela eliksirów, kuchnia oraz Komnata Tajemnic.

Na parterze były: sala wejściowa, Wielka Sala, pokój nauczycielski, sala wróżbiarstwa (w której uczył Firenzo) i gabinet Argusa Filcha.

Na pierwszym piętrze znajdowało się skrzydło szpitalne, gabinet profesor McGonagall, sala mugoloznawstwa, sala zaklęć, sala historii magii oraz łazienka Jęczącej Marty.

Na drugim piętrze znajdował się gabinet nauczyciela obrony przed czarną magią oraz wejście do gabinetu dyrektora (według IV tomu; później od tomu VI wejście to znajduje się na piętrze siódmym).

Na trzecim piętrze były: sala obrony przed czarną magią, skrzydło szpitalne (według IV tomu), Izba Pamięci i korytarz prowadzący do sali kamienia filozoficznego. Stał tam również posąg jednookiej wiedźmy strzegący tajnego wejścia do korytarza prowadzącego do Hogsmeade.

Na czwartym piętrze ulokowane zostały biblioteka, korytarz i schody prowadzące do łazienki prefektów oraz klasa, w której stało Zwierciadło Ain Eingarp.

Na piątym piętrze była łazienka prefektów oraz bagno wyczarowane przez Freda i George’a Weasleyów.

Na szóstym znajdowała się łazienka chłopców, miejsce pojedynku Harry’ego Pottera z Draco Malfoyem w VI tomie.

Na siódmym piętrze był Pokój Życzeń, gabinet profesora Flitwicka (trzynaste okno na prawo od Wieży Zachodniej) a także wejścia na wieże: Zachodnią (mieszczącą sowiarnię), Gryffindoru (z pokojem wspólnym Gryfonów), Północną (z salą wróżbiarstwa Sybilli Trelawney), Astronomiczną (najwyższą wieżę zamku, na której odbywały się nocne zajęcia z astronomii), Ravenclawu (z pokojem wspólnym Krukonów) oraz wieżę, w której znajdowały się Gabinet Dyrektora i jego mieszkanie.

Nie jest znane położenie sali transmutacji. Wiadomo tylko, że znajdowała się daleko od gabinetu Dolores Umbridge.

Gabinet Dyrektora[edytuj | edytuj kod]

Gabinet Dumbledore’a

Umiejscowiony w wieży gabinet miał kształt owalu. Na jego ścianach wisiały portrety poprzednich dyrektorów szkoły. Tuż za biurkiem znajdował się regał, na którym spoczywała Tiara Przydziału. W pomieszczeniu znajdowały się również: kominek, myślodsiewnia i wiele innych srebrnych instrumentów, regały z książkami, krzesła dla gości, a obok wejścia złoty drążek, na którym zazwyczaj siedział feniks Fawkes.

Gabinet był jednym z najlepiej strzeżonych pomieszczeń w zamku; jego wejścia pilnował posąg chimery wpuszczający tylko osoby znające hasło. Za czasów Albusa Dumbledore’a hasłami były zazwyczaj nazwy słodyczy, np. kwachy.

Wielka Sala[edytuj | edytuj kod]

Wielka Sala

W Wielkiej Sali zazwyczaj stało pięć stołów – po jednym dla każdego z domów oraz jeden dla nauczycieli. Najbliżej wejścia umiejscowiono stół Ślizgonów, następnie stół Krukonów, Puchonów i Gryfonów. Nauczyciele zasiadali przy stole u szczytu. Wielka Sala znajdowała się bezpośrednio nad kuchnią, z której skrzaty domowe wysyłały w magiczny sposób posiłki. Sklepienie pomieszczenia zaczarowano tak, by wyglądało jak niebo na zewnątrz i zmieniało się wraz z pogodą i porą dnia.

Oprócz posiłków odbywały się w Wielkiej Sali Ceremonie Przydziału, egzaminy, bale i lekcje teleportacji. W trakcie bitwy o Hogwart do Wielkiej Sali znoszono rannych i zabitych.

Komnata Tajemnic[edytuj | edytuj kod]

Zastosowane w filmie drzwi do Komnaty Tajemnic

Komnata Tajemnic (ang. The Chamber of Secrets) – legendarna komnata w zamku Hogwart, stworzona przez Salazara Slytherina, jednego z założycieli szkoły. Slytherin zażądał, aby nauczać magii tylko osoby „czystej krwi”, co nie spodobało się pozostałym spośród założycieli Hogwartu. Slytherin postanowił opuścić zamek, nim jednak to uczynił, wybudował i zapieczętował pomieszczenie zwane Komnatą Tajemnic, w której rezydować miał bazyliszek, potwór mający oczyścić szkołę ze wszystkich dzieci mugoli. Otworzyć Komnatę i uwolnić bazyliszka mogła jedynie osoba znająca mowę wężów. Przez wieki Komnata uważana była za legendę. Hogwart przeszukiwano setki razy, jednak żadnej lokacji odpowiadającej opisom z legendy nie znaleziono. W XX wieku okazało się jednak, że Komnata istnieje naprawdę.

Komnata pierwszy raz otwarta została w 1942 przez Toma Riddle’a, a bazyliszek spetryfikował kilkanaście osób, zginęła także jedna z uczennic (jej duch nadal mieszka w zamku i znany jest jako Jęcząca Marta). Komnata została ponownie otwarta w 1992 przez Ginny Weasley opętaną przez magiczny dziennik, wtedy doszło do kilku napaści na uczniów. Ostatecznie Harry Potter odkrył położenie Komnaty Tajemnic i zgładził bazyliszka, zapewniając tym samym bezpieczeństwo wszystkim uczniom mugolskiego pochodzenia.

Łazienka Jęczącej Marty[edytuj | edytuj kod]

Łazienka Jęczącej Marty (ang. Moaning Myrtle's Bathroom) znajduje się na pierwszym piętrze zamku. Uczniowie nie korzystają z niej, ponieważ rezyduje w niej kapryśny duch zwany Jęczącą Martą.

W II tomie w tym pomieszczeniu Hermiona warzyła eliksir wielosokowy, a Harry i Ron odnaleźli wejście do legendarnej Komnaty Tajemnic, oznaczone symbolem węża wygrawerowanym na kranie niedziałającej umywalki. Po odkryciu okazało się, że pod łazienką znajduje się gruba rura prowadząca do podziemnej kryjówki bazyliszka.

Z kolei w VI tomie łazienkę odwiedzał Draco Malfoy, by wyżalać się Marcie ze swoich kłopotów w wypełnieniu polecenia Lorda Voldemorta.

Pokój Życzeń[edytuj | edytuj kod]

Pokój Życzeń (ang. Room of Requirement) – pomieszczenie na siódmym piętrze, obok gobelinu przedstawiającego trolle (które Barnabasz Bzik próbował nauczyć kroków baletowych). Aby dostać się do pokoju życzeń, wystarczyło przejść trzy razy wzdłuż pustej ściany, wyobrażając sobie to, co chciało się zobaczyć za drzwiami. Jeżeli życzenie było dobrze sformułowane, ukazywały się drzwi prowadzące do tajemniczej komnaty. Pokój Życzeń mógł mieć dowolny kształt, wielkość, kolorystykę, zawartość czy zabezpieczenia, stosownie do życzenia czarodzieja, który przywołał Pokój. Jedynym wyjątkiem jest życzenie o jedzeniu, ponieważ jest ono jednym z pięciu wyjątków od prawa Gampa dotyczącego elementarnej transmutacji. W powieści zwykle wykorzystywane jako miejsce do ukrycia przedmiotów, których posiadanie nie było dozwolone uczniom Hogwartu lub do prowadzenia działań, które nie powinny zostać wykryte.

Pierwsza wzmianka o Pokoju Życzeń pojawia się w IV tomie, gdy Dumbledore w czasie Balu Bożonarodzeniowego opowiada o tajemniczym pojawieniu się pokoju wypełnionego nocnikami (Dumbledore w tym czasie gorączkowo poszukiwał toalety).

W V tomie Harry Potter używał Pokoju Życzeń do szkolenia nielegalnej grupy czarodziejów, zwanej Gwardią Dumbledore’a, tuż pod samym nosem Dolores Umbridge. W VI tomie Harry Potter schował tam swoją książkę do eliksirów (należącą do Księcia Półkrwi).

Również Ślizgon, Draco Malfoy, korzystał z pokoju życzeń, wykonując zadanie dla Czarnego Pana, które polegało m.in. na wpuszczeniu śmierciożerców do Hogwartu. Draco pracował w Pokoju Życzeń nad niezwykłą szafą, którą łączyło magiczne przejście z bliźniaczym meblem znajdującym się w sklepie Borgina i Burkesa. W VII części Pokój Życzeń służył jako miejsce schronienia dla poszukiwanych uczniów Hogwartu. Dowiadujemy się również, że z Pokoju Życzeń korzystał Voldemort (ukrył w nim Diadem Roweny Ravenclaw zamieniony w horkruksa).

Biblioteka[edytuj | edytuj kod]

Biblioteka

Znajduje się na czwartym piętrze i jest czynna do godziny ósmej wieczorem. Znajdują się w niej dziesiątki tysięcy książek, strzeżonych przez bibliotekarkę Irmę Pince. Biblioteka jest podzielona na działy tematyczne.

Dział Ksiąg Zakazanych[edytuj | edytuj kod]

Dział zawiera księgi czarnomagiczne i korzystanie z niego jest możliwe tylko w przypadku posiadania pisemnej zgody nauczyciela. Albus Dumbledore usunął z niego książki dotyczące horkruksów.

Harry Potter po raz pierwszy znalazł się w tym dziale w I tomie podczas bezskutecznych poszukiwań (bez zgody nauczyciela) informacji o Nicolasie Flamelu. W Harry Potter i Komnacie Tajemnic Hermiona Granger dostała zgodę na wejście do Działu Ksiąg Zakazanych od ówczesnego nauczyciela Obrony Przed Czarną Magią – Gilderoya Lockharta. W IV tomie książki Harry Potter korzystał z Działu Ksiąg Zakazanych za zgodą Minerwy McGonagall, aby przygotować się do konkursowych zadań.

Kuchnia[edytuj | edytuj kod]

Mieści się bezpośrednio pod Wielką Salą i w niej również znajdują się stoły, na których ustawiane są gotowe potrawy, które następnie są magicznie przenoszone do Wielkiej Sali. W Kuchni pracuje około setki skrzatów domowych, które chętnie rozdają jedzenie uczniom odwiedzającym kuchnię. Na ścianach wiszą wszelkiego rodzaju patelnie i garnki. Aby wejść do kuchni, należy znaleźć obraz przedstawiający misę z owocami, połaskotać gruszkę, która zachichocze i zamieni się w klamkę.

Łazienka prefektów[edytuj | edytuj kod]

Znajdowała się na piątym piętrze, niedaleko pomnika Borysa Szalonego. Aby dostać się do środka, należało podać hasło. W łazience prefektów wszystko było wykonane z marmuru. Pośrodku znajdował się prostokątny basen, wpuszczony w podłogę. Z jego ścianek sterczało sto złotych kranów, każdy z klejnotem o innej barwie osadzonym pośrodku rączki. W oknach wisiały białe, płócienne zasłony. Na ścianie wisiał obraz złotowłosej syreny. W tej łazience Harry Potter wysłuchał zagadki z jajka, dotyczącej drugiego zadania w Turnieju Trójmagicznym.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Początkowo wszyscy uczniowie uczyli się tych samych, podstawowych przedmiotów: transmutacji, obrony przed czarną magią, eliksirów, zaklęć, zielarstwa, astronomii, latania na miotle i historii magii. W trzeciej klasie do przedmiotów tych mogli wybrać m.in. mugoloznawstwo, starożytne runy, numerologię, wróżbiarstwo, opiekę nad magicznymi stworzeniami. Od trzeciej klasy uczniom wolno było także w określone dni wyjść do Hogsmeade, wioski położonej niedaleko Hogwartu (jedynej wioski w całej Wielkiej Brytanii zamieszkanej wyłącznie przez czarodziejów).

Standardowe Umiejętności Magiczne[edytuj | edytuj kod]

Standardowe Umiejętności Magiczne (SUM-y) (ang. Ordinary Wizarding Level, O.W.L.) – testy, które przechodzą uczniowie Hogwartu pod koniec piątej klasy. Każdy czarodziej przechodzi testy ze wszystkich przedmiotów, których uczył się do tej pory. Oceny z SUM-ów decydują o doborze przedmiotów, których naukę kontynuować się chce w szóstej i siódmej klasie.

Uczniowie dostają jedną z sześciu ocen: pozytywną (W – wybitny, P – powyżej oczekiwań, Z – zadowalający) albo negatywną (N – nędzny, O – okropny, T – troll).

Okropnie Wyczerpujące Testy Magiczne[edytuj | edytuj kod]

Okropnie Wyczerpujące Testy Magiczne (Owutemy) (ang. Nastily Exhausting Wizarding Test, N.E.W.T.) – testy, które przechodzą uczniowie Hogwartu pod koniec siódmej (ostatniej) klasy. Każdy czarodziej przechodzi testy ze wszystkich przedmiotów, które postanowił kontynuować od szóstej klasy, po uzyskaniu odpowiednich ocen z SUM-ów.

Uczniowie dostają jedną z sześciu ocen: pozytywną (W – wybitny, P – powyżej oczekiwań, Z – zadowalający) albo negatywną (N – nędzny, O – okropny, T – troll).

Sport[edytuj | edytuj kod]

Szkoła ma także drużyny quidditcha (wielu absolwentów Hogwartu zasila międzynarodowe drużyny uprawiające ten sport), a każdy dom ma własną reprezentację. W drużynie quidditcha zawodnicy grają na określonych pozycjach: jest trzech ścigających, jeden obrońca, dwóch pałkarzy i jeden szukający. Harry Potter był szukającym w drużynie Gryfonów (do V klasy, kiedy to został wyrzucony dyscyplinarnie przez Dolores Umbridge, ale w VI klasie znowu wraca do drużyny).

Historia szkoły[edytuj | edytuj kod]

Szkoła została założona około tysiąca lat temu przez czwórkę czarodziejów: Godryka Gryffindora, Helgę Hufflepuff, Rowenę Ravenclaw oraz Salazara Slytherina. Na cześć twórców nazwę noszą hogwarckie domy. Początkowo samodzielnie wybierali osoby, według nich godne studiowania magii, później jednak zaczarowali tiarę (nazwaną potem Tiarą Przydziału) Gryffindora tak, by wybierała uczniów na podstawie podobieństwa ich charakterów do osobowości któregoś z założycieli.

Po pewnym czasie Slytherin zażądał, aby nauczać tylko osoby czystej krwi, a wobec sprzeciwu pozostałej trójki opuścił zamek. Wokół tego wydarzenia narosła legenda o Komnacie Tajemnic. Zamek wielokrotnie przeszukiwano w celu odnalezienia owej komnaty, jednakże teoria jej istnienia nie została potwierdzona aż do czasu wydarzeń opisanych w drugim tomie przygód Harry’ego Pottera. Salę tę zamieszkiwał bazyliszek, którego bezpośrednie spojrzenie było śmiertelne. Mógł ją otworzyć jedynie prawowity dziedzic Slytherina.

Trzysta lat później Hogwart, Beauxbatons i Durmstrang − trzy najznakomitsze, europejskie szkoły magii i czarodziejstwa − zorganizowały pierwszy w historii Turniej Trój-magiczny.

W 1926 roku zwiekszono ochronę nad szkołą przed atakiem Gellerta Grindewalda[5]

I bitwa o Hogwart[edytuj | edytuj kod]

Drewniany most zniszczony w czasie Bitwy o Hogwart

Były to starcia między uczniami i nauczycielami Hogwartu a śmierciożercami, które miały miejsce w latach 1997 i 1998.

Pierwsza bitwa o Hogwart wybuchła w czerwcu 1997. Przez cały rok szkolny 1996/1997 Draco Malfoy naprawiał Znikającą Szafę, przez którą można się było przedostać ze sklepu Borgina i Burkesa, w której była druga taka sama szafa, do Hogwartu. Kiedy Albus Dumbledore wyruszył z Harrym nad morze, by zniszczyć ukryty w nadmorskiej jaskini horkruks Voldemorta, śmierciożercy wdarli się do Hogwartu dzięki Szafie i zaatakowali. Wiedząc, że dyrektora nie ma w szkole, postanowili zwabić go do siebie. W tym celu wyczarowali Mroczny Znak. Dumbledore wrócił osłabiony trucizną, którą wypił w jaskini. Wylądował razem z Harrym na Wieży Północnej. Pojawił się na niej Malfoy, który rozbroił go, lecz nie był w stanie zabić dyrektora. Zrobił to Severus Snape.

W bitwie oprócz niektórych uczniów z GD walczyli członkowie Zakonu Feniksa. Bill Weasley został pogryziony przez wilkołaka, Fenrira Greybacka, ale nie był on wtedy przemieniony.

W czasie bitwy zginęli: Albus Dumbledore oraz śmierciożerca Gibbon.

II bitwa o Hogwart[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy:

Druga i ostatnia bitwa o Hogwart wybuchła w maju 1998. Wcześniej w świecie magii zapanował reżim Voldemorta, który nie ominął również Hogwartu: nauka stała się obowiązkowa, ale najpierw trzeba było pokazać swój Status Krwi, dyrektorem został Snape, a jego zastępcami było rodzeństwo śmierciożerców – Alecto i Amycus Carrow. W tym czasie dochodzi do reaktywacji Gwardii Dumbledore’a. Uczniowie podejmują sekretną walkę z nowym reżimem (próba wykradnięcia przez Ginny Weasley, Lunę Lovegood i Neville’a Longbottoma Miecza Gryffindora, wypisywanie graffiti na temat: Gwardia Dumbledore’a przyjmuje członków).

Kiedy Harry, Ron i Hermiona wracają do Hogwartu, by odnaleźć ostatnie horkruksy Voldemorta, profesor Minerwa McGonagall zarządza przygotowanie Hogwartu do odparcia nadchodzącego ataku Tego, Którego Imienia Nie Wolno Wymawiać i śmierciożerców. W bitwie nie mogli uczestniczyć uczniowie poniżej siedemnastego roku życia. Do walki nie staje nikt z domu Slytherin. Wyzwanie podejmują: kilku Krukonów, kilkunastu Puchonów i prawie połowa uczniów domu Gryffindor. Do walki stają też m.in. zaczarowane gargulce, stoliki itp.

Do bitwy przyłączają się nauczyciele i Zakon Feniksa, a w tym samym czasie Potter ma odnaleźć horkruks, który Voldemort ukrył w Hogwarcie. Okazuje się nim diadem Roweny Ravenclaw, który nieumyślnie niszczy Crabbe, rzucając Zaklęcie Szatańskiej Pożogi, przy czym sam ginie. Bitwa zostaje przerwana, gdy śmierciożercy wracają z Zakazanego Lasu z „martwym” Potterem (dowiedziawszy się, że jest siódmym horkruksem, chłopak wyruszył do lasu, by dać się zabić Voldemortowi). W tym czasie Neville Longbottom zabija wyciągniętym z Tiary Przydziału mieczem Nagini – towarzyszącego Voldemortowi węża, który był szóstym horkruksem. W Wielkiej Sali Bellatriks walczy z Hermioną, Luną i Ginny, a Voldemort z McGonagall, Slughornem i Kingsleyem. Po chwili Molly Weasley walczy z Bellatriks i zabija ją. Harry staje do walki z Czarnym Panem. Ponieważ różdżka, której używał Voldemort, Czarna Różdżka, należy do Harry’ego (rozbroił on Malfoya, który wcześniej miał zabić Dumbledore’a), Harry wyjaśnia to Voldemortowi. Ostatecznie dochodzi do walki, w której ginie Voldemort. Mordercze Zaklęcie, rzucone przez Voldemorta, zostaje odbite rzuconym przez Pottera zaklęciem Expelliarmus i trafia w Czarnego Pana.

W czasie bitwy zginęli broniący Hogwartu: Fred Weasley, Remus Lupin i Nimfadora Tonks, Colin Creevey oraz możliwe, że Lavender Brown. Spośród atakujących zginęli: stający po stronie agresorów uczeń Vincent Crabbe, Antonin Dołohow, Walden Macnair, Augustus Rookwood, śmierciożerca Selwyn, Pius Thicknesse, Fenrir Greyback, Bellatrix Lestrange i Lord Voldemort. W tym czasie zginął także Severus Snape, który nie uczestniczył w walce. Śmierć poniosło także ok. 50 osób, których nazwisk autorka nie ujawniła.

Zakazany Las[edytuj | edytuj kod]

Zakazany Las (ang. Forbidden Forest) – znajdująca się w bliskim sąsiedztwie Szkoły Magii i Czarodziejstwa puszcza w przeważającej mierze składająca się z drzew liściastych. Różne gatunki buków, dębów, klonów czy kasztanowców uzupełniane są przez drzewa iglaste. Wszystkie są okazałych rozmiarów, o grubych pniach i sędziwe wiekiem, rosnące w dużym zwarciu, a ich gałęzie skutecznie utrudniają wędrowcom podróż. Im dalej w puszczę, tym korony drzew przepuszczają coraz mniej światła. Jest miejscem bytowania wielu gatunków (również rzadkich) flory i fauny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jest to sugestia według dokumentu telewizyjnego zrealizowanego przez Discovery Channel.
  2. Dormitorium - komnaty sypialne z łożami.http://doroszewski.pwn.pl/haslo/dormitorium/ [dostęp 8.02.2019]
  3. W Griffindorze „kwitnie męstwa cnota, króluje odwaga i do wyczynów ochota”.
  4. Tej informacji dowiedzieć się można z wywiadu, jakiego udzieliła J.K. Rowling.
  5. zdjęcie z filmu "Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć"

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]