Filipinki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Filipinki
Filipinki 1966.jpg
Zespół wokalny Filipinki podczas zdjęć do filmu „Marynarka to męska przygoda” wiosną 1966 roku.
Rok założenia 1959
Rok rozwiązania 1974
Pochodzenie PolskaSzczecin, Polska
Gatunek pop
bigbit
Współpracownicy
Jan Janikowski
Włodzimierz Patuszyński
Mateusz Święcicki
Janusz Kępski

Filipinkipolski żeński zespół wokalny powstały w listopadzie 1959 roku przy Technikum Handlowym w Szczecinie (przy ul. gen. Sowińskiego 1, gdzie do dziś mieści się Zespół Szkół nr 3) z okazji 15-lecia szkoły. Założony został przez Jana Janikowskiego - nauczyciela ekonomii, towaroznawstwa i muzyki. Nazwa zespołu pochodzi od tytułu pisma dla dziewcząt "Filipinka".

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Początki działalności[edytuj | edytuj kod]

Przyszłe Filipinki, Zespół Wokalny Technikum Handlowego w Szczecinie, podczas koncertu w 1961 r.
Filipinki w siedmioosobowym składzie, październik 1965 r.

Początkowo był to nonet, potem oktet, a ostatecznie septet w składzie:

Skład zespołu zmieniał się często – szczególnie w pierwszym okresie istnienia (od 1959 do 1963 roku) oraz w drugim okresie, po 1967 roku. W zespole śpiewały także[1]:

Debiut grupy miał miejsce w 1960 podczas koncertu na akademii szkolnej zorganizowanej z okazji XV-lecia istnienia szczecińskiego Technikum Handlowego. W 1961 zespół wziął udział w Wielkim Festiwalu Muzyki, Pieśni i Tańca we Wrocławiu, gdzie otrzymał wyróżnienie za interpretację piosenki Ave Maria no morro. W 1962 zespół wystąpił w radiowym konkursie Mikrofon dla wszystkich, dzięki któremu zyskał popularność i otrzymał propozycję nagrań dla Szczecińskiej Rozgłośni Polskiego Radia. Nagrania te niedługo później zostały zaprezentowane szerszej publiczności na antenie ogólnopolskiej. Od tej pory grupa przestała być zespołem amatorskim i rozpoczęła profesjonalną karierę.

Rozwój kariery[edytuj | edytuj kod]

Szczyt popularności Filipinek przypadł na lata 1963–1965. W roku 1963, w styczniu, wystąpiły w radiu w audycji Jana Świącia i Zalewskiego. Z kolei w kwietniu zadebiutowały w telewizji, a w maju swoją nazwę otrzymały oficjalnie - w redakcji czasopisma „Filipinka” w Warszawie. Latem tego samego roku - w sierpniu - koncertowały już za granicą (NRD, Szwecja), a jesienią nagrały swoją pierwszą płytę. Następnie wiele koncertowały za granicą (Anglia, Bułgaria, Francja, Kanada, USA, ZSRR). Z powodzeniem występowały na festiwalach (m.in. na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu).

Większość najpopularniejszych piosenek dla zespołu napisali J. Janikowski i Włodzimierz Patuszyński, a w drugim okresie istnienia grupy – od 1967 r. – następny kierownik artystyczny zespołu Mateusz Święcicki.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 1961 - wyróżnienie dla piosenki Ave Maria no morro na Wielkim Festiwalu Muzyki, Pieśni i Tańca we Wrocławiu
Dyplom otrzymany przez przyszłe Filipinki za zdobycie wyróżnienia na festiwalu we Wrocławiu w czerwcu 1961 r.
  • 1964 - piosenka Batumi została uznana za najpopularniejszą piosenkę 1963 r. w plebiscycie PR
  • 1964 - nagroda Towarzystwa Przyjaciół Opola na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu
  • 1965 - nagroda rzeczowa na III Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu
  • 1968 - piosenka Nie ma go wygrywa wiosenną edycję Telewizyjnej Giełdy Piosenki
  • 1969 - piosenka Wiosna majem wróci wygrywa wiosenną edycję Telewizyjnej Giełdy Piosenki
  • 1969 - wyróżnienie dla piosenki Weselmy się na VII Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu
  • 1969 - piosenka Jacht kapitana Teligi została uznana za najlepszą piosenkę marynistyczną 1969 r. w plebiscycie PR
  • 1971 - piosenka Ja się w tobie nie zakocham została uznana za najpopularniejszą piosenkę kwietnia w plebiscycie PR
  • 2009 - Odznaka honorowa Zasłużony dla Kultury Polskiej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego[2]
  • 2014 - Nagroda Specjalna TVP S.A. za całokształt twórczości artystycznej wręczona wokalistkom Filipinek podczas 51 KFPP w Opolu[3]
  • 2014 - Odsłonięcie gwiazdy Filipinek w opolskiej Alei Gwiazd Festiwalu Polskiej Piosenki}[4]

Późniejsze lata istnienia zespołu i rozwiązanie grupy[edytuj | edytuj kod]

Filipinki w pięcioosobowym składzie podczas koncertu w NRD w lipcu 1968 r.

W 1967 r. zespół postanowił zmienić styl i repertuar, dostosowując się do rewolucji w muzyce młodzieżowej. Filipinki rozstały się z Janem Janikowskim i przeszły pod opiekę Mateusza Święcickiego. Wiosną 1968 roku wygrały Telewizyjną Giełdę Piosenki piosenką Nie ma go (muz. Jan Barnaba, sł. Krystyna Żywulska), a wiosną następnego roku kolejną edycję konkursu piosenką Wiosna majem wróci (muz. Maciej Kossowski, sł. Helena Komorowska). W 1969 roku podczas występu na VII Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu otrzymały wyróżnienie za piosenkę Weselmy się. Ostatnim istotnym sukcesem zespołu była wygrana w plebiscycie Polskiego Radia w 1971 roku, kiedy słuchacze uznali ich piosenkę Ja się w tobie nie zakocham za najlepszą piosenkę kwietnia.

W latach 70. XX wieku zespół przechodził liczne zmiany personalne. Kierownikami muzycznymi grupy byli Mateusz Święcicki w latach 1967–1972 i Janusz Kępski w latach 1972–1974. Filipinki w tym ostatnim okresie występowały głównie jako zespół estradowy, często towarzysząc jako chórek innym artystom, np. podczas XI i XII Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie . Współpracowały m.in. ze Stefanem Stuligroszem[5] oraz zespołem Trubadurzy[6].

Od 1967 roku występowały jako kwintet, od 1970 roku jako kwartet, a od 1972 roku jako tercet, przyjmując wtedy nieco zmienioną nazwę – Nowe Filipinki. Zmieniła się również stylistyka brzmieniowa i artystyczna zespołu.

Oficjalnie zespół zaprzestał działalności w roku 1974 wraz z odejściem z grupy ostatniej oryginalnej Filipinki Krystyny Pawlaczyk. Stał się wzorem dla innych późniejszych żeńskich grup wokalnych[7].

Zespoły muzyczne akompaniujące Filipinkom[edytuj | edytuj kod]

Niemal od początku istnienia Filipinki miały swoich muzyków związanych na stałe z zespołem i akompaniujące mu podczas koncertów i nagrań. Były to grupy:

  • od końca 1963 do końca 1964 – zespół jazzu tradycyjnego Coma 5
  • od początku 1965 do lata 1967 – zespół jazzu tradycyjnego Warszawscy Stompersi
  • od jesieni 1967 do jesieni 1968 – zespół bigbitowy Dzikusy
  • od jesieni 1968 do września 1971 – zespół bigbitowy Bez Atu

Filipinki śpiewały i nagrywały także z towarzyszeniem wielu innych zespołów oraz orkiestr symfonicznych – m.in. Kwartetu Warszawskiego i Chochołów[8], Orkiestry Filharmonii Szczecińskiej, Koszalińskiej Orkiestry Symfonicznej pod dyrekcją Zdzisława Bytnara, Orkiestry PRiTV w Warszawie, Orkiestry Rozrywkowej Polskiego Radia i Telewizji w Łodzi pod dyrekcją Henryka Debicha[9], Orkiestry Symfonicznej TV NRD oraz Orkiestry Radiowej Bogusława Klimczuka[10].

Filipinki były zaprzyjaźnione z tarnowskim zespołem bigbitowym Filipy.

Trasy koncertowe Filipinek[edytuj | edytuj kod]

Przez 15 lat istnienia Filipinki dały około 4 tys. koncertów – średnio w każdym roku występowały przez 300 dni. Podczas tras koncertowych po Europie, Ameryce i Azji pokonały ponad 700 tys. kilometrów[11].

 Osobny artykuł: Trasy koncertowe Filipinek.

Piosenki Filipinek w filmach i programach TV[edytuj | edytuj kod]

W filmie Yesterday piosenki „Wala twist” i „Batumi” pojawiają się obok piosenek The Beatles. „Batumi” wykorzystano w programie „Tańcząca z Gruzją” i spektaklu telewizyjnym „Rewizor” z 2005 roku.

Zarejestrowane piosenki Filipinek[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Piosenki Filipinek.

Największe przeboje[edytuj | edytuj kod]

Filipinki podczas próby jednego z koncertów 51. Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki. Od lewej stoją: Niki Ikonomu, Elżbieta Klausz, Zofia Bogdanowicz, Iwona Racz i Anna Sadowa. Opole, 6 czerwca 2014 r.

(1963)

  • Ave Maria no morro (1963, muz. Herivelto Martins, sł. Tadeusz Czarkowski)
  • Pity pity (1963, muz. i sł. Joe Ergus)

(1964)

  • Wala twist (1964, muz. Jan Janikowski, sł. Włodzimierz Patuszyński)
  • Bal arlekina (1964; muz. Jan Janikowski, sł. Włodzimierz Patuszyński)
  • Filipinki - to my (1964, muz. Jan Janikowski, sł. Włodzimierz Patuszyński)
  • Batumi (1964; muz.: Artemi Ajwazjan, sł. Ola Obarska)
  • Charleston nastolatków (1964; muz. Jan Janikowski, sł. Włodzimierz Patuszyński)
  • Do widzenia, profesorze (1964, muz. Jan Janikowski, sł. Włodzimierz Patuszyński)
  • Spacer po porcie (1964, muz. Jan Janikowski)

(1965)

  • Siedmiu chłopców (1965, muz. Jan Janikowski, sł. Andrzej Tylczyński)
  • Tarap tarap (1965, muz. Bogusław Klimczuk, sł. Tadeusz Urgacz)

(1966)

  • Kto się lubi, ten się czubi (1966, muz. Jan Janikowski, sł. Włodzimierz Patuszyński)
  • Pożegnanie z zabawkami (1966, muz. Andrzej Korzyński, sł. Zbigniew Zapert)
  • Serwus Panie Chief (1966, muz. Jan Tomaszewski, sł. Jan Bołgaty)
  • Znajdź sobie dziewczynę (1966, muz. Jan Janikwoski, sł. Zbigniew Zapert)

(1967)

  • Tylko raz (1967, muz. Jan Janikowski)

(1968)

(1969)

  • Wiosna majem wróci (1969, muz. Maciej Kossowski, sł. Helena Komorowska)
  • Weselmy się (1969, muz. ludowa w opracowaniu Mateusza Święcickiego, sł. Adam Miriam)
  • Dlaczego płaczesz mały (1969, muz. Ryszard Poznakowski, sł. Janusz Kondratowicz)
  • Tłok na plaży (1969, muz. Mateusz Święcicki, sł. Bogusław Swat)
  • Jacht kapitana Teligi (1969, muz. Jerzy Tyszkowski, sł. Bogdan Ostromecki)

(1970)

  • Nie wierz chłopcom (1970, muz. Mateusz Święcicki, sł. Marek Kilarski)
  • Dam ci wszystko, co zechcesz (1970, muz. Bogusław Klimsa, sł. Andrzej Kuryło)
  • On jest tu (1970, muz. Wiktor Stroiński, sł. Marek Kilarski)
  • Jeśli kochasz, nigdy nie mów o tym (1970, muz. Mateusz Święcicki, sł. Grzegorz Walczak)
  • Za dużo wrażeń, za mało marzeń (1970, muz. Marian Zimiński, sł. Marek Gaszyński)

(1971)

  • Co się odwlecze, to nie uciecze (1971, muz. Mateusz Święcicki, sł. Jerzy Miller)
  • Ja się w tobie nie zakocham (1971, muz. Artur Żalski, sł. Zbigniew Stawecki)
  • Chcę mieć ciebie na własność (1971, muz. Bohdan Kezik, sł. Włodzimierz Patuszyński)

(1972)

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Solowa[12]
[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj Rok Kraj Tytuł Wytwórnia
Album
1965
Polska
Rozśpiewani rówieśnicy
Polskie Nagrania Muza L0454
Kanada
Piosenka nie zna granic (Music Has No Bounds)
Melodia Record Co. LPM1025
1966
Polska
Filipinki - to my
Polskie Nagrania Muza XL0323
USA
Filipinki with orchestra under J. Janikowski in their Top 16 Hits. A Polish A GO-GO
Bruno Records BR10214L
EP
1963
ZSRR
Filipinki
Melodia PD 33GD 00881
1964
Polska
Wala twist
Polskie Nagrania Muza N0298
Filipinki to my
Polskie Nagrania Muza N0299
1965
Polska
Tarap tarap
Pronit N0361
USA
Filipinki
Radio Request Records M-40
1968
Polska
Nie ma go
Polskie Nagrania Muza N0529
Kolędy śpiewają Filipinki
Veriton V350
1969
Polska
Wiosna majem wróci
Pronit N0572
1971
Polska
Ja się w tobie nie zakocham
Polskie Nagrania Muza N0653
Singiel
1966
Polska
Serwus, panie chief
Polskie Nagrania Muza SP251
1965
ZSRR
Batumi
Melodia 0044573
ZSRR
Walentyna
Melodia 0044575 SP357
1967
ZSRR
Tylko raz
Melodia 0045419
1971
Polska
Królewski Zamek
Polskie Nagrania Muza SP357
Pocztówka
dżwiękowa

(oficjalna)
1966
Polska
Filipinki i Chochoły: Znajdż sobie dziewczynę
Ruch R0030
Serwus, panie Chief
Ruch R0036
1969
Polska
Wiosna majem wróci
Polskie Nagrania Muza KP137
1971
Polska
Królewski zamek
Ruch R0315
Gratest Hits
1993
Polska
Filipinki - największe przeboje
Polskie Nagrania Edition Ltd. ECD 018
2003
Polska
Filipinki - to my
Polskie Nagrania Muza PNCD 540
2004
Polska
Platynowa kolekcja. Filipinki. Złote przeboje
GM Records 222 005-2
2005
Polska
Platynowa kolekcja. Filipinki - nasze złote przeboje
Media Way Sp. z o.o. 2-0020
2008
Polska
Z archiwum Polskiego Radia vol. 4. Filipinki. Nagrania radiowe z lat 1963-1972
Polskie Radio SA PRCD 1078-79
2010
Polska
Filipinki
Polskie Nagrania Muza PNCD 1339
2012
Polska
Złote lata polskiej piosenki. Filipinki
Gazeta Wyborcza, Agora SA
2013
Polska
Filipinki - to my! niepublikowane nagrania z lat 1962-1971
Latarnik/AS AS01
2014
Polska
Złota kolekcja. Filipinki. Batumi. Własny świat
Warner Music Poland 08256 4 61914 8 2

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

(tylko płyty winylowe wydane w Polsce do 1989 r.)

Rodzaj Rok Tytuł Wytwórnia
Longplay
1965
Z melodią i piosenką dookoła świata (5)
Polskie Nagrania Muza XL0201
Z melodią i piosenką dookoła świata (6)
Polskie Nagrania Muza XL0202
Rytmy młodych
Pronit XL0244
1969
Mikrofon i ekran - Opole '69
Polskie Nagrania Muza SXL0552
1970
Discorama
Pronit SXL0673
1971
Kolędy i pastorałki popularne
Veriton SXV742
Mini propo Popołudnia z Młodością vol. 1
Polskie Nagrania Muza SXL0785
Sopot '71
Polskie Nagrania Muza SXL0780
1972
Wchodzimy w lata siedemdziesiąte
Polskie Nagrania Muza SXL0878
1974
Komu piosenkę - Przeboje 30-lecia (4)
Polskie Nagrania Muza SX1107
Najpiękniejsza jest moja Ojczyzna - Przeboje 30-lecia (5)
Polskie Nagrania Muza SXL1108
1978
... kolędować małemu
Polskie Nagrania Muza SXL0780
1979
Z archiwum Veritonu (4): Nasze debiuty - Zespoły
Veriton SXV804
Singiel
1964
Karin Stanek / Filipinki
Pronit SP198
1966
Filipinki / Halina Kunicka
Polskie Nagrania Muza SP252
EP
1969
Bez Atu
Pronit N0573
1972
Grand Prix - Sopot '72
Polskie Nagrania Muza N0704

Informacje dodatkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Piosenkę Filipinki - to my sparodiował kabaret Dudek. W parodii tej wystąpili: Edward Dziewoński, Wiesław Gołas, Bogumił Kobiela, Jan Kobuszewski[13].
  • W marcu 2005 na cześć Filipinek jedna z ulic w Szczecinie otrzymała ich nazwę[14].
  • W 2013 roku ukazała się rozbudowana, albumowa monografia zespołu Filipinki – to my! Ilustrowana historia pierwszego polskiego girlsbandu. Jej autorem jest Marcin Szczygielski, syn Iwony Racz – jednej z członkiń grupy. Do albumu została dołączona płyta CD, na której znalazły się 24 nigdy wcześniej niepublikowane nagrania Filipinek z lat 1962 – 1971.

Przypisy

  1. Marcin Szczygielski: ''Filipinki – to my! Ilustrowana historia pierwszego polskiego girlsbandu. Warszawa: Instytut Wydawniczy Latarnik, Agora SA, Oficyna Wydawnicza AS, 2013, s. 429. ISBN 978-83-2681277-4.
  2. 50 lat Filipinek: Nagroda Ministra Kultury dla zespołu (pol.). 2009-11-25. [dostęp 2009-11-25].
  3. Nagrody 51. KFPP przyznane! (pol.). 2014-06-08. [dostęp 2014-06-08].
  4. Gwiazdy odsłoniły gwiazdy (pol.). 2014-06-06. [dostęp 2014-06-08].
  5. KPPG
  6. KPPG
  7. Marcin Szczygielski: ''Filipinki – to my! Ilustrowana historia pierwszego polskiego girlsbandu. Warszawa: Instytut Wydawniczy Latarnik, Agora SA, Oficyna Wydawnicza AS, 2013, s. 82, 83. ISBN 978-83-2681277-4.
  8. Filipinki – to my. [dostęp 19 listopada 2013].
  9. Sopot '71. [dostęp 19 listopada 2013].
  10. Filipinki Tarap tarap. [dostęp 19 listopada 2013].
  11. Marcin Szczygielski: ''Filipinki – to my! Ilustrowana historia pierwszego polskiego girlsbandu. Warszawa: Instytut Wydawniczy Latarnik, Agora SA, Oficyna Wydawnicza AS, 2013, s. 455. ISBN 978-83-2681277-4.
  12. Marcin Szczygielski: ''Filipinki – to my! Ilustrowana historia pierwszego polskiego girlsbandu. Warszawa: Instytut Wydawniczy Latarnik, Agora SA, Oficyna Wydawnicza AS, 2013, s. 458–461. ISBN 978-83-2681277-4.
  13. Zob. http://www.youtube.com/watch?v=mE7V3VIZt4E
  14. Nowe nazwy ulic na Warszewie. [dostęp 2 marca 2005].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Waschko R., Przewodnik Iskier: muzyka jazzowa i rozrywkowa, Warszawa 1970, Państwowe Wydawnictwo „Iskry”, tu hasło Filipinki, s. 93, s. 358.
  • Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Filipinki, s. 51, 52.
  • Szczygielski M., Filipinki - to my! Ilustrowana historia pierwszego polskiego girlsbandu, Warszawa 2013, Instytut Wydawniczy Latarnik, Agora SA, Oficyna Wydawnicza AS, ISBN 978-83-268-1277-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]