Garuda Indonesia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Garuda Indonesia
Garuda Indonesia
IATA
GA
ICAO
GIA
Znak
INDONESIA
Historia
Data założenia 26 stycznia 1949 (jako Garuda Indonesian Airways)
Lokalizacja
Państwo  Indonezja
Baza Port lotniczy Dżakarta-Soekarno-Hatta
Węzeł
  • Port lotniczy Medan
  • Węzeł rezerwowy
    Kooperacja
    Program lojalnościowy Garuda Frequent Flyer
    Sojusz SkyTeam (2012)
    Flota
    Liczba samolotów 84 (+ 54 zamówionych)
    Liczba tras 50 (31 krajowe,19 międzynarodowych)
    Przedsiębiorstwo
    Siedziba Tangerang, Banten, Indonezja
    Członkowie zarządu Emirsyah Satar (CEO), Agus Priyanto, Hadinoto Soedigno
    Udziałowcy rząd Indonezji
    Slogan Fly Ever Higher
    Strona internetowa

    Garuda Indonesia - narodowe linie lotnicze Indonezji (kod linii IATA: GA) obsługujące stałe połączenia pasażerskie i cargo pomiędzy macierzystym portem lotniczym Dżakarta-Soekarno-Hatta a lotniskami w Azji, Europie i Australii. Większość udziałów linii jest w posiadaniu rządu Indonezji.

    Garuda Indonesia otrzymała cztery gwiazdy w rankingu Skytraxu, była kandydatem do pięciogwiazdkowego odznaczenia w roku 2013, który finalnie otrzymała 11 listopada 2014 roku. Ponadto, linia należy do sojuszu SkyTeam.

    Nazwa linii pochodzi od Garudy - mitycznego bóstwa w hinduizmie i buddyzmie tybetańskim, przedstawianego jako złoty lub czerwony orzeł o ciele człowieka, będący wierzchowcem boga Wisznu. Symbol widnieje również w godle Indonezji.

    Historia[edytuj | edytuj kod]

    Powstanie[edytuj | edytuj kod]

    Początki Garuda Indonesia sięgają późnych lat 40. XX wieku, kiedy podczas rewolucji w Indonezji przeciwko zwierzchnictwu Holandii, linie obsługiwały specjalne loty Douglasem DC-3. Jako oficjalną datę powstania linii pod nazwą Garuda Indonesian Airways, uznaje się 26 stycznia 1949 roku. Pierwszą maszyną był DC-3 znany jako Seulawah ("Złota Góra"), zakupiony za 120 000 dolarów malajskich przez lokalnych przedsiębiorców indonezyjskiego regionu Aceh. Podczas rewolucji linie wspierały interesy państwa, zapewniając transport przywódcom w czasie misji dyplomatycznych.

    Rząd Mjanmy przyszedł z pomocą dla rozwijających się linii. Narodowy przewoźnik Mjanmy - Myanmar Airways International, wynajmował DC-3 do własnych lotów. W czerwcu 1956 roku linie Garuda wykonały pierwszy lot z pielgrzymami do Mekki z czterdziestoma pasażerami na pokładzie samolotu Convair 340.

    Lata 60: Rozwój i ekspansja[edytuj | edytuj kod]

    W lata 60. Garuda Indonesia wkroczyła z flotą 8 Convair 240, 8 Convair 340 i 8 Convair 440. W 1961 i pod koniec 1965 dołączyły 3 Convair 990 Coronado i 3 Lockheed L-188 Electra. W tym samym czasie utworzono trasę do Hongkongu, na międzynarodowe lotnisko Kai Tak. 28 sierpnia 1963 linie, dotychczas skupione na lotach krajowych i regionalnych, otworzyły połączenia do Europy - do Amsterdamu i Frankfurtu. W 1965 dodano Rzym i Paryż przez Bombaj i Kair, z użyciem ekskluzywnego samolotu Convair 990 Coronado. Tego samego roku rozpoczęto loty do chińskiego Kanton trasą przez kambodżańska stolicę Phnom Penh.

    W 1965 roku dla Garuda Indonesia nastała era odrzutowa wraz z nabyciem Douglasa DC-8, który został włączony do służby na trasie do amsterdamskiego lotniska Schiphol przez Kolombo, Bombaj, Rzym i Pragę.

    Lata 70. i 80: Nowe samoloty[edytuj | edytuj kod]

    W latach 70. do floty Garuda Indonesia dołączyły maszyny McDonnell Douglas DC-9 i Fokker F28. W jednym momencie linie posiadały 42 Fokkery, stając się tym samym największym operatorem maszyn tego typu. W 1976 przewoźnik wprowadził Douglasa DC-10, w 1980 Boeinga 747-200, a w 1982 roku Airbusa A300-B4. Do roku 1984 Garuda Indonesia użytkowały 6 DC-10, 24 DC-9, 36 F-28 i 6 B747-200.

    Lata 90: Trudny czas[edytuj | edytuj kod]

    W 1991 roku Garuda Indonesia zakupiły 13 maszyn McDonnell Douglas MD-11, W 1994 weszły w posiadanie trzech Boeingów 747-400 (dwa prosto od producenta, a jeden od brazylijskich linii Varig) i Airbusa A330-300. W tym czasie linie odnotowały dwie katastrofy lotnicze - na lotnisku w japońskim mieście Fukuoka podczas startu rozbił się DC-10, a zaledwie rok później w mieście Medan w wyniku największej katastrofy w historii Indonezji życie straciły 234 osoby. Również w 1997 roku, z powodu azjatyckiego kryzysu finansowego Garuda Indonesia zostały zmuszone do redukcji połączeń, co zbiegło się z wydarzeniami kolejnych lat, kiedy ruch turystyczny do krajów azjatyckich znacznie zmalał, przez takie wydarzenia jak: ataki na World Trade Center w 2001, zamachy bombowe na Bali w 2002 czy trzęsienie ziemi na Oceanie Indyjskim w 2004.

    2000-2009: Utracona reputacja i zakaz lotów do Europy[edytuj | edytuj kod]

    W 2001 roku Garuda Indonesia otworzyła filię, tanie linie lotnicze Citilink, do obsługi lotów krajowych z pomocą pięciu samolotów Fokker F28. W 2007 roku Unia Europejska wydała przewoźnikowi zakaz lotów nad Europą, jak również pozostałym indonezyjskim liniom lotniczym, w następstwie katastrofy Boeinga 737-400[1]. Przewodniczący Europejskiej Komisji Bezpieczeństwa Lotów Federico Grandini zapowiedział rozpatrzenie zakazu. W sierpniu 2007 minister transportu Indonezji ogłosił, że Unia Europejska powinna zdjąć zakaz lotów w okolicach października. Ostatecznie zakaz został odwołany w lipcu 2009, zarówno dla Garuda Indonesia jak i trzech innych linii lotniczych.

    2009 do teraz: Odrodzenie[edytuj | edytuj kod]

    Po skreśleniu linii z czarnej listy linii lotniczych Garuda Indonesia ogłosiły intensywny pięcioletni plan rozwoju zawierający m.in. zmianę logo, malowania samolotów, uniformów załogi, podwojenie liczby maszyn z 62 do 116, zwiększenie ilości międzynarodowych tras z 41 do 62.[2]

    W 2010 roku, podczas Air Show w Farnborough Garuda ogłosiła zamówienie sześciu dodatkowych samolotów A330-200.[3]

    Flota[edytuj | edytuj kod]

    Flota linii Garuda Indonesia - stan na 04.2015.[4]

    Model Ilość Zamówionych Liczba pasażerów
    Airbus A330-200 9 222
    Airbus A330-300 13 257
    Boeing 737-800NG 81 162
    Boeing 747-400 2 428
    Boeing 777-300ER 9 314
    CRJ 1000 NextGen 18 96
    ATR 72-600 11 70
    Razem: 143

    Porty docelowe[edytuj | edytuj kod]

    Garuda Indonesia obsługują 31 tras krajowych i 19 międzynarodowych[5].

    Państwo Miasto Port lotniczy
    Australia i Oceania
     Australia Melbourne Port lotniczy Melbourne
    Perth Port lotniczy Perth
    Sydney Port lotniczy Sydney
    Azja
     Arabia Saudyjska Dżudda Port lotniczy Dżudda
    Rijad Port lotniczy Rijad
    Dammam Port lotniczy Dammam
     Chiny Kanton Port lotniczy Guangzhou
    Pekin Port lotniczy Pekin
    Szanghaj Port lotniczy Szanghaj-Pudong
     Hongkong Hongkong Port lotniczy Hongkong
     Indonezja Banda Aceh Port lotniczy Banda Aceh
    Medan Port lotniczy Medan-Polonia
    Pekanbaru Port lotniczy Pekanbaru
    Batam Port lotniczy Batam-Hang Nadim
    Padang Port lotniczy Padang
    Palembang Port lotniczy Palembang
    Pangkal Pinang Port lotniczy Pangkal Pinang
    Bandar Lampung Port lotniczy Bandar Lampung-Radin Inten II
    Jambi Port lotniczy Jambi
    Dżakarta Port lotniczy Dżakarta-Soekarno-Hatta
    Yogyakarta Port lotniczy Yogyakarta-Adisucipto
    Surakarta Port lotniczy Surakarta-Adisumarmo
    Semarang Port lotniczy Semarang-Achmad Yani
    Surabaja Port lotniczy Surabaja-Juanda
    Malang Port lotniczy Malang
    Denpasar Port lotniczy Denpasar
    Mataram Port lotniczy Mataram-Selaparang
    Makasar Port lotniczy Makasar
    Manado Port lotniczy Sam Ratulangi
    Palangkaraya Port lotniczy Palangkaraya-Tjilik Riwut
    Pontianak Port lotniczy Pontianak-Supadio
    Banjarmasin Port lotniczy Banjarmasin
    Balikpapan Port lotniczy SAMS
    Kupang Port lotniczy Kupang-El Tari
    Kendari Port lotniczy Kupang-El Tari
    Biak Port lotniczy Biak-Frans Kaisiepo
    Jayapura Port lotniczy Jayapura-Sentani
    Timika Port lotniczy Timika
    Ambon Port lotniczy Ambon
    Ternate Port lotniczy Ternate-Babullah
    Palu Port lotniczy Palu-Mutiara
     Japonia Tokio Port lotniczy Narita
    Nagoja Port lotniczy Chūbu
    Osaka Port lotniczy Kansai
     Korea Południowa Seul Port lotniczy Seul-Incheon
     Malezja Kuala Lumpur Port lotniczy Kuala Lumpur
     Singapur Singapur Port lotniczy Singapur-Changi
     Tajlandia Bangkok Port lotniczy Bangkok-Suvarnabhumi
     Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Port lotniczy Dubaj
    Europa
     Holandia Amsterdam Port lotniczy Amsterdam-Schiphol

    Przypisy[edytuj | edytuj kod]