Gwiazdozbiór Węża

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wąż
Serpens constelation PP3 map PL.jpg
Głowa Węża Ogon Węża
Nazwa łacińska Serpens Caput Serpens Cauda
Dopełniacz łaciński Serpentis
Skrót nazwy łacińskiej Ser
Ser1 Ser2
Dane obserwacyjne (J2000)
Rektascensja 15 h 30 m 18 h
Deklinacja +10° -10°
Charakterystyka
Szerokość geograficzna, na której jest widoczny od 80° S do 90° N od 90° S do 80° N
Powierzchnia 637 stopni kw.
429 stopni kw. 208 stopni kw.
Ilość gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 1
Najjaśniejsza gwiazda Unukalhai (α Serpentis - 2,63m)
Gwiazdozbiory sąsiadujące

Wąż (łac. Serpens, dop. Serpentis, skrót Ser, głowa - Ser1, ogon - Ser2) – gwiazdozbiór znajdujący się w pobliżu równika niebieskiego. Jest to jedna z 48 konstelacji opisanych przez Ptolemeusza, a zarazem jedna z 88 obecnie, oficjalnie rozróżnianych. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem wynosi około 60. W Polsce widoczny latem.

Jego specyfika wynika z tego, że jest podzielony na dwie części: zachodnią - Głowę Węża (łac. Serpens Caput) i wschodnią - Ogon Węża (łac. Serpens Cauda). Dawniej tworzył on jeden gwiazdozbiór wraz z Wężownikiem. Teraz jego dwie części leżą po przeciwnych stronach tego gwiazdozbioru.

Mity i legendy[edytuj | edytuj kod]

Wyobraża, dźwiganego na rękach przez mitologicznego uzdrowiciela, boga sztuki lekarskiej Asklepiosa(Eskulapa), ogromnego węża towarzyszącego mu w zbieraniu ziół, do dziś uważanego za symbol lekarzy i farmaceutów. W mitologi greckiej węże symbolizowały odrodzenie, gdyż zrzucają swoją skórę.

Wybrane obiekty[edytuj | edytuj kod]

W Ogonie Węża znajduje się Mgławica Orzeł o jasności 6,4 m, leżąca w odległości 7000 lat świetlnych. Stała się sławna dzięki zdjęciu, zrobionemu przez Kosmiczny Teleskop Hubble'a. Mgławica ta zawiera gromadę otwartą M 16, łatwo dostrzegalną przez lornetkę. Niedaleko granicy z Panną znajduje się gromada gwiazd M5 (NGC 5904), odległą od nas o około 25 000 lat świetlnych.
Delta (δ) Serpentis, położona niedaleko głowy Węża, to gwiazda podwójna o składnikach czwartej i piątej wielkości. Teta (τ) Serpentis to leżąca niedaleko ogona para białych gwiazd, łatwych do rozdzielenia niewielkim teleskopem. Jej składniki to obiekty o jasnościach 4,6 i 5,0m.[1]

Zobacz taż[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Encyklopedia Wszechświata. Warszawa: 2006. ISBN 978-83-01-14848-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Ian Ridpath, Wil Tirion: Collins Stars and Planets Guide (Collins Guide). London: Collins, 2007. ISBN 978-0-00-725120-9.
  2. Jan Desselberger, Jacek Szczepanik, Tablice astronomiczne Wydawnictwo Park Bielsko-Biała 2002 ISBN 83-7266-156-1

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg