Innocenty (Jakowlew)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Innocenty
Иннокентий
Jakow Jakowlew
Яков Яковлев
biskup aleksandrowski i jurjewsko-polski
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 30 kwietnia 1947
Jużnosachalińsk
biskup aleksandrowski i jurjewsko-polski
Okres sprawowania od 2018
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia aleksandrowska
Śluby zakonne 13 kwietnia 1997
Diakonat 28 marca 1992
Prezbiterat 19 kwietnia 1992
Nominacja biskupia 27 lipca 2011
Sakra biskupia 19 sierpnia 2011
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 19 sierpnia 2011
Miejscowość Moskwa
Miejsce Sobór Chrystusa Zbawiciela
Konsekrator Cyryl
Współkonsekratorzy Juwenaliusz (Pojarkow), Warsonofiusz (Sudakow), Arseniusz (Jepifanow), Eulogiusz (Smirnow), Paweł (Ponomariow), Eugeniusz (Rieszetnikow), Cyryl (Nakonieczny), Sergiusz (Czaszyn)

Innocenty, imię świeckie Jakow Jakowlewicz Jakowlew (ur. 30 kwietnia 1947 w Jużnosachalińsku) – rosyjski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie wojskowego, generała-majora, uczestnika II wojny światowej. W wieku pięciu lat został ochrzczony. Następnie rodzina Jakowlewych zamieszkiwała w kolejnych miejscach służby ojca: w nadbałtyckich republikach ZSRR, na Ukrainie, zaś od 1963 w Nowosybirsku. W 1965 Jakow Jakowlew rozpoczął studia na wydziale architektury miejscowego uniwersytetu, zaś po ich ukończeniu został tam zatrudniony jako wykładowca. W 1970 ożenił się. W 1975 został przyjęty do Związku Malarzy Rosji i zawodowo zaczął zajmować się malarstwem, wystawiając swoje prace na ogólnokrajowych, republikańskich i międzynarodowych wystawach. Od lat 80. XX wieku brał udział w życiu eparchii nowosybirskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Uczestniczył w pracach dekoratorskich w cerkwiach jako architekt i ikonograf.

Od 1983 zamieszkiwał z rodziną we Włodzimierzu. W 1992 jego żona zmarła po ciężkiej chorobie. 28 marca tego samego roku biskup włodzimierski i suzdalski Eulogiusz wyświęcił go na diakona, zaś 19 kwietnia – na kapłana. Od 1993 służył w żeńskim monasterze Zaśnięcia Matki Bożej we Włodzimierzu, zaś od 1995 był sekretarzem zarządu eparchii włodzimierskiej i suzdalskiej.

13 kwietnia 1997 złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Innocenty na cześć św. Innocentego z Alaski. W roku następnym otrzymał godność igumena. W trybie zaocznym ukończył seminarium duchowne we Włodzimierzu. 21 grudnia 2005 został przełożonym monasteru św. Aleksandra Newskiego w Suzdalu i dziekanem klasztorów eparchii włodzimierskiej. W 2005 otrzymał godność archimandryty. Kontynuował działalność artystyczną, projektując szereg nowo wzniesionych cerkwi w eparchii włodzimierskiej.

27 lipca 2011 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego zdecydował o nadaniu mu godności biskupa niżnotagilskiego i sierowskiego, pierwszego ordynariusza nowo powstałej eparchii. Jego chirotonia biskupia odbyła się 19 sierpnia tego samego roku w soborze Chrystusa Zbawiciela w Moskwie z udziałem konsekratorów: patriarchy moskiewskiego i całego Rusi Cyryla, metropolitów krutickiego i kołomieńskiego Juwenaliusza, sarańskiego i mordowskiego Warsonofiusza, arcybiskupów istrińskiego Arseniusza, włodzimierskiego i suzdalskiego Eulogiusza, riazańskiego i kasimowskiego Pawła, wieriejskiego Eugeniusza, jekatenbyrskiego i wierchoturskiego Cyryla oraz biskupa sołnecznogorskiego Sergiusza[1].

W 2018 r., w związku z utworzeniem eparchii sierowskiej, tytuł hierarchy uległ zmianie na „niżnotagilski i niewiański”. W tym samym roku biskup Innocenty został przeniesiony na katedrę aleksandrowską[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Powstanie eparchii
Biskup niżnotagilski
2011 – 2018
Następca
Eugeniusz (Kulberg)
Poprzednik
Eustachy (Jewdokimow)
Biskup aleksandrowski
od 2018
Następca
Nadal sprawuje urząd