Eliasz (Bykow)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eliasz
Илия
Nikołaj Bykow
Николай Быков
biskup bałachniński
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 3 kwietnia 1954
Czernoreczie
biskup bałachniński
Okres sprawowania od 2013
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia niżnonowogrodzka
Śluby zakonne 20 czerwca 1985
Diakonat 3 lipca 1985
Prezbiterat 28 sierpnia 1986
Sakra biskupia 1 sierpnia 2010
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1 sierpnia 2010
Miejscowość Diwiejewo
Miejsce Monaster Trójcy Świętej i św. Serafina z Sarowa
Konsekrator Cyryl
Współkonsekratorzy Warsonofiusz (Sudakow), Mikołaj (Chatzinikolau), Walenty (Miszczuk), Barnaba (Kiedrow), Jerzy (Daniłow), Anastazy (Mietkin), Nikon (Wasiukow), Jan (Timofiejew), Beniamin (Zaricki), Longin (Korczagin), Sergiusz (Czaszyn)

Eliasz, imię świeckie Nikołaj Bykow (ur. 3 kwietnia 1954 w Czernorecziu) – rosyjski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie chłopskiej. Po ukończeniu szkoły średniej i odbyciu służby wojskowej pracował przez rok jako ślusarz. 20 lipca 1980 został wyświęcony na diakona przez metropolitę mińskiego i słuckiego Filareta. 12 października 1980 ten sam duchowny udzielił mu święceń kapłańskich (jako duchownemu żonatemu). Pracował w parafii św. Antoniego w Kossowie. W sierpniu 1982 został przeniesiony do eparchii gorkowskiej, gdzie służył w różnych parafiach w Gorkim, Wysokowie i Kstowie.

26 czerwca 2010, będąc już wdowcem, otrzymał nominację na biskupa jakuckiego i leńskiego. 29 czerwca tego samego roku złożył wieczyste śluby zakonne przed metropolitą sarańskim i mordowskim Warsonofiuszem (Sudakowem), przyjmując imię Eliasz. Następnego dnia otrzymał godność archimandryty. 1 sierpnia 2010 w soborze Trójcy Świętej w monasterze Trójcy Świętej i św. Serafina z Sarowa w Diwiejewie miała miejsce jego chirotonia na biskupa jakuckiego i leńskiego.

30 maja 2011 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego przeniósł go do eparchii sarańskiej i mordowskiej jako jej wikariusza z tytułem biskupa ruzajewskiego[1]. Dwa lata później został biskupem pomocniczym eparchii niżnonowogrodzkiej z tytułem biskupa bałachnińskiego[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]