Ján Mucha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ján Mucha
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 grudnia 1982
Belá nad Cirochou, Czechosłowacja
Wzrost 189 cm
Pozycja bramkarz
Kariera juniorska
Lata Klub
Slovan Belá nad Cirochou
MFK Snina
1997–2000 Inter Bratysława
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2000–2002 Inter Bratysława 0 (0)
2002–2005 MŠK Žilina 32 (0)
2005–2010 Legia Warszawa 95 (0)
2010–2013 Everton FC 2 (0)
2013–2015 Krylja Sowietow Samara 10 (0)
2015 Arsienał Tuła (wyp.) 12 (0)
2015–2017 Slovan Bratysława 51 (0)
2017–2018 Bruk-Bet Termalica Nieciecza 27 (0)
2018–2019 Hamilton Academical 2 (0)
W sumie: 231 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2008–2016  Słowacja 46 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2019–2021 Legia Warszawa (bramkarze, asystent)

Ján Mucha (ur. 5 grudnia 1982 w Belej nad Cirochou) – słowacki piłkarz występujący na pozycji bramkarza, zawodnik m.in. Legii Warszawa i reprezentacji Słowacji, trener.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Mucha był wychowankiem Interu Bratysława, od 2002 występował w MŠK Žilina.

Legia Warszawa[edytuj | edytuj kod]

Mucha w barwach Legii (2010).

Mucha mając niespełna 23 lata przeniósł się w 2005 z MŠK Žilina, gdzie przegrywał rywalizację z Miroslavem Königem, do Legii Warszawa. Działacze polskiego klubu zapłacili Słowakom 50 tysięcy euro ekwiwalentu za wyszkolenie. Mucha miał też ofertę od jednego z greckich pierwszoligowców, ale z niej nie skorzystał. Do Legii dołączył na zgrupowaniu w Austrii.

Przez pierwsze 14 miesięcy pobytu Muchy w Legii bramki stołecznej drużyny bronił nieprzerwanie Łukasz Fabiański. Ówczesny trener Wojskowych Dariusz Wdowczyk pierwszy raz postawił na Muchę po kilku słabszych meczach Fabiańskiego. Po transferze Fabiańskiego do Arsenalu FC Mucha został pierwszym bramkarzem Legii. Słowak szybko zapełnił lukę po Polaku, a w szatni stał się jedną z najważniejszych osób, zaraz po Aleksandarze Vukoviciu.

Podczas występów w warszawskim klubie Mucha uzyskał znaczące rekordy ligowe:

Everton FC[edytuj | edytuj kod]

20 stycznia 2010 poinformował, że nie przedłuży kontraktu z Legią. Tego samego dnia podpisał w Maladze trzyletni kontrakt z angielskim Evertonem, który obowiązywał od 1 lipca 2010 (po wygaśnięciu umowy z warszawskim klubem).

Krylja Sowietow Samara[edytuj | edytuj kod]

Po wygaśnięciu w 2013 umowy z Evertonem Mucha pozostawał wolnym zawodnikiem. 17 lipca 2013 podpisał dwuletni kontrakt z Kryljami Sowietow Samara[1]. Ostatni sezon kontraktu spędził na wypożyczeniu w Arsienale Tuła.

Slovan Bratysława[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kontraktu z Kryljami podpisał umowę ze Slovanem Bratysława, którego barwy reprezentował w latach 2015–2017[2].

Bruk-Bet Termalica Nieciecza[edytuj | edytuj kod]

29 czerwca 2017 związał się rocznym kontraktem z Bruk-Betem Termaliką Nieciecza[3].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

17 stycznia 2008 otrzymał od selekcjonera Jána Kociana pierwsze w swojej karierze powołanie do seniorskiej reprezentacji Słowacji. W towarzyskim spotkaniu Słowacy zmierzyli się Węgrami; Mucha stanął w ich bramce w 46. minucie, zmieniając Štefana Seneckýego.

O miejsce w bramce drużyny narodowej Mucha rywalizował z bramkarzem rosyjskiego Zenita Petersburg Kamilem Čontofalským i golkiperem tureckiego Ankarasporu Seneckým.

14 października 2009 reprezentacja Słowacji z Muchą w składzie pokonała w Chorzowie Polskę 1:0, awansując pierwszy raz w historii do mistrzostw świata w Południowej Afryce. Mucha na mundialu wystąpił we wszystkich meczach reprezentacji w pełnym wymiarze czasowym (trzech grupowych oraz w spotkaniu 1/8 finału).

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W latach 2019–2021 był asystentem trenera bramkarzy w Legii Warszawa.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalnie: Mucha w Krylii. transfery.info, 2013-07-17. [dostęp 2013-07-18].
  2. Oficjalnie: Mucha w Slovanie Bratysława | Transfery.info, „transfery.info” [dostęp 2017-06-29] (pol.).
  3. Oficjalnie: Mucha z powrotem w Ekstraklasie! | Transfery.info, „transfery.info” [dostęp 2017-06-29] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]