Janosik (serial telewizyjny)
| Gatunek | |
|---|---|
| Kraj produkcji | |
| Oryginalny język | |
| Główne role |
Marek Perepeczko |
| Liczba odcinków |
13 |
| Lista odcinków | |
| Produkcja | |
| Produkcja | |
| Reżyseria | |
| Scenariusz | |
| Muzyka | |
| Zdjęcia | |
| Scenografia | |
| Czas trwania odcinka |
58 min |
| Pierwsza emisja | |
| Kraj oryginalnej emisji |
Polska |
| Data premiery |
26 lipca 1974 |
| Stacja telewizyjna | |
| Pierwsza emisja |
26 lipca 1974 |
| Lata emisji |
1974 |
| Status |
zakończony |
| Format obrazu |
16:9 |
| Chronologia | |
| Powiązane | |
Janosik – polski serial telewizyjny z 1973 w reżyserii Jerzego Passendorfera emitowany w TVP1 od 26 lipca do 18 października 1974, luźno nawiązujący do postaci tatrzańskiego zbójnika Juraja Jánošíka, który żył na przełomie XVII i XVIII w. (w serialu pojawia się kwestia, z której wynika, że główny bohater nie jest legendarnym Janosikiem, a tylko nazywany jest jego imieniem[a]). Ponadto fabuła serialu zawiera wiele elementów humorystycznych[1].
W 1974 premierę miała wersja kinowa serialu, stworzona z okrojonego materiału serialowego.
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Akcja serialu dzieje się w początkach XIX wieku, wśród polskiej ludności na Podhalu, będącym wówczas pod austriackim zaborem. Polski góral Janosik zostaje aresztowany za stanięcie w obronie chłopa bitego na rozkaz hrabiego Horvatha. W lochach poznaje zbójników i razem z nimi organizuje ucieczkę. W ucieczce pomaga im córka Horvatha, Klarysa, której zaimponowała odwaga i siła Janosika. Ponieważ jest banitą, dołącza do zbójników, którym przewodzi harnaś Jakubek. Janosik widząc, że Jakubek to podły i niesprawiedliwy przywódca, stawia mu wyzwanie. Jakubek, po przegranej walce, odchodzi ośmieszony, a Janosik zostaje mianowany nowym harnasiem. Pod jego przywództwem zbójnicy regularnie napadają okoliczne dworki szlacheckie i karawany kupieckie, a zdobyte łupy rozdają chłopom[2][3].
Obsada
[edytuj | edytuj kod]- Marek Perepeczko – harnaś Janosik, młody góral nazwany imieniem słowackiego zbójnika Juraja Jánošíka
- Ewa Lemańska – Maryna, chłopska dziewczyna, ukochana Janosika
- Bogusz Bilewski – wiceharnaś Walenty „Waluś” Kwiczoł, szwagier Jędrusia Pyzdry, najważniejszy zbój bandy
- Witold Pyrkosz – zbójnik Jędruś Pyzdra, szwagier Walentego Kwiczoła, były hajduk przyjęty do bandy Janosika
- Marian Kociniak – murgrabia
- Mieczysław Czechowicz – hrabia Horvath
- Janusz Bukowski – zbójnik Wróblik, młody góral przyjęty razem z Jędrusiem Pyzdrą
- Anna Dymna – hrabianka Klarysa Horvath
- Jerzy Cnota – zbójnik Gąsior
- Ewa Wiśniewska – księżniczka Izabela „Belunia” Horvath, bratanica hrabiego Horvatha
- Janusz Kłosiński – zbójnik Kuśmider, najstarszy członek bandy Janosika
- Marian Łącz – zbójnik Słowak, zbójnik bandy Janosika pochodzący ze Słowacji
- Marek Nowakowski – zbójnik Klimek
- Jerzy Trela – zbójnik Bacuś
- Wiktor Sadecki – stary harnaś Jakubek
- Tadeusz Somogi – hajduk
- Wacław Kowalski – góral Bruzda
- Bolesław Płotnicki – góral Józek
- Sylwester Przedwojewski – góral Kula
- Antonina Barczewska – matka Maryny
- Wiesława Kwaśniewska – góralka
- Anna Jaraczówna – stara góralka Skoblikowa
- Szymon Szurmiej – Jankiel, właściciel karczmy
- Ewa Ciepiela – księżniczka Ewelina
- Tadeusz Kaźmierski – książę Haufenberg, stryj Eweliny
- Czesław Jaroszyński – harnaś Bardos
- Jerzy Turek – Grzegorz, lokaj hrabiego Horvatha
- Ludwik Benoit – Gąsienica, przybrany ojciec Janosika
- Cezary Julski – kapitan austriacki oraz kat
- August Kowalczyk – generał austriacki
- Ewa Szykulska – panna młoda
- Krzysztof Kalczyński – pan młody
- Zygmunt Kęstowicz – ojciec panny młodej
- Andrzej Krasicki – miecznik ze Zbyszyc
- Wojciech Zagórski – góral współpracujący z hajdukami
- Ewa Wawrzoń – Wojtusiowa
- Teodor Gendera – szlachcic
- Mieczysław Waśkowski – nadzorca zamkowych lochów
- Bernard Michalski – słowacki dziedzic
- Paweł Unrug – Wrona
- Stefan Szramel – słowacki hajduk
- Ewa Ziętek – wiejska dziewczyna porwana na zamek
Lista odcinków
[edytuj | edytuj kod]

- „Pierwsze nauki” (26 lipca 1974)
- „Zbójnickie prawa” (2 sierpnia 1974)
- „W obcej skórze” (9 sierpnia 1974)
- „Porwanie” (16 sierpnia 1974)
- „Tańcowali zbójnicy” (23 sierpnia 1974)
- „Worek talarów” (30 sierpnia 1974)
- „Beczka okowity” (6 września 1974)
- „Dobra cena” (13 września 1974)
- „Pobór” (20 września 1974)
- „Wszyscy za jednego” (27 września 1974)
- „Trudno – miłość” (4 października 1974)
- „Pobili się dwaj górale” (11 października 1974)
- „Zdrada” (18 października 1974)
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]Serial kręcono od 8 kwietnia 1972[4] do marca 1973. Zdjęcia realizowano: w rezerwacie przyrody Przełom Białki pod Krempachami koło Nowej Białej, w Dolinie Chochołowskiej, w zamku na Pieskowej Skale, w Zamku Ogrodzieniec, w Zamku „Dunajec” w Niedzicy, w zamku Orawskie Podzamcze (Czechosłowacja), w Dębnie, w okolicach Ojcowa, na Podkarpaciu, a także w atelier w Warszawie i Pradze, gdzie czechosłowaccy dekoratorzy urządzili, często pojawiającą się w serialu, grotę skalną[5]. Sceny ze ślubu Janosika i Maryny w ostatnim odcinku serialu zrealizowano w kościele św. Michała Archanioła w Dębnie Podhalańskim (ujęcia ceremonii wewnątrz). W ostatecznej wersji wykorzystano także ujęcia z innych świątyń: podczas wejścia pary młodych została wykorzystana kaplica na Polanie Chochołowskiej, zaś wyjście pary sfilmowano w trzecim miejscu[6].
Passendorfer wspominał później, że praca nad Janosikiem była „wielką i męczącą przygodą” dla zespołu, a scenariusz Tadeusza Kwiatkowskiego ostateczny kształt przybierał już podczas zdjęć i z powodów obyczajowych wymagał licznych uzupełnień, min. ceremoniał przyjmowania nowych członków do zbójnickiej bandy był fikcją filmową twórców, co przyznał Passendorfer w rozmowie z „Filmowym Serwisem Prasowym” we wrześniu 1974 roku[2].
Zaznaczał równocześnie, że nie ma nic wspólnego z postacią historyczną Juraja Jánošíka i żeby nie urażać Słowacji, gdzie Jánošík miał status bohatera narodowego, zdecydowano umieścić w Polsce tuż po rozbiorach, a tytułowy bohater jest z pochodzenia Polakiem[2]:
Akcję osadziliśmy na początku XIX wieku, kiedy tymczasem „historyczny” Janosik działał sto lat wcześniej. Zabieg ten pozwolił nam uniknąć ewentualnych kolizji z ludowym bohaterem Słowaków, a zarazem sprzyjał podjęciu konwencji komediowej. Umieszczenie bohatera w Polsce porozbiorowej pozwoliło na wprowadzenie dodatkowych konfliktów dramatycznych i umożliwiło wykorzystanie elementów ośmieszających austro-węgierskiego zaborcę.
Podkreślił, że podczas wymyślania Janosika poszedł śladem Kazimierza Przerwy-Tetmajera, który zauważył kiedyś, iż „Janosików było tylu, ile legend o nim”[2].
Passendorfer od razu w roli głównej widział Marka Perepeczkę, ze względu na doskonałe warunki fizyczne, niezbędne do roli, i rozpoznawalność zdobytą po Panu Wołodyjowskim (1969) oraz w serialach Kolumbowie (1970) i Gniewko, syn rybaka (1969)[2]. Także Perepeczko ujął reżysera swoim pomysłem na Janosika; bohater nie miał być awanturnikiem, a bardziej myślącym intelektualistą[7].
Odbiór
[edytuj | edytuj kod]Serial okazał się sukcesem i jest uznawany jest za jedną z najbardziej kultowych produkcji w historii polskiej telewizji, zaś Perepeczko uzyskał status gwiazdy[8]. Sam aktor po latach tak tłumaczył niesłabnącą popularność serialu, na łamach „Trybuny Śląskiej”[2]:
Sądzę, że odpowiedź jest prosta: lubimy bajki i legendy. Ta postać jest symbolem szlachetności, to bohater, który jest uosobieniem walki o sprawiedliwość społeczną. Chcemy po prostu oglądać w kinie, gdy ktoś staje w obronie ludzi, którym dzieje się krzywda. Poza tym góralszczyzna jest tym, co ludziom w tym filmie bardzo się podoba. Kochamy góralski folklor, mamy do niego sentyment, a Tatry to miejsce szczególne. Ten film kręcono w przepięknych plenerach, właśnie górskich. To się po prostu dobrze ogląda
Emisje za granicą
[edytuj | edytuj kod]Serial ten był emitowany również w wschodnioniemieckiej telewizji Deutscher Fernsehfunk w 1976 roku pod tytułem Janosik – Held der Berge (pol. Janosik – bohater gór). Niemiecka telewizja zmieniła w nim m.in. tytuły odcinków[9].
Emisja w mongolskiej telewizji odbyła się w 1986 roku, w wersji dubbingowanej[10].
Inne utwory
[edytuj | edytuj kod]Film
[edytuj | edytuj kod]Z kilku odcinków, mianowicie 1-3, 7, 9, 12-13, powstał pełnometrażowy film kinowy o tym samym tytule[3]. Premiera odbyła się w kwietniu 1974 roku[11].
Komiks
[edytuj | edytuj kod]W 1974 roku wydawnictwo Sport i Turystyka wydało 6-zeszytową adaptację komiksową o tym samym tytule. Autorem scenariusza komiksu, podobnie jak w serialu był Tadeusz Kwiatkowski, a za rysunki odpowiadał malarz i scenograf Jerzy Skarżyński. Komiks w ówczesnych czasach wyróżniał się awangardową, ekspresjonistyczną kreską, jak i większą brutalnością względem telewizyjnego oryginału[12].
W 2002 roku komiks został wznowiony w dwóch wydaniach zbiorczych przez wydawnictwo komiksowe Post[13][14].
Pierwsze wydanie z 1974 roku było częściowo kolorowe, a częściowo czarno-białe. Dopiero wznowienie z 2002 roku jest w całości w kolorach[12].
Reklama
[edytuj | edytuj kod]W 1995 roku Kwiczoł i Pyzdra, ponownie grani przez Bilewskiego i Pyrkosza, pojawili się w reklamie margaryny „Kama”, nawiązującej do Janosika. W niej obaj bohaterowie zachwalali produkt, dzięki którym mają wyostrzoną pamięć i serca w dobrej formie[15][16].
Parodie
[edytuj | edytuj kod]Janosik był dwukrotnie sparodiowany. W odcinku sitcomu Świat według Kiepskich (1999-2022) „Ferdosik”, wyemitowanym premierowo 4 listopada 2000 roku, Ferdek będący wielkim fanem Janosika, pod wpływem serialu jak i przeterminowanego oscypka mówi góralską gwarą i doznaje halucynacji, w których bierze siebie i resztę mieszkańców kamienicy za XIX-wiecznych zbójników, a Edzia za murgrabiego. Gościnnie pojawił się Witold Pyrkosz jako anonimowy harnaś[17].
W odcinku programu rozrywkowego Szymon Majewski Show (2005–2011), wyemitowanym 16 października 2006 roku, w segmencie „Prawi i sprawiedliwi” Janosik, odgrywany przez Szymona Majewskiego, jest zbójnikiem zatrudnionym przez współczesny urząd skarbowy i ma za zadanie ograbić Jana Kulczyka. W rolę Kwiczoła wcielił się Iwo Pawłowski, a w rolę Kulczyka wcielił się Witold Pyrkosz[potrzebny przypis].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Janosik. Onet Film. [dostęp 2013-04-15]. (pol.).
- 1 2 3 4 5 6 Telewizja Polska S.A, Tak kręcono słynnego „Janosika”. Zdradzamy, jak powstał legendarny serial [online], TVP, 25 marca 2024 [dostęp 2025-07-30] (pol.).
- 1 2 Góry, zbójnicy i widowiskowe pojedynki, czyli serial o Janosiku [online], Polskie Radio 24, 26 lipca 2023 [dostęp 2025-07-30] (pol.).
- ↑ Agnieszka Fitkau-Perepeczko, S jak serial. Na plan nie wpuszczać, Świat Książki, 2005, s. 92, ISBN 83-7391-944-9 (pol.).
- ↑ 📺 Ciekawostki – Janosik (1973) – Filmweb [online], Filmweb [dostęp 2020-07-09] (pol.).
- ↑ Kościół św. Michała Archanioła w Dębnie Podhalańskim | Atrakcje turystyczne w Pieninach [online], atrakcje-w-pieninach.pl [dostęp 2021-06-15] [zarchiwizowane z adresu 2013-07-15] (pol.).
- ↑ Suto zakrapiane biesiady, bójki aktorów z góralami, połamane kończyny – tak powstawał „Janosik”. Mija 49 lat od jego premiery [online], Polska Agencja Prasowa, 26 lipca 2023 [dostęp 2025-07-30] (pol.).
- ↑ Agnieszka Kasprzyk, Aktorstwo, dubbing, reżyseria, modeling. Jak potoczyły się losy aktorów z "Janosika"? [online], Interia, 22 marca 2024 [dostęp 2025-07-30] (pol.).
- ↑ Janosik, Held der Berge: Infos zur TV-Serie. Fernsehserien.de. [dostęp 2010-02-24]. (niem.).
- ↑ Mongolski ślad (2000) – Telemagazyn.pl [online], telemagazyn.pl [dostęp 2018-03-16].
- ↑ W kwietniu na ekranach, „Oświęcimski Chemik”, 7 (288), 25 kwietnia 1974, s. 6 [dostęp 2025-07-30] (pol.).
- 1 2 Awangarda polskiego komiksu [online], Bufet PRL, 21 września 2012 [dostęp 2025-07-30] (pol.).
- ↑ Post [online], Aleja Komiksu [dostęp 2025-07-30] (pol.).
- ↑ Marcin Lorek, ‹Po prostu wstyd nie znać› [Tadeusz Kwiatkowski, Jerzy Skarżyński „Janosik tom I–III” - recenzja] [online], Esensja, 1 września 2002 [dostęp 2025-07-30] (pol.).
- ↑ Dorota Malesa, Reklama i inne nieszczęścia [online], Newsweek, 21 sierpnia 2010 [dostęp 2025-07-30] (pol.).
- ↑ Mariusz Urbanek, Historia pewnej margaryny. Nie poszło jak po maśle [online], Polityka, 15 grudnia 2001 [dostęp 2025-07-30] (pol.).
- ↑ Lonzio, 056 Ferdosik [online], Kiepscy.org.pl, 10 lutego 2013 [dostęp 2025-07-30] (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Janosik w serwisie TVP VOD
- Janosik w bazie Filmweb
- Janosik w bazie filmpolski.pl
- Janosik w bazie IMDb (ang.)
- Janosik w Internetowej Bazie Filmowej (fdb.pl)
- Zdjęcia z filmu Janosik w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”
- Seriale telewizyjne emitowane od 1974 roku
- Seriale telewizyjne zakończone w 1974
- Filmy kręcone na zamku Pieskowa Skała
- Filmy kręcone w kraju żylińskim
- Filmy kręcone w Pieninach
- Filmy kręcone w Pradze
- Filmy kręcone w Warszawie
- Filmy kręcone w województwie śląskim
- Filmy, których akcja toczy się w zaborze austriackim
- Filmy o Janosiku
- Filmy w reżyserii Jerzego Passendorfera
- Polskie telewizyjne seriale kostiumowe
- Polskie telewizyjne seriale przygodowe