Mieczysław Czechowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy aktora. Zobacz też: Mieczysław Czechowicz, żołnierz Legionów Polskich.
Mieczysław Czechowicz
Data i miejsce urodzenia 28 września 1930
Lublin
Data i miejsce śmierci 14 września 1991
Warszawa
Zawód aktor
Lata aktywności 1949–1991
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego
Grób Mieczysława Czechowicza na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie,
14 maja 2008

Mieczysław Czechowicz (ur. 28 września 1930 w Lublinie, zm. 14 września 1991 w Warszawie) – polski aktor teatralny, kabaretowy, filmowy i telewizyjny, trzykrotny laureat Srebrnej Maski w plebiscycie „Expressu Wieczornego” na najpopularniejszych aktorów telewizyjnych w latach 1962–1964.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Mieczysław Czechowicz urodził się 28 września 1930 roku w Lublinie, rodzinnym mieście jego matki. Po narodzinach syna pani Czechowicz wróciła jednak do Równego na Wołyniu (Ukraina), gdzie od pewnego czasu stacjonował jej mąż, Edward Czechowicz, oficer Wojska Polskiego. I to właśnie tam przyszły aktor spędził pierwsze 10 lat życia.

Później rodzina przeprowadzała się jeszcze kilkakrotnie, aż wreszcie po śmierci męża, w 1944 roku, żona z dziećmi na stałe osiadła w Lublinie. To właśnie tu rok później 15-letni Mieczysław przeżył najtrudniejsze miesiące swojego życia.

W kwietniu 1945 roku wraz z jedenastoma innymi nastolatkami, w większości harcerzami Szarych Szeregów i byłymi żołnierzami AK, został aresztowany pod zarzutem działalności antypaństwowej. Wydał ich kolega. Śledztwo było niezwykle brutalne.

"Traktowali nas bardzo źle. Bicie, kopanie, obelgi były na porządku dziennym. Jeden ze skopanych zmarł później w szpitalu więziennym.Na kilkunastu metrach stłoczono około trzydziestu osób. Przez cały czas uwięzienia spaliśmy na gołym betonie. Mowy nie było nie tylko o jakiejkolwiek pryczy, ale nawet o jakimś łachmanie czy wiązce słomy pod głowę. Naturalny przywilej spania na pryczach mieli starsi od nas, dzieciaków, więźniowie. (…) To był koszmar, piekło. W tych strasznych warunkach dotrwaliśmy do procesu". – wspominał cioteczny brat aktora,Tadeusz.

16 czerwca 1945 roku w oparciu o sfingowane dowody Sąd Wojskowy Okręgu Lubelskiego zasądził wyroki. Mieczysław dostał 3 lata, jego kuzyn – 5. Los jednak był dla nich łaskawy. 2 miesiące później na mocy amnestii wyszli na wolność, choć roztoczono nad nimi nadzór. Mieli obowiązek stawiać się regularnie w komendzie.

"Mietek był bardziej hardy i oświadczył, że nie będzie się meldował" – wspominał jego kuzyn. Jednak czas pokazał, że tamto wydarzenie pozostawiło na Mieczysławie Czechowiczu ślad do końca życia.Wspomniała o tym w jednym z wywiadów jego przyjaciółka, aktorka Zofia Stefańska - "Mietek kochał ludzi, choć byli tacy, którzy wyrządzili mu krzywdę – mówiła.Lubił też uroki życia, choć przecież koszmar 1945 roku na zawsze utkwił w jego psychice. Był człowiekiem ciężko doświadczonym, a mimo to pogodnym, co nie zawsze idzie w parze…".

Po wyjściu na wolność 15-latek porzucił szkołę budowlaną.Oczarowany inscenizacją Zemsty Aleksandra Fredry, postanowił zostać aktorem. Podjął naukę w lubelskim Studium Dramatycznym, jednocześnie asystował w Teatrze Muzycznym (1949–1950), gdzie jako chórzysta wystąpił w kilku operetkach. W latach 1950–1951 był związany z Teatrem Dramatycznym w Szczecinie. Na dużym ekranie zadebiutował w 1953 roku w filmie w reżyserii Aleksandra Forda Piątka z ulicy Barskiej.

W 1954 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną. Występował w teatrach warszawskich: Narodowym (1954–1957), Współczesnym (1957–1986) Kwadrat (1986–1991). W 1958 był współzałożycielem Kabaretu Koń, w którym ujawnił się jego talent komediowy. Potem występował w kabaretach: Szpak, Wagabunda, Dudek i U Lopka.

Występował na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze[1].

Rozgłos przyniosły mu niezapomniane kreacje i piosenki w telewizyjnym Kabarecie Starszych Panów. Zdobył serca najmłodszej widowni, użyczając swojego głosu Misiowi Uszatkowi. Brał udział także w nagraniach klasycznych bajek, m.in. Jaś i Małgosia.

Filmografia (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Filmy kinowe[edytuj | edytuj kod]

Filmy TV[edytuj | edytuj kod]

Seriale TV[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing[edytuj | edytuj kod]

słuchowiska (bajki muzyczne)
programy telewizyjne

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. XII Festiwal Piosenki Radzieckiej, Zielona Góra, 9–12 czerwca 1976, b.n.s.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]