Janusz Bukowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Bukowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 7 grudnia 1941
Gorzyce, Polska
Data i miejsce śmierci 22 września 2005
Praga, Czechy
Zawód aktor, reżyser
Współmałżonek Ewa Wawrzoń
Lata aktywności 19632005
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi

Janusz Bukowski (ur. 7 grudnia 1941 w Gorzycach, zm. 22 września 2005 w Pradze) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser. Znany również z dubbingu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, w 1963 ukończył Wydział Aktorski, w 1976 Wydział Reżyserii. Był związany głównie z teatrami warszawskimi (Powszechnym, Narodowym, Studio, Dramatycznym, Nowym, Ochoty); w latach 1977–1981 pracował jako aktor, reżyser, kierownik artystyczny i dyrektor w Teatrze Polskim w Szczecinie. Współpracował z Teatrem Telewizji i Polskim Radiem. Był członkiem PZPR w latach 1965–1981[1].

Odtwórca wielu ról teatralnych (m.in. Chochoł w Weselu Wyspiańskiego, Radost w Ślubach panieńskich Fredry, Sganarelle w Don Juanie Moliera), miał na koncie również liczne role filmowe i telewizyjne, zazwyczaj drugoplanowe. Wystąpił m.in. w komediach C.K. Dezerterzy (1985, jako kapral Ulmmbach) Konsulu (1989) i Symetrii (2003, jako Roman) oraz serialach Pogranicze w ogniu (major Kaleta), W labiryncie (w roli Grzegorza Białka) i Janosik (jako Wróblik). Jako reżyser przygotował m.in. przedstawienie Teatru Telewizji Pan Damazy.

Od 2000 roku był przewodniczącym nowo powstałego Związku Zawodowego Aktorów Warszawy, przekształconego później w Związek Zawodowy Aktorów Polskich.

Drugą żoną artysty była aktorka Ewa Wawrzoń, z którą miał syna Michała, również aktora. Zmarł w Pradze na zawał serca. Został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie[2].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing[edytuj | edytuj kod]

Reżyser dubbingu[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 103. ISBN 83-223-2073-6.
  2. Tygodnik „Rewia” nr 38, 21 września 2016, s. 42-44

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto jest kim w Polsce. Edycja 3, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1993

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]