Tatiana Golovin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tatiana Golovin
Ilustracja
Państwo  Francja
Data i miejsce urodzenia 25 stycznia 1988
Moskwa
Wzrost 175 cm
Masa ciała 60 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2002-2008;
2019-nadal
Trener Brad Gilbert
(2005-2007)
Mats Wilander
(2007-2008)
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2 WTA, 0 ITF
Najwyżej w rankingu 12 (4 lutego 2008)
Australian Open 4R (2004)
Roland Garros 3R (2005)
Wimbledon 4R (2004)
US Open QF (2006)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 91 (13 sierpnia 2007)
Australian Open 2R (2006)
Roland Garros 1R (2002, 2003, 2005)
Wimbledon 3R (2004)
US Open 2R (2006)

Tatiana Golovin, ros. Татьяна Головина (ur. 25 stycznia 1988 w Moskwie) − francuska tenisistka rosyjskiego pochodzenia, występująca na światowych kortach od 2002 do 2008 roku i ponownie od 2019, klasyfikowana w rankingu WTA na 12. miejscu w grze pojedynczej (2008) i na 91. miejscu w grze podwójnej (2007); ćwierćfinalistka wielkoszlemowego US Open 2006 w grze pojedynczej, mistrzyni French Open 2004 w grze mieszanej; reprezentantka Francji w Pucharze Federacji, Pucharze Hopmana i na letnich igrzyskach olimpijskich (Pekin 2008). Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem.

W 2004 zdobyła swój jedyny tytuł wielkoszlemowy, triumfując w grze mieszanej we French Open 2004 w parze z Richardem Gasquet. Za osiągnięcia w tym sezonie organizacja WTA przyznała jej nagrodę w kategorii Debiut Roku[1].

Do 2008 roku wygrała dwa turnieje WTA Tour w grze pojedynczej.

W 2008 rozpoznano u niej zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, co było powodem zawieszenia jej kariery tenisowej[2]. Powróciła do profesjonalnej rywalizacji w październiku 2019[3].

Jej trenerami byli Brad Gilbert (2005-2007) i Mats Wilander (2007-2008).

Współpracuje z francuską telewizją jako komentator sportowy.

Mieszka w Miami w Stanach Zjednoczonych.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Tatiana Golovin rozpoczęła treningi tenisowe w wieku sześciu lat. Przez sześć lat szkoliła się w akademii tenisowej Nicka Bollettieriego na Florydzie w Stanach Zjednoczonych.

W 2001 zaczęła występy w turniejach juniorskich Międzynardowej Federacji Tenisowej, odnosząc swój pierwszy triumf w lipcu tego samego roku w holenderskim Castricum. We wrześniu 2002 osiągnęła półfinał US Open w tej kategorii, została również zarówno singlową, jak i deblową mistrzynią Europy. W zestawieniu juniorów zajmowała najwyżej 22. miejsce (w styczniu 2004).

Status profesjonalnej tenisistki otrzymała w 2002.

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu 2002 zadebiutowała w zawodowych turniejach ITF, wygrywając swój pierwszy pojedynek w Cagnes-sur-Mer z Nurią Llagosterą Vives po kreczu rywalki. We wrześniu awansowała do półfinału zmagań w Winter Park, co pozwoliło jej znaleźć się w piątej setce światowego rankingu.

5 marca 2003 po raz pierwszy wystąpiła w drabince głównej turnieju WTA. Miało to miejsce w Indian Wells, a w debiutanckim meczu pokonała Giselę Dulko 6:2, 6:3, sprawiając jedną z większych niespodzianek w tej fazie zmagań. W kolejnym pojedynku nie sprostała Francesce Schiavone, ale przesunęła się na 306. miejsce w klasyfikacji WTA.

W maju, w swoim pierwszym meczu wielkoszlemowym, przegrała w rundzie otwarcia French Open z Jeleną Bowiną 4:6, 1:6.

2004[edytuj | edytuj kod]

Golovin sensacyjnie doszła do czwartej rundy Australian Open 2004, eliminując po drodze Marie-Gayanay Mikaelian, Annę Smasznową i Linę Krasnorucką[4]. Swój udział w zawodach zakończyła pojedynkiem z Lisą Raymond, zakończonym wynikiem 2:6, 0:6[5].

Jako 135. tenisistka świata wystąpiła na hali w Paryżu, osiągając półfinał, po triumfach nad Smasznową, Danielą Hantuchovą i rozstawioną z drugim numerem Jeleną Dementiewą. W meczu o finał została zatrzymana przez swoją rodaczkę, Mary Pierce. Wyniki te dały Golovin miejsce w gronie stu najlepszych zawodniczek rankingu WTA.

W marcu osiągnęła czwartą rundę w Miami, włączając do grona pokonanych przez siebie przeciwniczek między innymi Dinarę Safinę i Jelenę Janković. W czerwcu w Birmingham po raz pierwszy zagrała w finale, gdzie została pokonana przez Mariję Szarapową[6]. Golovin awansowała potem do czwartej rundy Wimbledonu, gdzie wyeliminowała ją Serena Williams[7].

W sierpniu przedostała się do czwartej rundy w Montrealu i trzeciej rundy US Open. Po turnieju nowojorskim po raz pierwszy sklasyfikowano ją w czołowej trzydziestce rankingu WTA. Na koniec roku wystąpiła w finale Pucharu Federacji, w którym francuska reprezentacja uległa rosyjskiej 2-3.

Organizacja WTA przyznała jej nagrodę w kategorii Debiut Roku za osiągnięcia w sezonie 2004.

2005[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2005 osiągnęła kolejny półfinał turniejowy, tym razem w Gold Coast. Triumfowała między innymi nad Safiną i Pennettą[8][9]. W Australian Open odpadła na etapie drugiej rundy, zostawiając w pokonanym polu jedynie Ludmilę Cervanovą. W lutym zagrała w półfinale w Tokio, wyeliminowana przez Dinarę Safinę.

Awansowała do czwartej rundy zarówno w Indian Wells, jak i w Miami i w obydwu przypadkach przegrała z Jeleną Diemientiewą[10].

W kwietniu w Charleston odnotowała zwycięstwa nad Venus Williams[11][12] i Nadią Pietrową, zatrzymując się dopiero na późniejszej mistrzyni, Justine Henin-Hardenne, z którą przegrała wynikiem 6:7(4), 5:7.

W Birmingham nie obroniła punktów za finał z poprzedniego sezonu. W półfinale trafiła ponownie na Szarapową i została pokonana 7:5, 6:1[13]. W turniejach wielkoszlemowych odnotowała trzecią rundę w Paryżu i pierwszą w Londynie; w czerwcu po raz pierwszy sklasyfikowano ją wśród 20. najlepszych tenisistek świata.

Po serii słabszych występów na kortach twardych awansowała do półfinału w Seulu w październiku, gdzie nie sprostała Jelenie Janković.

9 października po raz drugi w karierze znalazła się w finale turniejowym. Miało to miejsce w Tokio. Francuzka wyeliminowała między innymi Ai Sugiyamę i Sanię Mirzę, ale musiała poddać decydujący mecz z Nicole Vaidisovą z powodu uraz kończyny dolnej[14][15].

2006[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczęła rok 2006 od ćwierćfinału w Gold Coast oraz porażek w pierwszych rundach Australian Open i w Tokio. Ponownie awansowała do półfinału w Paryżu, ogrywając kolejno Martę Domachowską, Sanię Mirzę i Nadię Pietrową, a przegrywając z Amelie Mauresmo. Trzy z czterech półfinalistek tych zawodów były narodowości francuskiej i po raz pierwszy doszło do wewnątrzfrancuskiego finału, ponieważ rywalką Mauresmo w walce o puchar była Mary Pierce[16].

W marcu awansowała do półfinału w Miami, pokonana przez Szarapową[17]. Golovin poddała to spotkanie w połowie trzeciego seta z powodu skurczów mięśni.

W lipcu dostała się do jednej drugiej finału w Stanford.

Na przełomie sierpnia i września ustanowiła swój najlepszy wynik w historii występów w turniejach wielkoszlemowych w grze pojedynczej, dochodząc do ćwierćfinału US Open. W drugiej rundzie wygrała z Agnieszką Radwańską, następnie z Anną Czakwetadze i Nadią Pietrową. W piątym meczu, po dwóch tie-breakach, uległa późniejszej mistrzyni, Mariji Szarapowej.

W październiku zagrała w finale w Stuttgarcie, ale w walce o mistrzostwo nie sprostała Pietrowej.

2007[edytuj | edytuj kod]

Przegrała z Mauresmo w drugiej rundzie w Sydney, a następnie z Shahar Peer w trzecim meczu Australian Open. W ćwierćfinale w Paryżu stoczyła trzysetowy pojedynek z wiceliderką rankingu, Justine Henin, ulegając jej 2:6, 6:3, 3:6. Doszła do półfinału w Antwerpii, gdzie została zatrzymana przez Kim Clijsters. W marcu wystąpiła w jednej czwartej finału w Indian Wells.

8 kwietnia odniosła największy sukces w swojej dotychczasowej karierze singlowej, zdobywając swój pierwszy tytuł w WTA Tour. Triumfowała w Amelia Island po finale z najwyżej rozstawioną Nadią Pietrową, zakończonym wynikiem 6:2, 6:1[18]. W turnieju tym pokonała między innymi Venus Williams, Anę Ivanović i Samanthę Stosur.

Skreczowała w ćwierćfinale w Charleston w meczu przeciwko Safinie.

21 lipca 2007 ogłosiła, że jej nowym trenerem został wybitny szwedzki tenisista, Mats Wilander[19].

W sierpniu zagrała w półfinale w Toronto, wyeliminowana przez Jelenę Janković. Po sensacyjnej porażce w pierwszej rundzie US Open, Golovin zdobyła swój drugi zawodowy tytuł, tym razem w Portoroż[20]. W finałowym spotkaniu zwyciężyła reprezentantkę gospodarzy, Katarinę Srebotnik 2:6, 6:4, 6:4.

Będąca w imponującej formie Francuzka osiągnęła w październiku dwa kolejne finały, w Stuttgarcie[21] i Zurychu[22], a w każdym z nich nie sprostała liderce rankingu Justine Henin. W czasie tych dwóch tygodni ograła między innymi światowy numer dwa, Kuzniecową, numer cztery, Ivanović i numer sześć, Patty Schnyder.

24 października wycofała się z meczu otwarcia w Linzu z powodu kontuzji kolana[23].

2008[edytuj | edytuj kod]

W Australian Open 2008 została rozstawiona z numerem trzynastym; było to jej najwyższe w karierze rozstawienie w imprezie wielkoszlemowej. W drugiej rundzie trafiła na trzecią w światowym rankingu Jelenę Janković i przegrała w trzech setach.

Francuska tenisistka przez większą część roku zmagała się z bólem kręgosłupa, co spowodowało, że wystąpiła jeszcze tylko w dwóch imprezach WTA i jednej ITF. Badania lekarskie doprowadziły do rozpoznania u niej zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa[24].

W lutym Golovin klasyfikowana była na najwyższym w karierze, 12. miejscu w rankingu WTA.

W swoim ostatnim pojedynku przegrała w pierwszej rundzie w Berlinie w maju z Caroline Wozniacki 6:7(4), 2:6.

Francuzka wycofywała się z udziału w kolejnych zawodach w tym sezonie, w tym z drabinki głównej letnich igrzysk olimpijskich w Pekinie, nie ogłaszając nigdy oficjalnie zakończenia swojej kariery.

2019[edytuj | edytuj kod]

13 września 2019 Tatiana Golovin poinformowała o swoim powrocie do profesjonalnej rywalizacji[25].

13 października wzięła udział w eliminacjach do turnieju WTA w Luksemburgu i w swoim pierwszym meczu po wznowieniu kariery przegrała ze 134. w światowej klasyfikacji Kają Juvan 3:6, 1:6[26].

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Tatiana Golovin okazyjnie występowała w turniejach gry podwójnej, nie odnosząc w tej konkurencji znaczących sukcesów. W rankingu WTA klasyfikowana była najwyżej na 91. miejscu; miało to miejsce 13 sierpnia 2007. Osiągała ćwierćfinały imprez w Miami (2007, z Carą Black), Stanford (2007, z Shuai Peng) i San Diego (2007, z Wiktorią Azarenką). W lipcu 2004 razem z Mary Pierce doszła do trzeciej rundy Wimbledonu, co jest jej najlepszym rezultatem wielkoszlemowym w tej konkurencji.

Gra mieszana[edytuj | edytuj kod]

6 czerwca 2004 16-letnia Golovin w duecie z rodakiem Richardem Gasquet triumfowała w turnieju gry mieszanej wielkoszlemowego French Open[27]. Nastolatkowie, którzy odpadli w pierwszych rundach rozgrywek singlowych, otrzymali od organizatorów paryskiej imprezy dziką kartę do występu w mikstach. W finałowym meczu pokonali rozstawionych z czwartym numerem Carę i Wayne'a Black[28]. We wcześniejszych rundach zostawili w pokonanym polu utytułowanych deblistów, między innymi Virginię Ruano Pascual i Marka Knowlesa oraz Jelenę Bowinę i Nenada Zimonjicia.

Golovin w sumie pięciokrotnie występowała w turniejach gry mieszanej; oprócz triumfu w 2004 tylko raz przeszła pierwszą rundę - w US Open 2007 w duecie z Bobem Bryanem. Zostali wyeliminowani przez Sanię Mirzę i Mahesha Bhupathi.

Puchar Federacji[edytuj | edytuj kod]

W latach 2004-2007 reprezentowała Francję w rozgrywkach o Puchar Federacji.

Zadebiutowała w ćwierćfinale Grupy Światowej w konfrontacji z Włochami. Przegrała pojedynek deblowy w duecie z Mary Pierce przeciwko Tathianie Garbin i Robercie Vinci, ale korzystne rozstrzygnięcia innych meczów zapewniły awans Francuzkom. W półfinale reprezentantki "Trójkolorowych" znokautowały Hiszpanki 5-0, a dwa punkty singlowe zdobyła Golovin, ogrywając Martę Marrero i Anabel Medinę Garrigues. W finale rozgrywek Rosjanki pokonały francuską ekipę 3-2, a Tatiana wywalczyła punkt w meczu z Kuzniecową[29].

W 2006 wystąpiła w barażach Grupy Światowej przeciwko Czeszkom. Golovin rozegrała dramatyczny pojedynek z Nicole Vaidisovą, zakończony na korzyść tej drugiej 11:9 w secie trzecim[30]. Tatiana wywalczyła dwa kolejne punkty dla swojej ekipy w starciach z Lucie Sarafovą oraz deblem Benesova/Peschke. Francja wygrała tę konfrontację 3-2.

W 2007 Golovin rozegrała cztery mecze w ramach ćwierćfinału i półfinału Grupy Światowej, zwyciężając trzy z nich. W jednej drugiej finału Francuzki odpadły jednak wynikiem 2-3 z Włoszkami, późniejszymi wicemistrzyniami turnieju.

Do 2007 roku Golovin wygrała 8 z 12 meczów rozegranych w ramach Pucharu Federacji.

Puchar Hopmana[edytuj | edytuj kod]

W 2007 została zaproszona do udziału w rozgrywkach o Puchar Hopmana w duecie z Jérôme Haehnelem. Drużyna francuska zakończyła zmagania na drugim miejscu w swojej grupie, triumfując w konfrontacjach z Amerykanami i Australijczykami, ale przegrywając z Rosjanami.

W 2008 Golovin wystąpiła w zawodach w Perth razem z Arnaudem Clément. Francuzi pokonali Argentyńczyków (Gisela Dulko, Juan Ignacio Chela) i Tajwańczyków (Hsieh Su-wei, Lu Yen-hsun), ale okazali się słabsi od Serbów - Golovin zdobyła punkt w meczu z Jeleną Janković; natomiast Clement przegrał z Novakiem Djokoviciem. Mecz miksta rozstrzygnięty został w tie-breaku trzeciego seta. Wynik tej konfrontacji przesądził, że to Serbowie, a nie Francuzi trafili do finału, w którym ostatecznie ulegli Amerykanom.

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Zakwalifikowała się do letnich igrzysk olimpijskich w 2008 roku w Pekinie, w których miała wystąpić jako reprezentantka Francji. 9 sierpnia wycofała się jednak zarówno z turnieju singlowego, jak i deblowego[31]. Przyczyną takiej decyzji był dokuczający jej od wielu miesięcy ból grzbietu - swój ostatni mecz rozegrała w maju. Partnerką Golovin w drabince gry podwójnej miała być Pauline Parmentier, natomiast jej miejsce w drabince gry pojedynczej zajęła Maret Ani z Estonii[32].

Aktywności pozatenisowe[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2009 znalazła się na okładce Sports Illustrated Swimsuit Issue[33]. Zdjęcia w strojach kąpielowych wykonane zostały na Dominikanie.

Używała rakiet tenisowych firmy Volki i Wilson oraz odzieży i butów Lacoste.

Pracuje jako dziennikarka tenisowa dla francuskiej stacji telewizyjnej beIN SPORTS[34].

Jest ambasadorem organizacji Fête le Mur[35] oraz Peace and Sport[36].

Wspiera przedsięwzięcia promujące i pomagające osobom, cierpiącym na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa[37].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Tatiana Golovin urodziła się w Moskwie w Rosji jako Tatiana Gołowina.

Jej rodzicami są Grigorij Golovin, trener hokeja na lodzie i jego żona, Ludmiła. Ma dwie siostry, Olgę i Oksanę.

Kiedy miała osiem miesięcy, jej rodzina przeprowadziła się do Lyonu we Francji. Tatiana uzyskała francuskie obywatelstwo, a jej nazwisko przekształcono na francuskie Golovin.

Od 2014 jest partnerem jest Hugo Bonneval, francuski rugbysta[38]. 23 marca 2015 Golovin poinformowała za pośrednictwem mediów społecznościowych, że spodziewa się narodzin swojego pierwszego dziecka[39]. 10 lipca urodziła się jej córka, Anastasia Bonnevel[40]. 16 lipca 2017 ogłosiła swoją drugą ciążę[41], a jej syn urodził się 7 listopada[42][43].

Mieszka w Miami w Stanach Zjednoczonych.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza 7 (2-5)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 13 czerwca 2004 Birmingham Trawiasta Rosja Marija Szarapowa 6:4, 2:6, 1:6
Finalistka 2. 9 października 2005 Tokio Twarda (hala) Czechy Nicole Vaidišová 6:7(4), 2:3 krecz
Finalistka 3. 8 października 2006 Stuttgart Twarda (hala) Rosja Nadieżda Pietrowa 3:6, 6:7(4)
Zwyciężczyni 1. 8 kwietnia 2007 Amelia Island Ceglana Rosja Nadieżda Pietrowa 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 2. 22 września 2007 Portorož Twarda Słowenia Katarina Srebotnik 2:6, 6:4, 6:4
Finalistka 4. 7 października 2007 Stuttgart Twarda (hala) Belgia Justine Henin 6:2, 2:6, 1:6
Finalistka 5. 21 października 2007 Zurych Twarda (hala) Belgia Justine Henin 4:6, 4:6

Gra mieszana 1 (1-0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 6 czerwca 2004 French Open Ceglana Francja Richard Gasquet Zimbabwe Cara Black
Zimbabwe Wayne Black
6:3, 6:4

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tennis.life - It's comeback week on the WTA Tour as Golovin joins up - Tennis.life, tennis.life [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  2. Retired at 24, Tatiana Golovin Has Press Box View of French Open - The New York Times, www.nytimes.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  3. 'I want to rediscover myself' - Golovin announces comeback, considers October return | WTA Tennis, www.wtatennis.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  4. Golovin ready to prove her credentials - Reuters, www.reuters.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  5. https://www.rediff.com/sports/2004/jan/26open.htm
  6. Sharapova triumphs - WTA BIRMINGHAM 2004 - Tennis - Eurosport UK, www.eurosport.co.uk [dostęp 2019-10-19].
  7. Wimbledon 2004: Serena Williams powers on | Sport | The Guardian, www.theguardian.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  8. Golovin wins in Gold Coast - WTA Gold Coast 2005 - Tennis - Eurosport, www.eurosport.com [dostęp 2019-10-19].
  9. Teens Golovin, Karatantcheva Into Quarters at WTA Gold Coast, www.tennis-x.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  10. Golovin hot stuff on and off court - Telegraph, www.telegraph.co.uk [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  11. Golovin stuns Venus - WTA Charleston 2005 - Tennis - Eurosport, www.eurosport.com [dostęp 2019-10-19].
  12. https://www.rediff.com/sports/2005/apr/15venus.htm
  13. Tennis: Sharapova pretty peerless in pink | Sport | The Guardian, www.theguardian.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  14. https://www.rediff.com/sports/2005/oct/09tennis.htm
  15. Golovin, Vaidisova storm into Japan Open final | The Japan Times, www.japantimes.co.jp [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  16. Mauresmo, Pierce in 1st All-French Final at WTA Paris, www.tennis-x.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  17. Tennis: Sharapova wins crack at title but few friends | Sport | The Guardian, www.theguardian.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  18. Golovin wins over Petrova at Amelia Island, www.pravdareport.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  19. Mats Wilander to coach Golovin | Talk Tennis, tt.tennis-warehouse.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  20. Golovin Beats Srebotnik for WTA Portoroz Trophy, www.tennis-x.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  21. Henin Wins Championship at Stuttgart, www.essentialtennis.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  22. Justine Henin captures 2007 Zurich Open title | Women's Tennis Blog, www.womenstennisblog.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  23. Women Who Serve: Golovin retires with knee injury in Linz, womenwhoserve.blogspot.com [dostęp 2019-10-19].
  24. Women Who Serve: Golovin hopeful, but her return appears unlikely, womenwhoserve.blogspot.com [dostęp 2019-10-19].
  25. Tatiana Golovin is returning to the Tour, too | TENNIS.com - Live Scores, News, Player Rankings, www.tennis.com [dostęp 2019-10-21].
  26. No miracles in Tatiana Golovin’s comeback match | Women's Tennis Blog, www.womenstennisblog.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  27. French teens win doubles - Roland-Garros 2004 - Tennis - Eurosport, www.eurosport.com [dostęp 2019-10-19].
  28. Gasquet, Golovin take first major title, www.espn.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  29. Russia Wins First Fed Cup Title - The New York Times, www.nytimes.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  30. Fed Cup : les Françaises évitent la relégation - Libération, www.liberation.fr [dostęp 2019-10-19] (fr.).
  31. Golovin out of Olympics | Tennis News | Sky Sports, www.skysports.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  32. Tatiana Golovin withdraws from Olympic Tennis | Women's Tennis Blog, www.womenstennisblog.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  33. | SI.com, www.si.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  34. Tatiana Golovin – beIN SPORTS |, getbein.beinsports.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  35. Accueil - Fête le Mur | Fête le Mur, fetelemur.com [dostęp 2019-10-19] (fr.).
  36. Peace and Sport I Be Part of What Matters, www.peace-sport.org [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  37. Event Landing, www.maviedespondy.fr [dostęp 2019-10-19] (fr.).
  38. Tatiana Golovin’s underwater love with rugby player Hugo Bonneval | Women's Tennis Blog, www.womenstennisblog.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  39. Tatiana Golovin expecting a baby! | Women's Tennis Blog, www.womenstennisblog.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  40. Tatiana Golovin gives birth to baby girl | Women's Tennis Blog, www.womenstennisblog.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  41. Tatiana Golovin et Hugo Bonneval à nouveau parents : Leur petit garçon est né - Purepeople, www.purepeople.com [dostęp 2019-10-19] (fr.).
  42. Tatiana Golovin set to end 11-year retirement next month! | Women's Tennis Blog, www.womenstennisblog.com [dostęp 2019-10-19] (ang.).
  43. Tatiana Golovin et Hugo Bonneval : leur fils est né ! | Non Stop People, www.non-stop-people.com [dostęp 2019-10-19] (fr.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]