Tatiana Golovin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tatiana Golovin
Tatiana Golovin
Państwo  Francja
Miejsce zamieszkania Miami
Data i miejsce urodzenia 25 stycznia 1988
Moskwa
Wzrost 175 cm
Masa ciała 60 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2002
Zakończenie kariery aktywna
Trener Mats Wilander
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2 WTA, 0 ITF
Najwyżej w rankingu 12 (4 lutego 2008)
Australian Open 4R (2004)
Roland Garros 3R (2005)
Wimbledon 4R (2004)
US Open QF (2006)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 91 (13 sierpnia 2007)
Australian Open 2R (2006)
Roland Garros 1R (2002, 2003, 2005)
Wimbledon 3R (2004)
US Open 2R (2006)

Tatiana Golovin, ros. Татьяна Головина (ur. 25 stycznia 1988 w Moskwie) − francuska tenisistka rosyjskiego pochodzenia, mistrzyni French Open 2004 w grze mieszanej, ćwierćfinalistka US Open 2006 w grze pojedynczej, reprezentantka Francji w Pucharze Federacji, Pucharze Hopmana i na letnich igrzyskach olimpijskich. Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Tatiana Golovin rozpoczęła treningi tenisowe w wieku sześciu lat. Przed rozpoczęciem profesjonalnej kariery spędziła sześć lat w słynnej akademii tenisowej Nicka Bollettieriego na Florydzie w Stanach Zjednoczonych. Tam poznała między innymi Mariję Szarapową i Annę Czakwetadze. W kwietniu 2001 roku odnotowała swoje pierwsze występy w turniejach juniorskich Międzynarodowej Federacji Tenisowej. W ramach tych rozgrywek doszła do półfinału Wimbledonu 2002 (przegrała z Wierą Duszewiną), a kilka miesięcy później także do półfinału US Open (uległa Barborze Strycovej). 1 września 2003 zajmowała szóste miejsce w indywidualnej klasyfikacji juniorskich.

W 2002 roku otrzymała status profesjonalnej tenisistki. W maju próbowała swoich sił w eliminacjach do wielkoszlemowego French Open, odpadła w drugiej rundzie. W marcu 2003 otrzymała dziką kartę od organizatorów turnieju w Indian Wells i był to jej zawodowy debiut. W swoim pierwszym oficjalnym seniorskim meczu pokonała Giselę Dulko 6:2, 6:3, ulegając w kolejnym Francesce Schiavone. W maju, jako tenisistka z trzeciej setki rankingu, zadebiutowała w imprezie wielkoszlemowej; miało to miejsce w Paryżu i w meczu otwarcia przegrała z Jeleną Bowiną.

W styczniu 2004 osiągnęła swój życiowy sukces (i dotąd najlepszy wynik w Melbourne), dochodząc do czwartej rundy Australian Open. Była sklasyfikowana wówczas na 354. miejscu w rankingu światowym, pokonała Annę Smasznową i Linę Krasnorucką, w czwartym meczu nie sprostała Lisie Raymond. Po tym występie awansowała na 135. pozycję w klasyfikacji WTA. Tydzień później po raz pierwszy w karierze doszła do półfinału zawodów WTA w Paryżu, zwyciężając Danielę Hantuchovą i Jelenę Diemientiewą (pierwsza wiktoria nad tenisistką z czołowej dziesiątki). W marcu była już w gronie stu najlepszych zawodniczek świata. W maju odpadła w pierwszej rundzie French Open po porażce z Klárą Koukalovą, ale w tym samym turnieju zdobyła puchar gry mieszanej w parze z Richardem Gasquet. W czerwcu awansowała do pierwszego w karierze finału imprezy WTA w Birmingham; przegrała walkę o tytuł z Mariją Szarapową. Wkrótce ustanowiła swój najlepszy rezultat w turnieju wimbledońskim, dochodząc do czwartej rundy (porażka z Sereną Williams). W listopadzie wraz z reprezentacją Francji wystąpiła w finale Pucharu Federacji, w którym Francuzki uległy Rosjankom.

W pierwszej połowie sezonu 2005 zagrała w półfinałach zawodów w Gold Coast, Paryżu, Charleston i Birmingham, a na przełomie maja i czerwca awansowała do najlepszej dwudziestki rankingu WTA. Podczas French Open ustanowiła swój najwyższy wynik na kortach Rolanda Garrosa, dochodząc do trzeciej rundy. Jesienią była w półfinale w Seulu oraz w swoim drugim karierowym finale w Tokio. Skreczowała tam w drugim secie walki z Nicole Vaidisovą. W lutym 2006 ponownie dotarła do półfinału w Paryżu. W marcu w półfinale w Miami prowadziła w meczu z Mariją Szarapową (4 WTA) 6:3, 6:7(5), 4:3 i w ósmym gemie trzeciego seta doznała bolesnego skręcenia kostki, co zmusiło ją do poddania spotkania. Golovin nie występowała na kortach aż do French Open, ale odpadła tam w pierwszej rundzie z Zheng Jie.

Po kilku słabszych występach rozpoczęła nieoczekiwanie najlepszy okres w swojej karierze. Doszła do półfinału w Stanford, a potem ćwierćfinału US Open – przegrała z późniejszą mistrzynią, Marią Szarapową, po dwóch tie-breakach. Był to jej najlepszy indywidualny występ wielkoszlemowy. W październiku weszła do finału turnieju WTA w Stuttgarcie, uległa Nadii Pietrowej.

W kwietniu 2007 wywalczyła swój pierwszy tytuł w turnieju singlowym. Dokonała tego w Amelia Island po ćwierćfinale z Venus Williams, półfinale z Aną Ivanović i finale z Nadią Pietrową. W sierpniu była w półfinale imprezy pierwszej kategorii w Toronto, ale uległa tam Jelenie Janković. We wrześniu wygrała drugie indywidualne zawody, pokonała w finale w Portorożu Katarinę Srebotnik. Jesienią przegrała dwa z rzędu finały z Justine Henin; pierwszy w Stuttgarcie, drugi w Zurychu. W 2008 roku nie przeszła w żadnym turnieju drugiej rundy, choć 4 lutego zajmowała najwyższe w dotychczasowej karierze miejsce rankingowe – dwunaste. Po zawodach w Memphis udała się na dwumiesięczną przerwę. Próbowała powrócić do rywalizacji w Cagnes-sur-Mer, odpadła po drugim meczu z Maret Ani. W maju wystartowała jeszcze w zawodach w Berlinie, gdzie przegrała z Caroline Wozniacki 6:7(4), 2:6. Okazało się, że u Tatiany Golovin zdiagnozowano przewlekły uraz pleców, z powodu którego musiała zawiesić tenisowe występy na czas nieokreślony.

Tatiana Golovin sporadycznie występowała w turniejach gry podwójnej. Zadebiutowała w nich podczas wielkoszlemowego French Open 2002 w parze z Marion Bartoli, ale odpadły w pierwszej rundzie. Jej największe osiągnięcie to trzecia runda Wimbledonu 2004 razem z Mary Pierce. Ponadto w 2004 zagrała w półfinale w Zurychu (z Nathalie Dechy), w 2006 w Gold Coast (z Martiną Hingis) i w Luksemburgu (z Nathalie Dechy). 13 sierpnia 2007 zajmowała najwyższe w karierze, 91. miejsce w rankingu deblowym WTA.

Swój jedyny tytuł wielkoszlemowy wywalczyła w grze mieszanej. W 2004 roku razem z Richardem Gasquet wygrali French Open. W finale odprawili Carę Black i Wayne'a Black 6:3, 6:4, a wcześniej okazali się lepsi od innych mikstów, złożonych z czołowych deblistów świata: Virginii Ruano Pascual i Marka Knowlesa oraz Jeleny Bowiny i Nenada Zimonjicia.

Golovin reprezentowała Francję w rozgrywkach o Puchar Federacji od 2004 roku. Wtedy to zdobyła dwa punkty w półfinale z Hiszpankami, pokonując Anabel Medinę Garrigues i Martę Marrero. Francuzki weszły do finału, tam Tatiana ograła Swietłanę Kuzniecową, ale w ogólnym rozrachunku lepsze okazały się Rosjanki i to one sięgnęły po puchar. W 2006 wystąpiła w barażach o utrzymanie Francji w Grupie Światowej, które zakończyły się zwycięstwem Francuzek nad Czeszkami 3-2.

W 2005 otrzymała Nagrodę WTA za Debiut Roku 2004.

Kariera medialna[edytuj | edytuj kod]

W 2006 podczas wielkoszlemowego French Open wzięła udział w zmaganiach tenisistów w karaoke. Głosami widzów, jej wykonanie piosenki Barbie Girl zespołu Aqua okazało się najlepszym podczas tej edycji. W 2007 prowadziła dla stacji Eurosport program Tatiana's World, w którym opowiadała o swoich treningach, turniejowych występach i życiu prywatnym. W 2009 razem z Danielą Hantuchova i Mariją Kirilenko znalazła się na okładce Sports Illustrated Swimsuit Issue.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Tatiana urodziła się w Rosji, ale w wieku ośmiu miesięcy cała jej rodzina przeprowadziła się do Lyonu we Francji. Uzyskała francuskie obywatelstwo i jej nazwisko uległo przekształceniu z Gołowina na Golovin. Jest córką Grigorija Golovin, trenera hokeja na lodzie i jego żony Ludmiły. Ma dwie siostry, Olgę i Oksanę. Mieszka w Stanach Zjednoczonych w Miami. Była związana z Samirem Nasri, francuskim piłkarzem pochodzenia algierskiego.

Od 2014 jej partnerem jest Hugo Bonneval, francuski rugbysta. 23 marca 2015 Golovin ogłosiła, że spodziewa się narodzin pierwszego dziecka[1].

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 13 czerwca 2004 Birmingham Trawiasta Rosja Marija Szarapowa 6:4, 2:6, 1:6
Finalistka 2. 9 października 2005 Tokio Twarda (hala) Czechy Nicole Vaidišová 6:7(4), 2:3, krecz
Finalistka 3. 8 października 2006 Stuttgart Twarda (hala) Rosja Nadieżda Pietrowa 3:6, 6:7(4)
Zwyciężczyni 1. 8 kwietnia 2007 Amelia Island Ceglana Rosja Nadieżda Pietrowa 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 2. 22 września 2007 Portorož Twarda Słowenia Katarina Srebotnik 2:6, 6:4, 6:4
Finalistka 4. 7 października 2007 Stuttgart Twarda (hala) Belgia Justine Henin 6:2, 2:6, 1:6
Finalistka 5. 21 października 2007 Zurych Twarda (hala) Belgia Justine Henin 4:6, 4:6

Gra mieszana[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 6 czerwca 2004 French Open Ceglana Francja Richard Gasquet Zimbabwe Cara Black
Zimbabwe Wayne Black
6:3, 6:4

Przypisy

  1. Marija: Tatiana Golovin expecting a baby! (ang.). womenstennisblog.com, 2015-03-23. [dostęp 2015-06-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]