Aryna Sabalenka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aryna Sabalenka
Ilustracja
Państwo  Białoruś
Data i miejsce urodzenia 5 maja 1998
Mińsk
Wzrost 182 cm
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 10 WTA, 1 WTA 125K, 5 ITF
Najwyżej w rankingu 4 (10 maja 2021)
Australian Open 4R (2021)
Roland Garros 3R (2020, 2021)
Wimbledon 2R (2017)
US Open 4R (2018)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5 WTA, 1 WTA 125K, 1 ITF
Najwyżej w rankingu 1 (22 lutego 2021)
Australian Open W (2021)
Roland Garros SF (2019)
Wimbledon QF (2019)
US Open W (2019)

Aryna Siarhiejeuna Sabalenka (biał. Арына Сяргееўна Сабаленка; ur. 5 maja 1998 w Mińsku) – białoruska tenisistka, triumfatorka US Open 2019 i Australian Open 2021 w grze podwójnej, reprezentantka kraju w rozgrywkach Pucharu Federacji. Liderka rankingu deblowego WTA od 22 lutego 2021.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W karierze zwyciężyła w pięciu singlowych i jednym deblowym turnieju rangi ITF.

W 2017 roku osiągnęła finał zawodów w Tiencinie, w którym przegrała 5:7, 6:7(8) z Mariją Szarapową. Wygrała też jedne singlowe i jedne deblowe zawody kategorii WTA 125K series.

W sezonie 2018 osiągnęła finał w Lugano (zarówno w singlu, jak i w deblu) i Eastbourne (zwycięstwo nad Plíškovą i Radwańską) oraz półfinał w Cincinnati, a następnie triumfowała w New Haven i Wuhanie.

W 2019 roku zdobyła trofeum singlowe w Shenzhen, a w San Jose doszła do finału. Następnie triumfowała w Wuhanie i Zhuhai. W grze podwójnej razem z Elise Mertens zwyciężyły w zawodach w Indian Wells, Miami, a także podczas wielkoszlemowego US Open.

W sezonie 2020 zwyciężyła w zawodach w Dosze, pokonując w finale Petrę Kvitovą. W październiku w Ostrawie triumfowała zarówno w grze pojedynczej, jak i w grze podwójnej – w meczu mistrzowskim zawodów singlowych wygrała z Wiktoryją Azaranką, a w grze podwójnej zwycięstwo odniosła w parze z Elise Mertens, natomiast miesiąc później pokonała Belgijkę w finale zawodów w Linzu.

Na początku 2021 roku zwyciężyła w turnieju w Abu Zabi, pokonując w finale Wieronikę Kudiermietową. Razem z Mertens triumfowała w zawodach gry podwójnej na Australian Open. W meczu mistrzowskim pokonały Barborę Krejčíkovą i Kateřinę Siniakovą wynikiem 6:2, 6:3. W finale zawodów w Stuttgarcie przegrała z Ashleigh Barty 6:3, 0:6, 3:6. Rewanżu dokonała w finale w Madrycie, tym razem pokonując Australijkę 6:0, 3:6, 6:4.

10 maja 2021 awansowała na najwyższe, 4. miejsce w rankingu singlowym WTA Tour. W deblu lokatę liderki rankingu osiągnęła 22 lutego 2021, po triumfie w Australian Open.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 Tytuły Z–P
Australian Open A A Q2 1R 3R 1R 4R 0 / 4 5 – 4
French Open A A Q1 1R 2R 3R 3R 0 / 4 5 – 4
Wimbledon A A 2R 1R 1R NH 0 / 3 1 – 3
US Open A Q2 Q1 4R 2R 2R 0 / 3 5 – 3
Ranking na koniec roku 548 159 78 11 11 10 0 / 14 16 – 14

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 Tytuły Z–P
Australian Open A A A 1R 3R QF W 1 / 4 10 – 3
French Open A A A A SF 2R A 0 / 2 5 – 2
Wimbledon A A A 2R QF NH 0 / 2 4 – 2
US Open A A A 3R W QF 1 / 3 10 – 2
Ranking na koniec roku 851 917 444 61 5 5 2 / 11 29 – 9

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A NH A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A A A 2R NH 0 / 1 0 – 1
US Open A A A A A NH 0 / 0 0 – 0
0 / 1 0 – 1

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
WTA Elite Trophy
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (1000)
WTA 1000 (900)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra pojedyncza 15 (10–5)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 15 października 2017 Tiencin Twarda Rosja Marija Szarapowa 5:7, 6:7(8)
Finalistka 2. 15 kwietnia 2018 Lugano Ceglana Belgia Elise Mertens 5:7, 2:6
Finalistka 3. 30 czerwca 2018 Eastbourne Trawiasta Dania Caroline Wozniacki 5:7, 6:7(5)
Zwyciężczyni 1. 25 sierpnia 2018 New Haven Twarda Hiszpania Carla Suárez Navarro 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 2. 29 września 2018 Wuhan Twarda Estonia Anett Kontaveit 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 3. 5 stycznia 2019 Shenzhen Twarda Stany Zjednoczone Alison Riske 4:6, 7:6(2), 6:3
Finalistka 4. 4 sierpnia 2019 San Jose Twarda Zheng Saisai 3:6, 6:7(3)
Zwyciężczyni 4. 28 września 2019 Wuhan Twarda Stany Zjednoczone Alison Riske 6:3, 3:6, 6:1
Zwyciężczyni 5. 27 października 2019 Zhuhai Twarda (hala) Holandia Kiki Bertens 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 6. 29 lutego 2020 Doha Twarda Czechy Petra Kvitová 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 7. 25 października 2020 Ostrawa Twarda (hala) Białoruś Wiktoryja Azaranka 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 8. 15 listopada 2020 Linz Twarda (hala) Belgia Elise Mertens 7:5, 6:2
Zwyciężczyni 9. 13 stycznia 2021 Abu Zabi Twarda Rosja Wieronika Kudiermietowa 6:2, 6:2
Finalistka 5. 25 kwietnia 2021 Stuttgart Ceglana (hala) Australia Ashleigh Barty 6:3, 0:6, 3:6
Zwyciężczyni 10. 8 maja 2021 Madryt Ceglana Australia Ashleigh Barty 6:0, 3:6, 6:4

Gra podwójna 7 (5–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 15 kwietnia 2018 Lugano Ceglana Białoruś Wiera Łapko Belgia Kirsten Flipkens
Belgia Elise Mertens
1:6, 3:6
Zwyciężczyni 1. 16 marca 2019 Indian Wells Twarda Belgia Elise Mertens Czechy Barbora Krejčíková
Czechy Kateřina Siniaková
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 2. 31 marca 2019 Miami Twarda Belgia Elise Mertens Australia Samantha Stosur
Zhang Shuai
7:6(5), 6:2
Zwyciężczyni 3. 8 września 2019 US Open Twarda Belgia Elise Mertens Białoruś Wiktoryja Azaranka
Australia Ashleigh Barty
7:5, 7:5
Finalistka 2. 28 września 2019 Wuhan Twarda Belgia Elise Mertens Duan Yingying
Rosja Wieronika Kudiermietowa
6:7(3), 2:6
Zwyciężczyni 4. 25 października 2020 Ostrawa Twarda (hala) Belgia Elise Mertens Kanada Gabriela Dabrowski
Brazylia Luisa Stefani
6:1, 6:3
Zwyciężczyni 5. 19 lutego 2021 Australian Open Twarda Belgia Elise Mertens Czechy Barbora Krejčíková
Czechy Kateřina Siniaková
6:2, 6:3

Finały turniejów WTA 125K series[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza 1 (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 26 listopada 2017 Mumbaj Twarda Słowenia Dalila Jakupović 6:2, 6:3

Gra podwójna 1 (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 19 listopada 2017 Tajpej Dywanowa (hala) Rosja Wieronika Kudiermietowa Australia Monique Adamczak
Wielka Brytania Naomi Broady
2:6, 7:6(5), 10–6

Występy w Turnieju Mistrzyń[edytuj | edytuj kod]

W grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
2019 Faza grupowa Belgia Elise Mertens Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Holandia Demi Schuurs
Chan Hao-ching
Latisha Chan
Węgry Tímea Babos
Francja Kristina Mladenovic
5:7, 6:1, 7–10

7:6(5), 6:4

6:4, 2:6, 5–10

Występy w Turnieju WTA Elite Trophy[edytuj | edytuj kod]

W grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2018 Faza grupowa Australia Ashleigh Barty
Francja Caroline Garcia
6:4, 6:4
4:6, 4:6
2019 Zwycięstwo Holandia Kiki Bertens 6:4, 6:2

Finały turniejów ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza 8 (5–3)[edytuj | edytuj kod]

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Przeciwniczka Wynik
Zwyciężczyni 1. 04/10/2015 Turcja Antalya 10 000 Twarda Rumunia Daiana Negreanu 6:3, 7:5
Zwyciężczyni 2. 11/10/2015 Turcja Antalya 10 000 Twarda Rumunia Nicoleta Dascălu 6:4, 6:7(4), 7:5
Zwyciężczyni 3. 26/12/2015 Indie Pune 25 000 Twarda Rosja Wiktorija Kamienska 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 4. 29/05/2016 Tiencin 50 000 Twarda Serbia Nina Stojanović 5:7, 6:3, 6:1
Zwyciężczyni 5. 20/11/2016 Japonia Toyota 50 000 Dywanowa (hala) Australia Lizette Cabrera 6:2, 6:4

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]