Klasyfikacja medalowa Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Państwa uczestniczące w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010

     zdobywcy co najmniej jednego złotego medalu

     zdobywcy co najmniej jednego srebrnego medalu

     państwa bez medalu

     państwa nieuczestniczące w igrzyskach

Galeria medalistów Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010
Marit Bjørgen – norweska biegaczka narciarska, pięciokrotna medalistka igrzysk w Vancouver
Petter Northug – norweski biegacz narciarski, czterokrotny medalista igrzysk w Vancouver
Martina Sáblíková – czeska panczenistka, trzykrotna medalistka igrzysk w Vancouver
Simon Ammann – szwajcarski skoczek narciarski, dwukrotny mistrz olimpijski z Vancouver
André Lange i Kevin Kuske – niemieccy bobsleiści, mistrzowie olimpijscy w dwójkach i wicemistrzowie w czwórkach
Ole Einar Bjørndalen – norweski biathlonista, mistrz i wicemistrz olimpijski z Vancouver
Medalistki biegu na 500 m w short tracku kobiet. Od lewej: Marianne St-Gelais (srebro), Wang Meng (złoto), Arianna Fontana (brąz)
Medalistki w supergigancie kobiet. Od lewej: Tina Maze (srebro), Andrea Fischbacher (złoto), Lindsey Vonn (brąz)
Medaliści w superkombinacji mężczyzn. Od lewej: Ivica Kostelić (srebro), Bode Miller (złoto), Silvan Zurbriggen (brąz)
Medalistki w jeździe na muldach kobiet. Od lewej: Jennifer Heil (srebro), Hannah Kearney (złoto), Shannon Bahrke (brąz)
Medaliści w parach tanecznych. Od lewej: Meryl Davis i Charlie White (srebro), Tessa Virtue i Scott Moir (złoto), Oksana Domnina i Maksim Szabalin (brąz)
Medalistki skeletonowego ślizgu kobiet. Od lewej: Kerstin Szymkowiak (srebro), Amy Williams (złoto), Anja Huber (brąz)
Medaliści skeletonowego ślizgu mężczyzn. Od lewej: Martins Dukurs (srebro), Jon Montgomery (złoto), Aleksandr Trietjakow (brąz)
Medalistki w saneczkarskich jedynkach kobiet. Od lewej: Nina Reithmayer (srebro), Tatjana Hüfner (złoto), Natalie Geisenberger (brąz)
Medalistki w snowboard crossie kobiet. Od lewej: Déborah Anthonioz (srebro), Maëlle Ricker (złoto), Olivia Nobs (brąz)
Mistrzowie olimpijscy w bobslejowym ślizgu czwórek mężczyzn – reprezentanci Stanów Zjednoczonych. Od lewej: Steven Holcomb, Justin Olsen, Steve Mesler, Curtis Tomasevicz
Podium olimpijskie w turnieju kobiet w curlingu

Klasyfikacja medalowa Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010 – zestawienie państw, reprezentowanych przez narodowe komitety olimpijskie, uszeregowanych pod względem liczby zdobytych medali na XXI Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 2010 roku w Vancouver.

Rywalizacja olimpijska w Vancouver składała się z 86 konkurencji w piętnastu dyscyplinach sportowych. W porównaniu do poprzednich igrzysk, które przeprowadzono w Turynie, do kalendarza igrzysk włączono dwie konkurencje narciarstwa dowolnego – skicross kobiet i mężczyzn[1].

Mimo starań do programu igrzysk nie wprowadzono czterech nowych konkurencji – zawodów indywidualnych w skokach narciarskich kobiet, jazdy drużynowej w narciarstwie alpejskim, zawodów indywidualnych w curlingu i sztafety saneczkarskiej[2].

W zawodach olimpijskich w 2010 roku wzięło udział 2536 sportowców (1503 mężczyzn i 1033 kobiety) z 82 narodowych reprezentacji[3]. Dla sześciu państw – Czarnogóry, Ghany, Kajmanów, Kolumbii, Pakistanu i Peru – start w Vancouver był pierwszym w historii występem w zimowych igrzyskach olimpijskich[4].

Medale olimpijskie na zimowych igrzyskach w Vancouver zdobyli reprezentanci 26 państw, spośród których 19 reprezentacji osiągnęło przynajmniej jeden złoty medal. Tym samym 56 spośród reprezentacji, które przyjechały na igrzyska, nie zdobyło żadnego medalu. Kanadyjczycy, którzy byli gospodarzami Letnich Igrzysk Olimpijskich 1976 w Montrealu i Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1988 w Calgary, po raz pierwszy zdobyli złoty medal olimpijski na igrzyskach rozgrywanych na własnym terytorium. Była to pierwsza od Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1952 sytuacja, że organizator igrzysk triumfował w tabeli medalowej. Jednocześnie pierwszy raz zdarzyło się, że Kanada została zwycięzcą klasyfikacji medalowej igrzysk[5].

Kanada poprawiła dotychczasowy rekord zdobytych złotych medali na zimowych igrzyskach olimpijskich. Wcześniejszy rekord należał do ZSRR (13 medali w 1976 roku) i Norwegii (13 medali w 2002 roku)[6]. Wynik Kanadyjczyków był ich najlepszym osiągnięciem olimpijskim pod względem liczby zdobytych medali od Letnich Igrzysk Olimpijskich 1984, biorąc pod uwagę zarówno letnie, jak i zimowe starty[7]. Poprawiony został również rekord zdobytych medali wszystkich kolorów. Reprezentanci Stanów Zjednoczonych zdobyli łącznie 37 medal i o jeden poprawili dotychczasowy rekord Niemców z Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2002 w Salt Lake City[5].

W Vancouver pierwszy złoty medal zimowych igrzysk olimpijskich dla reprezentacji Słowacji zdobyła biathlonistka Anastasija Kuźmina[8], a dla reprezentacji Białorusi – narciarz dowolny Alaksiej Hryszyn[9]. Dla obu tych państw występ w Vancouver był jednocześnie najlepszym pod względem sumy zdobytych medali na zimowych igrzyskach[10][11]. Pierwszy od 38 lat złoty medal zimowej edycji igrzysk dla Polski zdobyła Justyna Kowalczyk[12]. Wynik medalowy w Vancouver był najlepszym w historii dotychczasowych startów kraju w zimowych igrzyskach olimpijskich[13].

Najlepsze starty w zimowych igrzyskach odnotowali również reprezentanci Korei Południowej, Szwajcarii, Chińskiej Republiki Ludowej, Australii, Czech, Słowenii i Łotwy. Dla Koreańczyków, Szwajcarów, Chińczyków, Australijczyków i Czechów był to najlepszy rezultat pod względem liczby złotych medali zimowych igrzysk olimpijskich. Osiągnięcie reprezentantów Szwajcarii było ich najlepszym od Letnich Igrzysk Olimpijskich 1928 wynikiem olimpijskim[14]. Reprezentanci Australii po raz pierwszy zdobyli trzy medale olimpijskie na jednych zimowych igrzyskach[15], a reprezentanci Czech po raz pierwszy dwukrotnie stanęli na najwyższym stopniu podium ZIO od czasu rozpadu Czechosłowacji[16]. Olimpijczycy ze Słowenii po raz drugi, po igrzyskach w Lillehammer, zdobyli trzy medale na jednych zimowych igrzyskach[17], a Łotysze zdobyli pierwsze srebrne medale dla swojego kraju[18]. Reprezentacja Holandii osiągnęła najlepszy wynik złotych medali zimowych igrzysk olimpijskich od igrzysk w Nagano[19], a olimpijczycy ze Szwecji osiągnęli drugi w historii wynik złotych medali po igrzyskach w Turynie[20]. Zdobyty przez Jelenę Chrustalową srebrny medal w biathlonie był pierwszym medalem zimowych igrzysk dla Kazachstanu od 1998 roku[21].

Dla reprezentacji Finlandii i Rosji wynik w Vancouver był najsłabszym rezultatem osiągniętym przez kraj na igrzyskach olimpijskich, biorąc pod uwagę letnie i zimowe starty. Dla Finów były to piąte w historii ich startów igrzyska bez złotego medalu. Spośród tych startów po raz drugi, po igrzyskach w Lillehammer, zakończyli oni igrzyska z dorobkiem jednego srebrnego medalu[22]. Dla Rosjan występ w Vancouver był najsłabszym pod względem liczby złotych medali startem olimpijskim od czasu rozpadu ZSRR. Pod względem sumy wszystkich medali był to wynik lepszy tylko od występu w 2002 roku[23]. Reprezentanci Włoch zdobyli najmniejszą liczbę złotych medali zimowych igrzysk olimpijskich od 1980 roku – od 1984 do 2006 roku zdobywali przynajmniej dwa złota[24]. Francuzi po raz drugi w historii zdobyli jedenaście medali w trakcie jednych zimowych igrzysk, jednak jednocześnie był to ich pierwszy od 1998 roku start olimpijski z wynikiem gorszym niż trzy złote medale[25]. Niemcy natomiast zaliczyli najsłabszy występ pod względem złotych medali od igrzysk w Lillehammer, jednak biorąc pod uwagę liczbę wszystkich medali poprawili się o jeden względem igrzysk w Turynie[26]. Spośród państw, które zdobyły medale na poprzednich zimowych igrzyskach olimpijskich, w Vancouver ani razu nie stanęli na podium olimpijskim reprezentanci Bułgarii i Ukrainy[3].

61 zawodników i zawodniczek przynajmniej dwukrotnie stanęło na podium olimpijskim w Vancouver. Spośród nich 37 sportowców zdobyło co najmniej jeden złoty medal. Najbardziej utytułowaną zawodniczką igrzysk została Marit Bjørgen, która w biegach narciarskich zdobyła pięć medali – trzy złote, jeden srebrny i jeden brązowy. Trzy złote medale osiągnęła także chińska łyżwiarka, specjalistka short tracku – Wang Meng. W biegach narciarskich mężczyzn czterokrotnie na podium olimpijskim stanął również Petter Northug, zdobywając dwa złote, jeden srebrny i jeden brązowy medal[3]. Wśród multimedalistów igrzysk olimpijskich w Vancouver znaleźli się również Simon Ammann, który po raz drugi w karierze wygrał oba indywidualne konkursy olimpijskie w skokach narciarskich[27] oraz Ole Einar Bjørndalen – pięciokrotny mistrz olimpijski w biathlonie z igrzysk w Nagano i Salt Lake City[28].

Klasyfikacja państw[edytuj]

Poniższa tabela przedstawia klasyfikację medalową państw, które zdobyły medale na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 w Vancouver, sporządzoną na podstawie tabeli medalowej Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Klasyfikacja posortowana jest najpierw według liczby osiągniętych medali złotych, następnie srebrnych, a na końcu brązowych. W przypadku, gdy dwa kraje zdobyły tę samą liczbę medali wszystkich kolorów, o kolejności zdecydował porządek alfabetyczny.

W jednej z konkurencji biathlonowych, w biegu indywidualnym mężczyzn, drugie miejsce zajęli ex aequo Ole Einar Bjørndalen oraz Siarhiej Nowikau, w wyniku czego dwóch zawodników zdobyło srebrny medal, a medalu brązowego nie przyznano[29].

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Kanada Kanada 14 7 5 26
2. Niemcy Niemcy 10 13 7 30
3. Stany Zjednoczone USA 9 15 13 37
4. Norwegia Norwegia 9 8 6 23
5. Korea Południowa Korea Południowa 6 6 2 14
6. Szwajcaria Szwajcaria 6 3 9
7. Chińska Republika Ludowa ChRL 5 2 4 11
7. Szwecja Szwecja 5 2 4 11
9. Austria Austria 4 6 6 16
10. Holandia Holandia 4 1 3 8
11. Rosja Rosja 3 5 7 15
12. Francja Francja 2 3 6 11
13. Australia Australia 2 1 3
14. Czechy Czechy 2 4 6
15. Polska Polska 1 3 2 6
16. Włochy Włochy 1 1 3 5
17. Białoruś Białoruś 1 1 1 3
17. Słowacja Słowacja 1 1 1 3
19. Wielka Brytania Wielka Brytania 1 1
20. Japonia Japonia 3 2 5
21. Chorwacja Chorwacja 2 1 3
21. Słowenia Słowenia 2 1 3
23. Łotwa Łotwa 2 2
24. Finlandia Finlandia 1 2 3
25. Estonia Estonia 1 1
25. Kazachstan Kazachstan 1 1

Klasyfikacje według dyscyplin[edytuj]

Biathlon[edytuj]

Podczas igrzysk w Vancouver rozegrano dziesięć konkurencji biathlonowych – po pięć w rywalizacji kobiet i mężczyzn[30]. Program zawodów nie uległ zmianie względem poprzednich igrzysk[31].

Czterech biathlonistów i sześć biathlonistek przynajmniej dwukrotnie stanęło na podium olimpijskim w 2010 roku. Najbardziej utytułowaną zawodniczką została Magdalena Neuner – dwukrotna mistrzyni i jednokrotna wicemistrzyni olimpijska. Wśród biathlonistek po jednym złotym i jednym srebrnym medalu zdobyły Anastasija Kuźmina i Olga Zajcewa, po jednym srebrnym i jednym brązowym – Marie Dorin i Marie-Laure Brunet, a dwa brązowe medale zdobyła Simone Hauswald. Wśród mężczyzn najbardziej utytułowanym zawodnikiem został Emil Hegle Svendsen z dorobkiem dwóch złotych medali. Złoto i srebro zdobył Ole Einar Bjørndalen, a złoto i brąz osiągnęli Vincent Jay i Jewgienij Ustiugow[30].

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Norwegia Norwegia 3 2 5
2. Niemcy Niemcy 2 1 2 5
3. Rosja Rosja 2 1 1 4
4. Francja Francja 1 2 3 6
5. Słowacja Słowacja 1 1 1 3
6. Szwecja Szwecja 1 1
7. Austria Austria 2 2
8. Białoruś Białoruś 1 1 2
9. Kazachstan Kazachstan 1 1
10. Chorwacja Chorwacja 1 1

Biegi narciarskie[edytuj]

Olimpijska rywalizacja biegaczy i biegaczek narciarskich w Vancouver składała się z dwunastu konkurencji – sześciu wśród mężczyzn i sześciu wśród kobiet[32]. Liczba konkurencji nie zmieniła się w porównaniu do igrzysk w Turynie[33].

Najbardziej utytułowaną biegaczką igrzysk została Marit Bjørgen z dorobkiem pięciu medali – trzech złotych, jednego srebrnego i jednego brązowego. Wśród kobiet multimedalistkami zostały również: Justyna Kowalczyk z trzema medalami (po jednym z każdego kruszcu), Charlotte Kalla, Evi Sachenbacher-Stehle i Claudia Nystad ze złotym i srebrnym medalem, Anna Haag z dwoma srebrnymi medalami oraz Aino-Kaisa Saarinen z dwoma medalami brązowymi[32].

W rywalizacji mężczyzn najlepszy wynik osiągnął Petter Northug, który zdobył cztery medale – dwa złote, jeden srebrny i jeden brązowy. Więcej niż jeden raz na podium olimpijskim stanęli także: Marcus Hellner (dwa złote medale), Johan Olsson (jeden złoty i dwa brązowe medale), Axel Teichmann (dwa srebrne medale) i Lukáš Bauer (dwa brązowe medale)[32].

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Norwegia Norwegia 5 2 2 9
2. Szwecja Szwecja 3 2 2 7
3. Niemcy Niemcy 1 4 5
4. Rosja Rosja 1 1 2 4
5. Polska Polska 1 1 1 3
6. Szwajcaria Szwajcaria 1 1
7. Estonia Estonia 1 1
7. Włochy Włochy 1 1
9. Czechy Czechy 2 2
9. Finlandia Finlandia 2 2
11. Słowenia Słowenia 1 1

Bobsleje[edytuj]

Tak samo jak cztery lata wcześniej, w programie igrzysk olimpijskich w Vancouver znalazły się trzy konkurencje bobslejowe – dwójki mężczyzn i kobiet oraz czwórki mężczyzn[34]. Jedynymi zawodnikami, którzy dwukrotnie zdobyli medale olimpijskie byli Niemcy – André Lange i Kevin Kuske – mistrzowie olimpijscy w dwójkach i wicemistrzowie w czwórkach[35].

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Niemcy Niemcy 1 2 3
2. Kanada Kanada 1 1 1 3
3. Stany Zjednoczone USA 1 1 2
4. Rosja Rosja 1 1

Curling[edytuj]

W ramach igrzysk w Vancouver przeprowadzono turniej mężczyzn i turniej kobiet w curlingu, tak samo jak cztery lata wcześniej w Turynie[36][37]. Międzynarodowy Komitet Olimpijski nie wyraził zgody na dołączenie do programu olimpijskiego zawodów indywidualnych w curlingu[2].

Turniej mężczyzn zwyciężyli reprezentanci Kanady przed Norwegami i Szwajcarami. W rywalizacji kobiet najlepsze okazały się Szwedki przed Kanadyjkami i Chinkami[37].

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Kanada Kanada 1 1 2
2. Szwecja Szwecja 1 1
3. Norwegia Norwegia 1 1
4. Chińska Republika Ludowa ChRL 1 1
4. Szwajcaria Szwajcaria 1 1

Hokej na lodzie[edytuj]

W kalendarzu igrzysk znalazły się dwa turnieje hokejowe – kobiet i mężczyzn, tak samo jak w Turynie[38][39].

Zarówno wśród mężczyzn, jak i wśród kobiet, podium olimpijskie składało się z reprezentacji tych samych trzech państw. Oba złote medale zdobyli hokeiści z Kanady, srebrne medale – ze Stanów Zjednoczonych, a brązowe – z Finlandii[39].

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Kanada Kanada 2 2
2. Stany Zjednoczone USA 2 2
3. Finlandia Finlandia 2 2

Kombinacja norweska[edytuj]

Rywalizacja dwuboistów klasycznych, niezmiennie od poprzednich igrzysk, składała się z trzech konkurencji – dwóch indywidualnych i jednej drużynowej[40][41].

Najbardziej utytułowanym zawodnikiem w kombinacji norweskiej został Bill Demong z tytułem indywidualnego mistrza i drużynowego wicemistrza olimpijskiego. Złoty i brązowy medal wywalczył ponadto Bernhard Gruber, a trzy srebrne medale zdobył Johnny Spillane[41].

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Stany Zjednoczone USA 1 3 4
2. Austria Austria 1 1 2
3. Francja Francja 1 1
4. Niemcy Niemcy 1 1
4. Włochy Włochy 1 1

Łyżwiarstwo figurowe[edytuj]

Rywalizacja łyżwiarzy figurowych składała się z czterech konkurencji, tak samo jak podczas igrzysk w Turynie. Rozegrano zawody solistów i solistek oraz par tanecznych i par sportowych. Żaden z zawodników nie zdobył więcej niż jednego medalu olimpijskiego[42][43].

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Chińska Republika Ludowa ChRL 1 1 2
1. Stany Zjednoczone USA 1 1 2
3. Kanada Kanada 1 1 2
4. Korea Południowa Korea Południowa 1 1
5. Japonia Japonia 1 1 2
5. Rosja Rosja 1 1 2
7. Niemcy Niemcy 1 1

Łyżwiarstwo szybkie[edytuj]

W kalendarzu Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010 znalazło się dwanaście konkurencji w łyżwiarstwie szybkim, tak samo jak podczas poprzednich zimowych igrzysk[44][45].

Najbardziej utytułowaną panczenistką igrzysk została Martina Sáblíková z dorobkiem dwóch złotych i jednego brązowego medalu. Wśród kobiet więcej niż jeden medal zdobyły ponadto Stephanie Beckert (jeden złoty i dwa srebrne) i Kristina Groves (jeden srebrny i jeden brązowy). W rywalizacji mężczyzn po jednym złotym i jednym srebrnym medalu zdobyli Mo Tae-bum, Lee Seung-hoon i Shani Davis. Złoto i brąz wywalczyli Holendrzy Mark Tuitert i Sven Kramer, natomiast srebro i brąz – Iwan Skobriew i Chad Hedrick[45].

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Korea Południowa Korea Południowa 3 2 5
2. Holandia Holandia 3 1 3 7
3. Kanada Kanada 2 1 2 5
4. Czechy Czechy 2 1 3
5. Niemcy Niemcy 1 3 4
6. Stany Zjednoczone USA 1 2 1 4
7. Japonia Japonia 2 1 3
8. Rosja Rosja 1 1 2
9. Chińska Republika Ludowa ChRL 1 1
9. Norwegia Norwegia 1 1
9. Polska Polska 1 1

Narciarstwo alpejskie[edytuj]

Narciarze alpejscy rywalizowali w Vancouver w dziesięciu konkurencjach – pięciu wśród kobiet i pięciu wśród mężczyzn[46]. Konkurencje nie uległy zmianie względem igrzysk w Turynie[47].

Najbardziej utytułowaną alpejką została Maria Höfl-Riesch – mistrzyni olimpijska w slalomie i kombinacji. Dwa medale zdobyły także: Lindsey Vonn (złoty i brązowy), Julia Mancuso i Tina Maze (obie po dwa srebrne) oraz Elisabeth Görgl (dwa brązowe medale). Najbardziej utytułowanymi zawodnikami w rywalizacji mężczyzn zostali Bode Miller i Aksel Lund Svindal, którzy zdobyli po trzy medale – po jednym z każdego koloru. Dwa srebrne medale wywalczył Ivica Kostelić[46].

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Niemcy Niemcy 3 3
2. Stany Zjednoczone USA 2 3 3 8
3. Szwajcaria Szwajcaria 2 1 3
4. Norwegia Norwegia 1 2 1 4
5. Austria Austria 1 1 2 4
6. Włochy Włochy 1 1
7. Chorwacja Chorwacja 2 2
7. Słowenia Słowenia 2 2
9. Szwecja Szwecja 2 2
10. Czechy Czechy 1 1

Narciarstwo dowolne[edytuj]

W narciarstwie dowolnym podczas igrzysk w Vancouver rozegrano sześć konkurencji – trzy wśród mężczyzn i trzy wśród kobiet. Do wcześniej rozgrywanych – jazdy po muldach i skoków akrobatycznych – dołączono zawody w skicrossie[48][49].

Żaden z zawodników nie zdobył więcej niż jednego medalu. W skokach akrobatycznych mężczyzn pierwszy złoty medal zimowych igrzysk olimpijskich dla Białorusi zdobył Alaksiej Hryszyn[50].

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Kanada Kanada 2 1 3
2. Stany Zjednoczone USA 1 1 2 4
3. Australia Australia 1 1 2
4. Białoruś Białoruś 1 1
4. Szwajcaria Szwajcaria 1 1
6. Chińska Republika Ludowa ChRL 1 2 3
7. Norwegia Norwegia 1 1 2
8. Austria Austria 1 1
9. Francja Francja 1 1

Saneczkarstwo[edytuj]

W programie igrzysk w Vancouver, tak jak w Turynie, znalazły się trzy konkurencje saneczkarskie – jedynki mężczyzn, jedynki kobiet i dwójki mężczyzn[51]. Żaden z saneczkarzy nie zdobył więcej niż jednego medalu olimpijskiego[52].

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Niemcy Niemcy 2 1 2 5
2. Austria Austria 1 1 2
3. Łotwa Łotwa 1 1
4. Włochy Włochy 1 1

Short track[edytuj]

Liczba konkurencji w short tracku nie zmieniła się w porównaniu do igrzysk w 2006 roku i wyniosła osiem – cztery konkurencje mężczyzn i cztery kobiet[53][54].

Najbardziej utytułowaną zawodniczką w short tracku została Wang Meng, która zdobyła trzy złote medale. Dwa złota osiągnęła Zhou Yang. Po dwa medale olimpijskie zdobyły również Marianne St-Gelais (dwa srebrne), Katherine Reutter (srebrny i brązowy) oraz Park Seung-hi (dwa brązowe). W zawodach mężczyzn najlepszy wynik medalowy uzyskał Lee Jung-su z dorobkiem dwóch złotych i jednego srebrnego medalu. Dwa tytuły mistrza olimpijskiego zdobył także Charles Hamelin. Poza nimi multimedalistami igrzysk w Vancouver zostali: François-Louis Tremblay (złoto i brąz), Sung Si-bak i Lee Ho-suk (obaj po dwa srebra), Apolo Anton Ohno (srebro i dwa razy brąz) oraz John Robert Celski (dwa razy brąz)[54].

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Chińska Republika Ludowa ChRL 4 4
2. Korea Południowa Korea Południowa 2 4 2 8
3. Kanada Kanada 2 2 1 5
4. Stany Zjednoczone USA 2 4 6
5. Włochy Włochy 1 1

Skeleton[edytuj]

Tak jak podczas poprzednich igrzysk w Vancouver rozegrano dwie konkurencje skeletonowe – ślizg kobiet i ślizg mężczyzn[55]. Medale zdobyli reprezentanci pięciu państw, spośród których tylko Niemcy zdobyli dwa medale – srebro i brąz zdobyły Kerstin Szymkowiak i Anja Huber w rywalizacji kobiet[56].

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Kanada Kanada 1 1
1. Wielka Brytania Wielka Brytania 1 1
3. Niemcy Niemcy 1 1 2
4. Łotwa Łotwa 1 1
5. Rosja Rosja 1 1

Skoki narciarskie[edytuj]

Tak samo jak na poprzednich igrzyskach zawody w skokach narciarskich składały się z trzech konkurencji – dwóch indywidualnych i jednej drużynowej[57][58]. Międzynarodowy Komitet Olimpijski nie włączył do kalendarza igrzysk dodatkowej konkurencji – indywidualnych zawodów kobiet[59].

W obu zawodach indywidualnych złote medale zdobył Simon Ammann, który po raz drugi w karierze zdobył dwa tytuły mistrza olimpijskiego na jednej imprezie[27]. Kolejność na dwóch pozostałych miejscach podium również była taka sama – dwa srebrne medale zdobył Adam Małysz, a dwa brązowe – Gregor Schlierenzauer. Schlierenzauer dodatkowo wywalczył tytuł mistrza olimpijskiego w konkursie drużynowym[58].

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Szwajcaria Szwajcaria 2 2
2. Austria Austria 1 2 3
3. Polska Polska 2 2
4. Niemcy Niemcy 1 1
5. Norwegia Norwegia 1 1

Snowboarding[edytuj]

Podczas igrzysk w Vancouver, niezmiennie od poprzednich igrzysk, przeprowadzono rywalizację w sześciu konkurencjach snowboardowych – trzech wśród mężczyzn i trzech wśród kobiet[60]. Żaden z zawodników nie zdobył więcej niż jednego medalu[61].

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1. Stany Zjednoczone USA 2 1 2 5
2. Kanada Kanada 2 1 3
3. Australia Australia 1 1
3. Holandia Holandia 1 1
5. Francja Francja 1 2 3
6. Austria Austria 1 1 2
7. Finlandia Finlandia 1 1
7. Rosja Rosja 1 1
9. Szwajcaria Szwajcaria 1 1

Multimedaliści[edytuj]

37 sportowców zdobyło w Vancouver więcej niż jeden medal, w tym przynajmniej jeden złoty. Najwięcej – siedmioro – multimedalistów startowało w barwach Niemiec. Ośmioro z multimedalistów stawało na podium olimpijskim w konkurencjach biegowych, po siedmioro w łyżwiarstwie szybkim i biathlonie, pięcioro w short tracku, a czworo w narciarstwie alpejskim. Po dwóch multimedalistów odnotowano w bobslejach, kombinacji norweskiej i skokach narciarskich.

Najwięcej medali – pięć – zdobyła reprezentantka Norwegii w biegach narciarskich, Marit Bjørgen. Trzykrotnie została ona mistrzynią olimpijską, dodatkowo zdobyła srebrny i brązowy medal. Trzy tytuły mistrzyni olimpijskiej zdobyła również Wang Meng w short tracku. Cztery medale olimpijskie – dwa złote, jeden srebrny i jeden brązowy – uzyskał Petter Northug w biegach narciarskich.

Poniższa tabela przedstawia indywidualne zestawienie multimedalistów Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010, czyli zawodników i zawodniczek, którzy zdobyli więcej niż jeden medal olimpijski na tych igrzyskach, w tym przynajmniej jeden złoty.

Miejsce Zawodnik Państwo Dyscyplina Złoto Srebro Brąz Razem
1. Bjørgen, MaritMarit Bjørgen  Norwegia biegi narciarskie 3 1 1 5
2. Wang Meng  Chiny short track 3 3
3. Northug, PetterPetter Northug  Norwegia biegi narciarskie 2 1 1 4
4. Lee Jung-su  Korea Południowa short track 2 1 3
4. Neuner, MagdalenaMagdalena Neuner  Niemcy biathlon 2 1 3
6. Sáblíková, MartinaMartina Sáblíková  Czechy łyżwiarstwo szybkie 2 1 3
7. Ammann, SimonSimon Ammann  Szwajcaria skoki narciarskie 2 2
7. Hamelin, CharlesCharles Hamelin  Kanada short track 2 2
7. Hellner, MarcusMarcus Hellner  Szwecja biegi narciarskie 2 2
7. Höfl-Riesch, MariaMaria Höfl-Riesch  Niemcy narciarstwo alpejskie 2 2
7. Svendsen, Emil HegleEmil Hegle Svendsen  Norwegia biathlon 2 2
7. Zhou Yang  Chiny short track 2 2
13. Beckert, StephanieStephanie Beckert  Niemcy łyżwiarstwo szybkie 1 2 3
14. Kowalczyk, JustynaJustyna Kowalczyk  Polska biegi narciarskie 1 1 1 3
14. Miller, BodeBode Miller  Stany Zjednoczone narciarstwo alpejskie 1 1 1 3
14. Svindal, Aksel LundAksel Lund Svindal  Norwegia narciarstwo alpejskie 1 1 1 3
17. Bjørndalen, Ole EinarOle Einar Bjørndalen  Norwegia biathlon 1 1 2
17. Davis, ShaniShani Davis  Stany Zjednoczone łyżwiarstwo szybkie 1 1 2
17. Demong, BillBill Demong  Stany Zjednoczone kombinacja norweska 1 1 2
17. Kalla, CharlotteCharlotte Kalla  Szwecja biegi narciarskie 1 1 2
17. Kuske, KevinKevin Kuske  Niemcy bobsleje 1 1 2
17. Kuźmina, AnastasijaAnastasija Kuźmina  Słowacja biathlon 1 1 2
17. Lange, AndréAndré Lange  Niemcy bobsleje 1 1 2
17. Lee Seung-hoon  Korea Południowa łyżwiarstwo szybkie 1 1 2
17. Mo Tae-bum  Korea Południowa łyżwiarstwo szybkie 1 1 2
17. Nystad, ClaudiaClaudia Nystad  Niemcy biegi narciarskie 1 1 2
17. Sachenbacher-Stehle, EviEvi Sachenbacher-Stehle  Niemcy biegi narciarskie 1 1 2
17. Zajcewa, OlgaOlga Zajcewa  Rosja biathlon 1 1 2
29. Olsson, JohanJohan Olsson  Szwecja biegi narciarskie 1 2 3
29. Schlierenzauer, GregorGregor Schlierenzauer  Austria skoki narciarskie 1 2 3
31. Gruber, BernhardBernhard Gruber  Austria kombinacja norweska 1 1 2
31. Jay, VincentVincent Jay  Francja biathlon 1 1 2
31. Kramer, SvenSven Kramer  Holandia łyżwiarstwo szybkie 1 1 2
31. Tremblay, François-LouisFrançois-Louis Tremblay  Kanada short track 1 1 2
31. Tuitert, MarkMark Tuitert  Holandia łyżwiarstwo szybkie 1 1 2
31. Ustiugow, JewgienijJewgienij Ustiugow  Rosja biathlon 1 1 2
31. Vonn, LindseyLindsey Vonn  Stany Zjednoczone narciarstwo alpejskie 1 1 2

Przypisy

  1. Debiut skicrossu na igrzyskach w Vancouver. sportowefakty.pl, 11 lutego 2009. [dostęp 2016-08-15].
  2. a b Ski-cross gets approval for 2010 (ang.). news.bbc.co.uk, 28 listopada 2006. [dostęp 2016-08-14].
  3. a b c 2010 Vancouver Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  4. Olympic Countries (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  5. a b The Associated Press (Vancouver): U.S. clinches medals mark, Canada ties gold record" (ang.). washingtontimes.com, 27 lutego 2010. [dostęp 2016-08-15].
  6. Canada sets Olympic gold record (ang.). cbc.ca, 27 lutego 2010. [dostęp 2016-08-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-03)].
  7. Canada (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  8. Anastazia Kuzmina wins Slovakia first winter crown (ang.). theaustralian.com.au, 14 lutego 2010. [dostęp 2016-08-15].
  9. Grishin grabs first gold for Belarus (ang.). reuters.com, 26 lutego 2010. [dostęp 2016-08-15].
  10. Belarus (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  11. Slovakia (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  12. Złoto, złoto, złoto!!!. Przegląd Sportowy, 27 lutego 2010. [dostęp 2016-08-15].
  13. Poland (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  14. Switzerland (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  15. Australia (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  16. Czech Republic (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  17. Slovenia (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  18. Latvia (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  19. Netherlands (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  20. Sweden (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  21. Kazakhstan (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  22. Finland (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  23. Russia (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  24. Italy (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  25. France (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  26. Germany (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  27. a b Simon Ammann Bio, Stats, and Results (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  28. Ole Einar Bjørndalen Bio, Stats, and Results (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  29. Biathlon at the 2010 Vancouver Winter Games: Men's 20 kilometres (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-13].
  30. a b Biathlon at the 2010 Vancouver Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-13].
  31. Biathlon at the 2006 Torino Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-13].
  32. a b c Cross Country Skiing at the 2010 Vancouver Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-14].
  33. Cross Country Skiing at the 2006 Torino Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-14].
  34. Bobsleigh at the 2006 Torino Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-14].
  35. Bobsleigh at the 2010 Vancouver Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-14].
  36. Curling at the 2006 Torino Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-14].
  37. a b Curling at the 2010 Vancouver Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-14].
  38. Ice Hockey at the 2006 Torino Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-14].
  39. a b Ice Hockey at the 2010 Vancouver Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-14].
  40. Nordic Combined at the 2006 Torino Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-14].
  41. a b Nordic Combined at the 2010 Vancouver Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-14].
  42. Figure Skating at the 2006 Torino Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-14].
  43. Figure Skating at the 2010 Vancouver Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-14].
  44. Speed Skating at the 2006 Torino Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-14].
  45. a b Speed Skating at the 2010 Vancouver Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-14].
  46. a b Alpine Skiing at the 2010 Vancouver Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  47. Alpine Skiing at the 2006 Torino Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  48. Freestyle Skiing at the 2006 Torino Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  49. Freestyle Skiing at the 2010 Vancouver Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  50. Aleh Hardzienka: Маем першае ў гісторыі беларускае золата на зімовай Алімпіядзе (biał.). nn.by, 26 lutego 2010. [dostęp 2016-08-15].
  51. Luge at the 2006 Torino Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  52. Luge at the 2010 Vancouver Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  53. Short Track Speed Skating at the 2006 Torino Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  54. a b Short Track Speed Skating at the 2010 Vancouver Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  55. Skeleton at the 2006 Torino Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  56. Skeleton at the 2010 Vancouver Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  57. Ski Jumping at the 2006 Torino Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  58. a b Ski Jumping at the 2010 Vancouver Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  59. Joanna Będzieszak: Skoki Narciarskie: Olimpiada nie dla kobiet.... skijumping.pl, 7 marca 2008. [dostęp 2016-08-15].
  60. Snowboarding at the 2006 Torino Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].
  61. Snowboarding at the 2010 Vancouver Winter Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2016-08-15].

Linki zewnętrzne[edytuj]