Kwas fluoroantymonowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kwas fluoroantymonowy
Kwas fluoroantymonowy
H+.svg
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny HSbF
6
Inne wzory HF·SbF
5
Masa molowa 236,81 g/mol
Wygląd przezroczysta ciecz
Identyfikacja
Numer CAS 16950-06-4
PubChem 6337100[1]
Podobne związki
Podobne związki pentafluorek antymonu
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Kwas fluoroantymonowy – nazwa stosowana dla mieszanin kwasu fluorowodorowego (HF) i pentafluorku antymonu (SbF
5
) w różnych stosunkach. Mieszanina ta jest zaliczana do superkwasów. Dla stosunku reagentów 1:1 powstaje związek o wzorze HSbF
6
:

Powstawanie kwasu fluoroantymonowego


W układzie tym kwas fluorowodorowy dysocjuje z wydzieleniem jonów H+
i F
. Jon fluorkowy szybko koordynuje do pentafluorku antymonu, tworząc bardzo trwały anion (SbF
6
), który jest bardzo słabym nukleofilem i zasadą. Na skutek tego w mieszaninie pojawia się bardzo wysokie stężenie „wolnego” kationu H+
, a zatem wykazuje ona bardzo wysoką moc kwasową. Kwas fluoroantymonowy (H0 = −28) jest ok. 1016 razy mocniejszy od stężonego kwasu siarkowego (H0 = −12)[5].

Kwas fluoroantymonowy przechowuje się w pojemnikach wykonanych z teflonu.

Przypisy[edytuj]

  1. Kwas fluoroantymonowy – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. a b c Kwas fluoroantymonowy. Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2012-02-24].
  3. a b Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji według Rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, zał. VI, z uwzględnieniem Rozporządzeń ATP: związki antymonu z wyjątkiem: tetratlenku (Sb
    2
    O
    4
    ), pentatlenku (Sb
    2
    O
    5
    ), trisiarczku (Sb
    2
    S
    3
    ), pentasiarczku (Sb
    2
    S
    5
    ) i związków wymienionych w innych miejscach niniejszego załącznika
    w Wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2015-03-28].
  4. Kwas fluoroantymonowy (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2012-02-24].
  5. George A. Olah. Crossing Conventional Boundaries in Half a Century of Research. „J. Org. Chem.”, s. 2413–2429, 2005. DOI: 10.1021/jo040285o.