Marcin Gugulski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marcin Gugulski
Data i miejsce urodzenia 25 sierpnia 1958
Warszawa
Rzecznik prasowy Rządu RP
Okres od 27 grudnia 1991
do 31 maja 1992
Poprzednik Andrzej Zarębski
Następca Jan Polkowski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności

Marcin Norbert Gugulski (ur. 25 sierpnia 1958[1] w Warszawie[2]) – polski dziennikarz i polityk, w latach 1991–1992 rzecznik prasowy rządu Jana Olszewskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest synem Ireneusza Gugulskiego i mężem Katarzyny Chmiel-Gugulskiej.

W okresie PRL rozpracowywany przez funkcjonariuszy SB[2]. Związany z działalnością Gromady Włóczęgów 1 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Romualda Traugutta Czarna Jedynka. Współpracował z Komitetem Obrony Robotników, w latach 1980–1981 działacz Niezależnego Zrzeszenia Studentów na Uniwersytecie Warszawskim[2]. Podjął nieukończone studia na Wydziale Matematyki, Informatyki i Mechaniki UW[3].

Związany z podziemnym wydawnictwem Głos, był jednym z redaktorów czasopism NSZZ „Solidarność”, tj. „Głos”, „Wiadomości Dnia” i „Wiadomości”[4].

Po 1989 pracownik wydawnictw oraz dziennikarz, pisał dla takich czasopism jak „Gazeta Polska”, „Głos”, „Przegląd Katolicki” i inne[3]. Od 27 grudnia 1991 do 31 maja 1992 był rzecznikiem prasowym rządu Jana Olszewskiego[5]w randze podsekretarza stanu w URM[3]. W opinii Antoniego Dudka jako rzecznik rządu: zaprzestał organizowania „bizantyjskich", jak je określił, konferencji prasowych i najzwyczajniej ukrywał się przed dziennikarzami, zyskał też: Miano „rzecznika 1000-lecia" poprzez zadziwiające stwierdzenie, że gabinet Olszewskiego jest najostrzej od tysiąca lat atakowanym polskim rządem[6].

Od lat 90. bliski współpracownik Antoniego Macierewicza, należał do inicjowanych lub współtworzonych przez niego ugrupowań (ZChN, Akcja Polska, RdR, ROP, RKN i RP)[3]. W 2007 powołany w skład tzw. komisji weryfikacyjnej ds. byłych pracowników i żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych. Zatrudniony w latach 2006–2010 w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, następnie w biurze poselskim Antoniego Macierewicza i centrali Prawa i Sprawiedliwości, do której to partii wstąpił w 2014. Od 2010 doradca powołanego przez parlamentarzystów PiS zespołu parlamentarnego ds. zbadania przyczyn Katastrofy TU-154M w Smoleńsku[3]. W 2016 został członkiem Podkomisji ds. Ponownego Zbadania Wypadku Lotniczego pod Smoleńskiem, powołanej przy Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego przez ministra obrony narodowej Antoniego Macierewicza[7][8].

W wyborach samorządowych w 2010[9] i w 2014 wybierany do rady dzielnicy Mokotów. Objął funkcję wiceprzewodniczącego klubu radnych Prawa i Sprawiedliwości[10]. W 2015 bezskutecznie ubiegał się o mandat poselski[11].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Postanowieniami prezydenta RP Andrzeja Dudy został odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2017)[12][13] oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2018)[14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Opozycja w PRL. Słownik biograficzny 1956–89. Jan Skórzyński (red.). T. 3. Warszawa: Ośrodek Karta, 2006.
  2. a b c Dane osoby z katalogu osób rozpracowywanych. ipn.gov.pl. [dostęp 2015-10-06].
  3. a b c d e Marcin Norbert Gugulski. mamprawowiedziec.pl. [dostęp 2015-10-09].
  4. „Wiadomości Dnia”. encyklopedia-solidarnosci.pl. [dostęp 2015-09-23].
  5. Rzecznicy prasowi poprzednich rządów. premier.gov.pl. [dostęp 2015-10-06].
  6. Antoni Dudek, Historia polityczna Polski 1989-2005, Warszawa 2007, s. 190.
  7. Podpisanie rozporządzenia w sprawie KBWLLP. podkomisjasmolensk.mon.gov.pl, 2016-02-04. [dostęp 2016-11-24].
  8. Skład podkomisji. podkomisjasmolensk.mon.gov.pl. [dostęp 2016-11-24].
  9. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2015-10-06].
  10. Kluby Radnych Rady Dzielnicy. warszawa.pl. [dostęp 2015-09-23].
  11. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-12-02].
  12. M.P. z 2018 r. poz. 87.
  13. Uroczystość wręczenia odznaczeń państwowych. ipn.gov.pl, 2017-12-13. [dostęp 2017-12-13].
  14. M.P. z 2018 r. poz. 355