Małgorzata Kidawa-Błońska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Małgorzata Kidawa-Błońska
Małgorzata Kidawa-Błońska Sejm grudzień 2015.JPG
Małgorzata Kidawa-Błońska (2015)
Data i miejsce urodzenia 5 maja 1957
Warszawa
Wicemarszałek Sejmu VIII kadencji
Okres od 12 listopada 2015
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Okres od 25 czerwca 2015
do 12 listopada 2015
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Poprzednik Radosław Sikorski
Następca Marek Kuchciński
Rzecznik prasowy Rządu RP
Okres od 7 stycznia 2014
do 23 września 2014
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Poprzednik Paweł Graś
Następca Iwona Sulik
Rzecznik prasowy Rządu RP
Okres od 3 lutego 2015
do 25 czerwca 2015
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Poprzednik Iwona Sulik
Następca Cezary Tomczyk

Małgorzata Maria Kidawa-Błońska z domu Grabska (ur. 5 maja 1957 w Warszawie) – polska socjolog, producentka filmowa, polityk.

Od 2005 posłanka na Sejm V, VI, VII i VIII kadencji, w latach 2014–2015 sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, w 2014 rzecznik prasowy drugiego rządu Donalda Tuska, w 2015 rzecznik prasowy rządu Ewy Kopacz oraz marszałek Sejmu VII kadencji, od 2015 wicemarszałek Sejmu VIII kadencji.

Życiorys[edytuj]

Absolwentka IX LO im. Klementyny Hoffmanowej w Warszawie. W 1983 ukończyła studia socjologiczne na Wydziale Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego.

W drugiej połowie lat 80. pracowała w dziale literackim Studia Filmowego im. Karola Irzykowskiego. Od 1994 do 2005 była producentem filmowym w spółce Gambit Production.

Raz kandydowała w wyborach jako bezpartyjna z listy Unii Wolności, od 2001 należy do Platformy Obywatelskiej (w latach 2006–2013 kierowała warszawskimi strukturami partii). Przez kilka lat zasiadała w Radzie m.st. Warszawy. W 2005 z listy PO została wybrana na posła V kadencji w okręgu warszawskim. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskała mandat poselski, otrzymując 13 057 głosów. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegała się o reelekcję z 2. miejsca na stołecznej liście PO, zdobywając 45 027 głosów[1]. 7 stycznia 2014 została powołana na rzecznika prasowego rządu Donalda Tuska i sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów[2]. 23 września 2014 zakończyła urzędowanie na stanowisku rzecznika prasowego rządu.

3 lutego 2015 została ponownie rzecznikiem prasowym rządu w gabinecie Ewy Kopacz. Pełnienie tej funkcji zakończyła 25 czerwca 2015, kiedy to została ogłoszona kandydatką rządzącej koalicji na stanowisko marszałka Sejmu w miejsce Radosława Sikorskiego, który zrezygnował z tej funkcji dwa dni wcześniej. Tego samego dnia została wybrana na ten urząd, otrzymując 244 głosy. Jej kontrkandydatem był kandydat SLD wicemarszałek Jerzy Wenderlich[3]. 30 czerwca 2015 prezydent RP Bronisław Komorowski powołał ją w skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego[4].

W wyborach w 2015 z powodzeniem ubiegała się o poselską reelekcję jako liderka listy wyborczej PO w okręgu podwarszawskim (dostała 80 866 głosów)[5]. Na pierwszym posiedzeniu Sejmu VIII kadencji, 12 listopada 2015, została wybrana na wicemarszałka Sejmu[6].

Życie prywatne[edytuj]

Prawnuczka prezydenta RP Stanisława Wojciechowskiego i Marii Wojciechowskiej oraz premiera Władysława Grabskiego i Katarzyny Grabskiej. Wnuczka Władysława Jana Grabskiego i Zofii Wojciechowskiej. Córka profesora Macieja Władysława Grabskiego i jego żony Heleny Grabskiej[7] z domu Nowakowskiej.

Żona reżysera filmowego Jana Kidawy-Błońskiego, z którym ma syna Jana.

Przypisy

  1. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2014-09-23].
  2. Nowy rzecznik rządu: Małgorzata Kidawa-Błońska. premier.gov.pl, 7 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-07].
  3. Kidawa-Błońska: bardzo dziękuję za ten zaszczyt, za wybór, za to, że mi zaufaliście. tvn24.pl, 25 czerwca 2015. [dostęp 2015-06-25].
  4. Skład Rady. bbn.gov.pl. [dostęp 2015-07-07].
  5. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  6. Sejm wybrał wicemarszałków. Prezydium bez ludowców. tvn24.pl, 12 listopada 2015. [dostęp 2015-11-12].
  7. Nekrologi, „Gazeta Wyborcza” z 10 kwietnia 2009

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]