Włodzimierz Janiurek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Włodzimierz Janiurek
Data i miejsce urodzenia 21 września 1924
Chorzów
Data i miejsce śmierci 22 lipca 2011
Łódź
Ambasador PRL w Czechosłowacji
Okres od 1966
do 1971
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Franciszek Mazur
Następca Lucjan Motyka
Rzecznik prasowy Rządu PRL
Okres od 1971
do 1980
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Następca Józef Barecki
Ambasador PRL w Meksyku
Okres od 1980
do 1982
Poprzednik Józef Klasa
Następca Zdzisław Szewczyk
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego

Włodzimierz Janiurek (ur. 21 września 1924 w Chorzowie, zm. 22 lipca 2011 w Łodzi) – polski polityk, dyplomata, w latach 1971–1980 rzecznik rządu Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał wyższe wykształcenie dziennikarskie. Pracował w redakcji „Trybuny Robotniczej”, później był jej redaktorem naczelnym[1]. W latach 1957–1969 był z ramienia PZPR posłem na Sejm PRL II, III i IV kadencji.

Od 1966 do 1971 był ambasadorem Polski w Czechosłowacji.

W latach 1971–1980 był podsekretarzem stanu w Urzędzie Rady Ministrów i jednocześnie rzecznikiem prasowym rządu. Od 1980 do 1982 był ambasadorem PRL w Meksyku.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon Historii Polski z 1995