Michaił Gromow (matematyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Michaił Leonidowicz Gromow (ros. Михаил Леонидович Громов, ur. 23 grudnia 1943 w Boksitogorsku) – rosyjski matematyk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Leningradzkim Uniwersytecie Państwowym, który ukończył w 1965. W 1969 obronił pracę kandydacką, a w 1973 doktorską. W 1974 wyemigrował do Francji, której obywatelstwo uzyskał w 1992. W 1982 został wykładowcą Institut des Hautes Études Scientifiques (Instytucie Wyższych Badań Naukowych) we Francji oraz uniwersytetu w Nowym Jorku. Wygłaszał wykłady na międzynarodowych kongresach matematyków w Nicei (1970), Helsinkach (1978), Warszawie (1982) i Berkeley (1986). Zajmuje się geometrią metryczną i geometryczną teorią grup. W 1993 otrzymał Nagrodę Wolfa, w 1997 Medal Łobaczewskiego, a w 2002 Nagrodę Kioto[1]. W 2009 "za rewolucyjny wkład do geometrii" dostał Nagrodę Abela[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mikhael Leonidovich Gromov (ang.). Kyoto Prize. [dostęp 2018-10-01].
  2. The Abel Prize Laureate 2009, www.abelprize.no [dostęp 2018-03-05] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]