Palenica (Ponikiewska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Palenica
Ilustracja
Widok z polany Beskid
Państwo  Polska
Położenie Rejon wierchowiński
Pasmo Beskid Mały, Karpaty
Wysokość ok. 640 m n.p.m.
Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mapa lokalizacyjna Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Palenica
Palenica
Ziemia49°48′57″N 19°27′50″E/49,815833 19,463889

Palenica (ok. 640 m) – szczyt w Beskidzie Małym, w północno-wschodnim grzbiecie Gronia Jana Pawła II. Znajduje się w jego bocznym odgałęzieniu odbiegającym od najniższego (791 m) wierzchołka Magurki Ponikiewskiej na północny zachód, do doliny Ponikiewki. Administracyjnie należy do miejscowości Ponikiew[1][2].

Jest to mało wybitne wzniesienie w całkowicie zalesionym grzbiecie. Grzbiet ten oddziela dolinki dwóch potoków uchodzących do Ponikiewki; po wschodniej stronie jest to potok Brejna, po zachodniej bezimienny potoczek[1].

Palenica to często w Karpatach spotykana nazwa szczytów i grzbietów górskich. Oznacza miejsce, w którym został wypalony las[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Beskid Mały. Mapa 1:50 000. Kraków: Compass. ISBN 978-83-7605-329-5.
  2. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2015-04-01].
  3. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.