Chrobacza Łąka (szczyt)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chrobacza Łąka
Ilustracja
Widok z Kiczery
Państwo

 Polska

Pasmo

Beskid Mały, Karpaty

Wysokość

828 m n.p.m.

Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mapa Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego z zaznaczoną granicą Polski, u góry po lewej znajduje się czarny trójkącik z opisem „Chrobacza Łąka”
Ziemia49°49′21,8″N 19°09′53,8″E/49,822722 19,164944

Chrobacza Łąka (828 m)[1] – szczyt w Grupie Magurki Wilkowickiej w Beskidzie Małym. Znajduje się w głównym grzbiecie tej grupy, między przełęczą Przegibek a Bujakowskim Groniem. Z północno-zachodnich stoków spływają źródłowe cieki potoku Kozówka i na stoku tym znajduje się duży kamieniołom. W kierunku południowo-wschodnim do doliny Soły opada z Chrobaczej Łąki grzbiet oddzielający doliny potoków Żarnówka Mała i Suchy Potok (dopływ Żarnówki Dużej)[2].

Nazwa szczytu pochodzi od polany Chrobacza Łąka, a tej z kolei od popularnego w okolicy nazwiska Chrobak. W niektórych źródłach podawana jest pisownia Hrobacza Łąka[3], co jest błędem. Prawidłowa pisownia według Państwowego Rejestru Nazw Geograficznych to Chrobacza Łąka[1].

Ze szczytu widać panoramę Beskidu Małego (Żar ze sztucznym zbiornikiem elektrowni szczytowo-pompowej, Kiczerę, Kocierz, Jaworzynę, cały masyw Czupla) i szczyty Beskidu Śląskiego (Skrzyczne, Klimczok, Magura). Przy dobrej przejrzystości powietrza widoczna jest Babia Góra i Pilsko, a pomiędzy nimi Tatry (głównie Tatry Zachodnie)[3].

Na szczycie stoi oświetlony nocą stalowy krzyż (dawniej na miejscu krzyża stała drewniana wieża triangulacyjna)[3]. Znajduje się tu także schronisko turystyczne na Chrobaczej Łące[3].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny żółty KozyPrzełęcz u Panienki – Chrobacza Łąka – Żarnówka Duża. Czas przejścia: 2:50 h, ↑ 3 h
szlak turystyczny czerwony Mały Szlak Beskidzki na odcinku: Zapora PorąbkaZasolnica- Bujakowski Groń – Chrobacza Łąka – GroniczkiGaikiCzupelBielsko-Biała. Czas przejścia: 4:05 h, ↑ 4:25 h

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Geoportal. Mapa topograficzna i lotnicza [dostęp 2021-05-25].
  2. Beskid Mały. Mapa 1:50 000, Kraków: Compass, 2014, ISBN 978-83-7605-329-5.
  3. a b c d Radosław Truś. Beskid Mały. Przewodnik. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008, ISBN 978-83-62460-50-2.