Polski Fiat 125p Coupé

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polski Fiat 125p Coupé
Polski Fiat 125p Coupé
Producent Fabryka Samochodów Osobowych
Projektant Zdzisław Wattson
Zaprezentowany 1971
Miejsce produkcji Polska Warszawa
Dane techniczne
Segment G
Typy nadwozia 2–drzwiowe coupé
Silniki R4 1,5 l
90 KM
Skrzynia biegów 4–biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Długość 4300 mm
Szerokość 1780 mm
Wysokość 1320 mm
Rozstaw osi 2505 mm
Masa własna 990 kg
Liczba miejsc 2+2
Dane dodatkowe
Pokrewne Polski Fiat 125p
Konkurencja Melkus RS 1000

Polski Fiat 125p Coupéprototyp polskiego samochodu sportowego opracowany w warszawskiej Fabryce Samochodów Osobowych w roku 1971[1].

Historia i opis pojazdu[edytuj | edytuj kod]

Nadwozie typu coupé zostało opracowane przez Zdzisława Wattsona. Kabina pasażerska zapewniała miejsce na podróż dla czterech pasażerów, przy czym na tylnej kanapie było ono dość ograniczone. Ponieważ samochód wyposażony był w dwudrzwiowe nadwozie, dostęp do tylnej kanapy możliwy był po odchyleniu foteli kierowcy lub pasażera do przodu. Wnętrze zostało zaprojektowane w sposób zapewniający stosunkowo dobrą widoczność we wszystkich kierunkach. Polski Fiat 125p Coupé charakteryzował się dość pojemnym jak na swoją klasę bagażnikiem. Znaną wadą prototypu były tylne resory piórowe wystające poza obrys nadwozia.

W stosunku do Polskiego Fiata 125p na którym przy konstrukcji prototypu się opierano, zmniejszono koło kierownicy, zwiększono szerokość ogumienia oraz zamontowano mocniejszy silnik.

Jedyny powstały egzemplarz 125p Coupé znajduje się w Muzeum Motoryzacji w Warszawie przy ulicy Filtrowej[2].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Silnik rzędowy o czterech cylindrach, 1500 cm³, moc 90 KM przy 6500 obr/min
  • Ogumienie – 185/70 SB-13 Dębica, felgi 5J x 13
  • Rozstaw kół przednich – 1315 mm
  • Rozstaw kół tylnych – 1291 mm
  • Prędkość maksymalna – ponad 170 km/h

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]