FSO Polonez Atu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

FSO Polonez Atu − odmiana sedan modelu FSO Polonez produkowana w latach 1996–2002 w dwóch generacjach.

FSO Polonez Atu[edytuj | edytuj kod]

FSO Polonez Atu
FSO Polonez Atu
Inne nazwy FSO Atu
FSO Celina
FSO Atou
Producent FSO
Zaprezentowany Międzynarodowe Targi Poznańskie 1994
Okres produkcji styczeń 1996–marzec 1997
Miejsce produkcji Polska Warszawa
Następca Daewoo-FSO Polonez Atu Plus
Dane techniczne
Segment C
Typy nadwozia 4–drzwiowy sedan
Silniki R4: 1398 cm³, 1598 cm³, 1905 cm³
Skrzynia biegów 5–biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Długość 4318 mm[1]
Szerokość 1650 mm[1]
Wysokość 1420 mm[1]
Rozstaw osi 2509 mm[1]
Masa własna 1085 kg 1,4[2]
1110 kg 1,6[2]
1130 kg Diesel[2]
Poj. zbiornika paliwa 45 l
Liczba miejsc 5
Pojemność bagażnika 300/1070 l
Dane dodatkowe
Pokrewne FSO Polonez Caro
Konkurencja Daewoo Nexia
Fiat Tempra
Ford Orion
Łada Samara 21099
Opel Astra F
Renault 19 Chamade
Volkswagen Vento

Protoplasta[edytuj | edytuj kod]

Już na początku lat 80. XX wieku myślano nad wdrożeniem do produkcji Poloneza w nowej wersji nadwoziowej, będącej uzupełnieniem gamy modelowej po planowym zaprzestaniu produkcji Polskiego Fiata 125p. Gotowy prototyp Poloneza w wersji sedan przygotowany został w 1982 roku na bazie modelu FSO Polonez MR'78, ale posiadał on kilka wad, które wykluczały wdrożenie do produkcji. Sztywność tylnej części nadwozia była niezadowalająca, pojemność bagażnika była o 1/3 mniejsza niż w modelu 125p. Wszystkie te wady, brak funduszy oraz podjęcie decyzji o pozostawieniu w produkcji modelu Polski Fiat 125p ostatecznie przekreśliły los tego prototypu. Powstał jeden egzemplarz w kolorze pomarańczowym.

Atu[edytuj | edytuj kod]

FSO Polonez Atu w wersji silnikowej 1.4 GLi 16v
FSO Polonez Atu w wersji silnikowej 1.6 GLi
FSO Atu z 1996 roku, wyposażony w pakiet stylistyczny Orciari, potocznie zwany „Limited”.

10 lat po nieudanej próbie stworzenia sedana w FSO powstała pierwsza makieta Poloneza w wersji sedan, na bazie modelu Caro. W 1994 roku na targach poznańskich zaprezentowano pierwszy jeżdżący prototyp Poloneza w tej wersji nadwoziowej. Auto spotkało się z dużym zainteresowaniem publiczności. Prototyp posiadał kilka znaczących różnic w stosunku do modelu seryjnego. Pojawiła się całkowicie nowa zaprojektowana przez włoską firmę Orciari deska rozdzielcza (tablica przyrządów z modelu MR'93), nowe boczki drzwiowe oraz schowek na kasety pomiędzy siedzeniami, który mógł również pełnić funkcję podłokietnika. Istotne zmiany zaszły w tylnym zawieszeniu: zastąpiono resory piórowe sprężynami śrubowymi i wahaczem wleczonym, amortyzatory zainstalowano ukośnie. Prototyp ten był koloru białego i posiadał tylne lampy z modelu Caro.

W 1995 roku FSO przedstawiła na targach kolejną wersje prototypu sedana. Auto to miało identyczną deskę rozdzielczą jak pierwszy biały prototyp, jednak tylne zawieszenie posiadało resory piórowe. Pojazd ten był w kolorze fioletowym z pakietem stylistycznym firmy Orciari, na tylnych błotnikach znajdował się napis „Limited”. Lampy tylne były identyczne jak w modelu seryjnym. Zdjęcia tego prototypu można często spotkać na pierwszych folderach reklamowych FSO Atu.

Możliwe, że powstał również bliźniaczy model prototypu z 1995 roku, jednak w innym (ciemniejszym) kolorze i bez oznaczeń o wersji limitowanej. Razem z tymi prototypami po 1994 roku powstawały również auta niewiele różniące się od wersji seryjnych.

Produkcję seryjną modelu rozpoczęto w 1996 roku. Początkowo auto to miało nosić nazwę FSO Atu, jednak ona musiała zostać zmieniona po proteście towarzystwa ubezpieczeniowego ATU. Model Atu w stosunku do Caro cechował się lepszym wyciszeniem, spowodowanym wyraźnym oddzieleniem tylnej części nadwozia od przestrzeni pasażerskiej oraz większą o 20% sztywnością nadwozia. Dużą pojemność bagażnika udało się osiągnąć dzięki ukośnemu zainstalowaniu tylnych amortyzatorów.

Auto to oferowano wyłącznie w trzech wersjach silnikowych: 1.6 GLi z jednopunktowym wtryskiem paliwa, 1.4 GLi 16V z wtryskiem wielopunktowym oraz z silnikiem wysokoprężnym 1.9 GLD[1][2]. Niedługo po wprowadzeniu do produkcji Atu doczekał się swojego zmodernizowanego następcy Poloneza Atu Plus.

Eksport[edytuj | edytuj kod]

FSO Polonez Atu w latach 1996−1997 był eksportowany do Holandii pod nazwą FSO Celina, a na rynek francuski jako FSO Atou[3].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Wersja Silnik: Układ zasilania: Średnica × skok tłoka: St. sprężania: Moc maksymalna: Maks. moment obrotowy 0-100 km/h: V-max:
Silniki benzynowe:
1.4 GLI 16v[4] R4 1,4 l (1398 cm³), DOHC wielopunktowy wtrysk paliwa 75 mm x 79 mm 10:1 103 KM (76 kW) przy 6000 obr/min 127 N•m przy 5000 obr/min 13,8 s 160 km/h
1.6 GLI[4] R4 1,6 l (1598 cm³), OHV jednopunktowy wtrysk paliwa 80 mm x 79,5 mm 9,5:1 80 KM (59 kW) przy 5000 obr/min 125 N•m przy 3200 obr/min 15 s 155 km/h
Silniki wysokoprężne:
1.9 GLD[4] R4 1,9 l (1905 cm³), SOHC pompa wtryskowa Bosch 83 mm x 88 mm 23:1 70 KM (51 kW) przy 4600 obr/min 120 N•m przy 2000 obr/min 19 s 140 km/h


Daewoo-FSO Polonez Atu Plus[edytuj | edytuj kod]

Daewoo-FSO Polonez Atu Plus
Daewoo-FSO Polonez Atu Plus
Producent Daewoo-FSO
Zaprezentowany 21 marca 1997
Okres produkcji 1 kwietnia 1997–22 kwietnia 2002
Miejsce produkcji Polska Warszawa
Poprzednik FSO Polonez Atu
Dane techniczne
Segment C
Typy nadwozia 4–drzwiowy sedan
Silniki R4: 1398 cm³, 1598 cm³
Skrzynia biegów 5–biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Długość 4369 mm[5]
Szerokość 1650 mm[5]
Wysokość 1420 mm[5]
Rozstaw osi 2509 mm[5]
Masa własna 1110–1160 kg[5]
Poj. zbiornika paliwa 45 l
Liczba miejsc 5
Pojemność bagażnika 300/1070 l
Dane dodatkowe
Pokrewne Daewoo-FSO Polonez Kombi
Konkurencja Daewoo Lanos
Ford Escort Sedan
Łada 110
Łada Samara II 2115
Opel Astra Classic

Historia i opis modelu[edytuj | edytuj kod]

Daewoo-FSO Polonez Atu Plus – tył pojazdu

W kwietniu 1997 roku, wprowadzono do produkcji model Atu Plus zmodernizowany zgodnie z linią „Plus”. Różnił się on od poprzednika przede wszystkim deską rozdzielczą, nowymi lakierowanymi zderzakami, nowym typem wtrysku jednopunktowego Bosch. Wprowadzono także standardowo hydrauliczne wspomaganie kierownicy (wcześniej oferowane w opcji). W zawieszeniu zmieniono geometrię przednich kół aby poprawić ich przyczepność.

Od stycznia 1998 roku montowano do silników 1.6 wtrysk wielopunktowy (oznaczenie GSi), równolegle z wtryskiem jednopunktowym (GLi). Pierwszy z silników osiągał moc maksymalną 84 KM, drugi 76 KM. Samochód otrzymał nowe klamki i zamki oraz jeden kluczyk do zapłonu i drzwi. W 2000 roku pewnym zmianom uległa tylna odblaskowa blenda w której zmieniono min. uchwyt do podnoszenia klapy bagażnika.

W kwietniu 2002 roku produkcję zawieszono, jednak tak naprawdę definitywnie zakończono, gdyż pozbyto się wszystkich tłoczników niezbędnych do produkcji tego auta (płyty podłogowej, boków nadwozia).

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Wersja Silnik: Układ zasilania: Średnica × skok tłoka: St. sprężania: Moc maksymalna: Maks. moment obrotowy 0-100 km/h: V-max:
1.4 MPI/GTI 16v[6] R4 1,4 l (1398 cm³), DOHC wielopunktowy wtrysk paliwa 75 mm x 79 mm 10:1 103 KM (76 kW) przy 6000 obr/min 127 N•m przy 5000 obr/min 11,9 s 160 km/h
1.6 GLI[5] R4 1,6 l (1598 cm³), OHV jednopunktowy wtrysk paliwa 80 mm x 79,5 mm 9,5:1 76 KM (56 kW) przy 5000 obr/min 121 N•m przy 3600 obr/min 15 s 150 km/h
1.6 GSI[5] R4 1,6 l (1598 cm³), OHV wielopunktowy wtrysk paliwa 80 mm x 79,5 mm 9,5:1 84 KM (62 kW) przy 5000 obr/min 130 N•m przy 3800 obr/min 14,8 s 155 km/h
Atu Plus z nowszym typem blendy


Daewoo-FSO Polonez Atu Plus

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Centrum Daewoo - folder reklamowy Polonez Atu
  2. a b c d E.Morawski, s.386-387
  3. autoweek.nl: FSO Celina 1.6 GLi (1996) (niderl.). [dostęp 05-06-2010].
  4. a b c Edward Morawski: POLONEZ Budowa Naprawa Eksploatacja. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności sp. z o.o., 1999, s. 37. ISBN 83-206-1297-7.
  5. a b c d e f g FSO S.A.: Polonez (pol.). [dostęp 06-06-2010].
  6. Tygodnik Motor nr 6/2006, Polonez Atu Plus - "Nadal ma atuty". ISSN 0580-0447.