Sally Pearson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sally Pearson
Sally Pearson London 2017.jpg
Sally Pearson podczas mistrzostw świata w Londynie (2017)
Data i miejsce urodzenia 19 września 1986
Sydney
Klub Gold Coast Victory
Wzrost 167 cm
Masa ciała 60 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Australia
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Londyn 2012 bieg na 100 m przez płotki
Srebro
Pekin 2008 bieg na 100 m przez płotki
Mistrzostwa świata
Złoto
Taegu 2011 bieg na 100 m przez płotki
Złoto
Londyn 2017 bieg na 100 m przez płotki
Srebro
Moskwa 2013 bieg na 100 m przez płotki
Halowe mistrzostwa świata
Złoto
Stambuł 2012 bieg na 60 m przez płotki
Srebro
Sopot 2014 bieg na 60 m przez płotki
Igrzyska Wspólnoty Narodów
Złoto
Nowe Delhi 2010 bieg na 100 m przez płotki
Złoto
Glasgow 2014 bieg na 100 m przez płotki
Brąz
Melbourne 2006 sztafeta 4 × 100 m

Sally McLellan-Pearson (ur. 19 września 1986 w Sydney) – australijska lekkoatletka specjalizująca się w biegach przez płotki.

Uczestniczka igrzysk olimpijskich – w 2008 zdobyła srebrny medal w biegu na 100 metrów przez płotki. Medalistka mistrzostw świata, halowych mistrzostw świata oraz igrzysk Wspólnoty Narodów. Sukcesy odnosiła już jako juniorka młodsza zostając mistrzynią świata w tej kategorii wiekowej. Mieszka w Gold Coast – w 2011 została ambasadorką kandydatury (zakończonej sukcesem) tego miasta do organizacji igrzysk Wspólnoty Narodów w 2018[1]. Jest żoną Kierana Pearsona[2].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Australijka urodziła się w Sydney, a w wieku ośmiu lat wraz z rodziną przeniosła się do Gold Coast, gdzie w szkole podstawowej jej sportowy talent odkrył Sharon Hannan. Początkowo zajmowała się pływaniem i gimnastyką[2]. Już 2001 roku jako czternastolatka została mistrzynią Australii juniorek w biegu na 100 metrów[2]. 9 grudnia 2001 w Melbourne poprawiła czasem 12,51 rekord Australii młodzików w biegu na 90 metrów przez płotki, a 21 października tego samego roku poprawiła rekord Australii młodzików w biegu na 200 metrów przez płotki (28,15)[2]. Pierwsze międzynarodowe sukcesy odniosła w 2003 roku w Sherbrooke – na mistrzostwach świata juniorów młodszych była piąta w biegu na 200 metrów oraz zdobyła złoty medal w biegu na 100 metrów przez płotki (wysokość płotków – 76,2 cm)[3]. Jako szesnastolatka wystąpiła w biegu rozstawnym 4 × 100 metrów na mistrzostwach świata w Paryżu (2003)[4]. Latem 2004 startowała w mistrzostwach świata juniorów – w biegu na 100 metrów zdobyła brązowy medal, na tym samym dystansie w biegu płotkarskim zajęła czwarte miejsce, a w sztafecie 4 × 100 metrów była piąta[5]. Na koniec sezonu 2004 wystąpiła w igrzyskach Wspólnoty Narodów młodzieży zdobywając brąz w biegu na 100 metrów oraz złoto w biegu na 100 metrów przez płotki[6]. Podczas tych zawodów wystąpiła także w sztafecie 4 × 100 metrów (srebrny medal) i sztafecie szwedzkiej (brązowy medal)[6].

2005-2008[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2005 startowała wyłącznie w Australii wieńcząc sezon ustanowieniem 26 listopada w Brisbane rekordu Australii i Oceanii juniorów (13,01) w biegu na 100 metrów przez płotki[7].

Na początku pierwszego roku w gronie seniorów (2006) wystąpiła w Melbourne w igrzyskach Wspólnoty Narodów zajmując siódme miejsce w biegu na 100 metrów, odpadła już w eliminacjach biegu na 100 metrów przez płotki oraz wraz z partnerkami z ekipy australijskiej wywalczyła brązowy medal w biegu rozstawnym 4 × 100 metrów[8]. Została powołana do reprezentacji swojego kontynentu na wrześniowe zawody pucharu świata w Atenach – podczas tych zawodów wystartowała w biegu na 100 metrów (8. miejsce), biegu na 100 metrów przez płotki (4. miejsce) oraz sztafecie 4 × 100 metrów (5. miejsce)[9].

Od stycznia startowała w Australii, a 11 marca podczas mistrzostw kraju w Brisbane zdobyła złoty medal i czasem 12,92 ustanowiła nowy rekord kontynentu w biegu na 100 metrów przez płotki – rezultat ten poprawiła 5 maja pokonując dystans płotkarski w Osace w czasie 12,71[10]. W czerwcu i lipcu ponownie startowała w swojej ojczyźnie, a na przełomie sierpnia i września brała udział w mistrzostwach świata. Na światowym czempionacie nie odniosła jednak sukcesów docierając do półfinałów biegów na 100 i 100 metrów przez płotki oraz wraz z koleżankami odpadając już w eliminacjach sztafety 4 × 100 metrów.

W styczniu 2008 startowała w Australii, a kolejne występy miała dopiero w czerwcu. 16 lipca w Lucernie czasem 12,58 poprawiła własny rekord kontynentu w biegu na 100 metrów przez płotki – swój rekordowy wynik poprawiła ponownie 29 lipca w Monako[10]. Kolejny start w karierze Australijki to igrzyska olimpijskie w Pekinie, podczas których w finale osiągnęła czas 12,64 i zdobyła srebrny medal przegrywając z Amerykanką Dawn Harper[11].

2009-2012[edytuj | edytuj kod]

Zimą 2009 ustanowiła w Stanach Zjednoczonych dwa halowe rekordy Australii i Oceanii – 7,30 w biegu na 60 metrów oraz 7,96 w biegu na 60 metrów przez płotki. W styczniu i lutym startowała na stadionie w Australii zdobywając m.in. w marcu złote medale mistrzostw kraju. 28 lipca na mityngu Herculis w Monako wynikiem 12,50 ustanowiła rekord życiowy oraz rekord kontynentu w biegu na 100 metrów przez płotki. Na mistrzostwach świata w Berlinie zajęła w biegu przez płotki piąte miejsce z czasem 12,70[12].

Latem 2010 startowała głównie w mityngach rozgrywanych w Europie zwyciężając m.in. w biegu przez płotki na zawodach DN Galan 2010 w Sztokholmie. We wrześniu była reprezentantką Azji i Oceanii podczas pucharu interkontynentalnego w Splicie[13]. Wygrała bieg na 100 metrów podczas igrzysk Wspólnoty Narodów w Nowym Delhi jednak kilka godzin po biegu została zdyskwalifikowana za falstart i pozbawiono ją złotego medalu[14][15]. Podczas tych samych zawodów zdobyła także złoty medal w biegu na 100 metrów przez płotki[16][17]. Była członkinią australijskiej sztafety 4 × 400 metrów, która na igrzyskach zajęła czwarte miejsce[17].

Od stycznia do kwietnia 2011 startowała wyłącznie w swojej ojczyźnie zdobywając m.in. kolejne medale mistrzostw Australii[18]. Latem skupiła się na biegu na 100 metrów przez płotki odnosząc zwycięstwa na tym dystansie m.in. podczas mityngów Aviva British Grand Prix 2011 w Birmingham[19] oraz Herculis 2011 w Monako[20]. Złota medalistka mistrzostw świata w Taegu – w finale osiągnęła czas 12,28 (wówczas czwarty w historii biegu na 100 metrów przez płotki kobiet), a dodatkowo w półfinale uzyskała rezultat 12,36[21][22]. Została wybrana lekkoatletką roku 2011 w plebiscycie IAAF World Athlete of the Year[23][24]. Jako cel na sezon 2012 wyznaczyła sobie zdobycie złotego medalu igrzysk olimpijskich oraz poprawienie rekordu świata w biegu na 100 metrów przez płotki[25].

Poprawiając własny halowy rekord Australii i Oceanii zdobyła w marcu 2012 halowe mistrzostwo świata w biegu na 60 metrów przez płotki[26].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Zawodniczka podczas halowych mistrzostw świata w Stambule
Rok Impreza Miejsce Konkurencja Pozycja Wynik
2003 Mistrzostwa świata juniorów młodszych Kanada Sherbrooke bieg na 200 m 5. miejsce 24,01
bieg na 100 m przez płotki[a] Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 13,42
Mistrzostwa świata Francja Paryż sztafeta 4 × 100 m eliminacje 44,11
2004 Mistrzostwa świata juniorów Włochy Grosseto bieg na 100 m Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce 11,40
bieg na 100 m przez płotki 4. miejsce 13,41
sztafeta 4 × 100 m 5. miejsce 45,10
Igrzyska Wspólnoty Narodów młodzieży Australia Bendigo bieg na 100 m Bronze medal blank.svg 3. miejsce 12,26
bieg na 100 m przez płotki Gold medal blank.svg 1. miejsce 14,11
sztafeta 4 × 100 m Silver medal blank.svg 2. miejsce 46,08
sztafeta szwedzka Bronze medal blank.svg 3. miejsce 3:56,57
2006 Igrzyska Wspólnoty Narodów Australia Melbourne bieg na 100 m 7. miejsce 11,50
bieg na 100 m przez płotki eliminacje 13,02
sztafeta 4 × 100 m Bronze medal blank.svg 3. miejsce 44,25
Puchar świata Grecja Ateny bieg na 100 m 8. miejsce 11,44
bieg na 100 m przez płotki 4. miejsce 12,95
sztafeta 4 × 100 m 5. miejsce 44,26
2007 Mistrzostwa świata Japonia Osaka bieg na 100 m półfinał 11,32
bieg na 100 m przez płotki półfinał 12,82
sztafeta 4 × 100 m eliminacje 43,91
2008 Igrzyska olimpijskie Chińska Republika Ludowa Pekin bieg na 100 m przez płotki Silver medal olympic.svg 2. miejsce 12,64
Światowy finał lekkoatletyczny IAAF Niemcy Stuttgart bieg na 100 m przez płotki 6. miejsce 12,82
2009 Mistrzostwa świata Niemcy Berlin bieg na 100 m przez płotki 5. miejsce 12,70
2010 Puchar interkontynentalny Chorwacja Split bieg na 100 m przez płotki 1. miejsce 12,65
Igrzyska Wspólnoty Narodów Indie Nowe Delhi bieg na 100 m przez płotki Gold medal blank.svg 1. miejsce 12,67
sztafeta 4 × 400 m 4. miejsce 3:30,29
2011 Mistrzostwa świata Korea Południowa Daegu bieg na 100 m przez płotki Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 12,28
2012 Halowe mistrzostwa świata Turcja Stambuł bieg na 60 m przez płotki Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 7,73
Igrzyska olimpijskie Wielka Brytania Londyn bieg na 100 m przez płotki Gold medal olympic.svg 1. miejsce 12,35
2013 Mistrzostwa świata Rosja Moskwa bieg na 100 m przez płotki Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce 12,50
2014 Halowe mistrzostwa świata Polska Sopot bieg na 60 m przez płotki Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce 7,85
Igrzyska Wspólnoty Narodów Szkocja Glasgow bieg na 100 m przez płotki Gold medal blank.svg 1. miejsce 12,67
2017 Mistrzostwa świata Wielka Brytania Londyn bieg na 100 m przez płotki Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 12,59

Progresja wyników[edytuj | edytuj kod]

Płotkarka (druga od lewej) podczas mityngu Memorial Van Damme 2010 w Brukseli

Bieg na 100 m przez płotki[edytuj | edytuj kod]

Sezon Wiek Wynik Miejsce Data Wynik na świecie
2004 18 lat 13,30 Włochy Grosseto 0000-07-1515 lipca 118.
2005 19 lat 13,01 Australia Brisbane 0000-11-2626 listopada 46.
2006 20 lat 12,95 Grecja Ateny 0000-09-1717 września 42.
2007 21 lat 12,71 Japonia Osaka 0000-05-055 maja 12.
2008 22 lata 12,53 Monako Monako 0000-07-2929 lipca 5.
2009 23 lata 12,50 Monako Monako 0000-07-2828 lipca 5.
2010 24 lata 12,57 Szwecja Sztokholm 0000-08-066 sierpnia 4.
2011 25 lat 12,28 Korea Południowa Daegu 0000-09-033 września 1.[b]
2012 26 lat 12,35 Wielka Brytania Londyn 0000-08-077 sierpnia 1.
2013 27 lat 12,50 Rosja Moskwa 0000-08-1717 sierpnia 6.
2014 28 lat 12,59 Australia Perth 0000-02-2222 lutego 8.
2015 29 lat 12,59 Australia Brisbane 0000-03-2929 marca 9.
2016 30 lat 13,14 Norwegia Oslo 0000-06-099 czerwca 116.

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Konkurencja Rezultat Data Miejsce Zawody Uwagi
Bieg na 60 metrów (stadion) 7,16 2011-06-2525 czerwca 2011 Australia Gold Coast
Bieg na 60 metrów (hala) 7,30 2009-02-077 lutego 2009 Stany Zjednoczone Boston Reebok halowy rekord Australii i Oceanii[27]
Bieg na 60 metrów przez płotki (hala) 7,73 2012-03-1010 marca 2012 Turcja Stambuł halowe mistrzostwa świata halowy rekord Australii i Oceanii
Bieg na 100 metrów 11,14 2007-08-2626 sierpnia 2007 Japonia Osaka mistrzostwa świata
Bieg na 100 metrów przez płotki 12,28 2011-09-033 września 2011 Korea Południowa Daegu mistrzostwa świata rekord Australii i Oceanii

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Płotki o wysokości 76,2 cm.
  2. Jest to piąty wynik w historii lekkoatletyki, w chwili uzyskania był to najlepszy rezultat od 1992 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maciek Jałoszyński, Sprintem przez świata, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2011-11-04] (pol.).
  2. a b c d Athlete profiles » Pearson, Sally, athletics.com.au [dostęp 2011-11-04] (ang.).
  3. World Youth Championships 2003 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 2016-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)].
  4. 2003 IAAF World Championships in Athletics – 4x100 Metres Relay – W Heats, iaaf.org [dostęp 2011-11-04] (ang.).
  5. World Junior Championships 2004 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 2016-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)].
  6. a b Commonwealth Youth Games 2004 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 2016-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-22)].
  7. Classic Brisbane AUS 26 November 2005, tilastopaja.org [dostęp 2011-11-05] (ang.).
  8. CWG Melbourne AUS 19 – 25 March 2006 / 18th Commonwealth Games, Melbourne Cricket Ground, tilastopaja.org [dostęp 2014-07-08] (ang.).
  9. WCp Athína GRE 16 – 17 September 2006 / 10th World Cup, Olympic Stadium, tilastopaja.org [dostęp 2014-07-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04] (ang.).
  10. a b Athlete career in 100 m hurdles, tilastopaja.org [dostęp 2011-11-05] (ang.).
  11. Olympic Games, National Stadium – „Bird’s Nest” Beijing CHN 15 – 24 August 2008, tilastopaja.org [dostęp 2014-07-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-23] (ang.).
  12. Steve Landells, Event Report – Women’s 100m Hurdles – Final, berlin.iaaf.org [dostęp 2011-11-05] (ang.).
  13. Laura Arcoleo, EVENT Report – Women’s 100 Metres Hurdles, iaaf.org [dostęp 2011-11-05] (ang.).
  14. Anja Herrlitz, Fehlstart-Drama um Sally Pearson, leichtatletik.de [dostęp 2010-10-07] (niem.).
  15. Janusz Rozum, O tym się mówi, Oficjalny portal Polskiego Związku Lekkiej Atletyki [dostęp 2010-10-08] (ang.).
  16. Mike Rowbottom, India sweeps women’s Discus Throw, Langat and Kipsiro complete doubles – Commonwealth Games Day Six, iaaf.org [dostęp 2011-11-05] (ang.).
  17. a b 19th Commonwealth Games, Jawaharlal Nehru Sports Complex Delhi IND 6 – 14 October 2010, tilastopaja.org [dostęp 2014-07-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-03] (ang.).
  18. Len Johnson, Watt leaps 8.44m, Pearson scores triple victory as curtain falls on Melbourne’s Olympic Park, iaaf.org [dostęp 2011-11-05] (ang.).
  19. Pearson and Thorkildsen shine in a wet but atmospheric Alexander Stadium, Birmingham – Samsung Diamond League, iaaf.org [dostęp 2011-11-05] (ang.).
  20. Herculis 2011, Samsung Diamond League Monaco MON 22 July 2011, tilastopaja.org [dostęp 2011-11-05] (ang.).
  21. 2011 IAAF World Championships – Women’s 100 m Hurdles, daegu2011.iaaf.org [dostęp 2011-11-05] (ang.).
  22. Lauren Lee i David Martin, Women’s 100m Hurdles – Final – Pearson clocks sensational 12.28!, daegu2011.iaaf.org [dostęp 2011-11-05] (ang.).
  23. Bolt and Pearson are World Athletes of the Year – 2011 World Athletics Gala, iaaf.org [dostęp 2011-11-12] (ang.).
  24. IAAF: Usain Bolt i Sally Pearson najlepszymi lekkoatletami roku, Sport.pl [dostęp 2011-11-12] (pol.).
  25. Maciek Jałoszyński, Sprintem przez świat, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2011-11-05] (pol.).
  26. EVENT REPORT – Women’s 60 Metres Hurdles – Final, iaaf.org [dostęp 2012-03-10] (ang.).
  27. Records: Sprints – 60 Metres: Women – Senior – Indoor, iaaf.org [dostęp 2012-11-22] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]