Ted Danson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ted Danson
Ilustracja
Ted Danson w 2008
Imię i nazwisko Edward Bridge Danson III
Data i miejsce urodzenia 29 grudnia 1947
San Diego
Zawód aktor, producent filmowy
Współmałżonek Randall „Randy” Gosch
(1970–1975; rozwód)
Cassandra Coates
(1977–1993; rozwód)
Mary Steenburgen
(od 1995)
Lata aktywności od 1972

Ted Danson, właściwie Edward Bridge Danson III[1][2] (ur. 29 grudnia 1947[3] w San Diego[4]) – amerykański aktor i producent filmowy.

Życiorys[edytuj]

Wczesne lata[edytuj]

Jest jedynym synem archeologa Edwarda Bridge Dansona Jr. i Jessiki MacMaster[5], ma siostrę Jan. Dorastał w Flagstaff, w północnej części stanu Arizona. W latach 1961-66 uczęszczał do szkoły średniej dla chłopców Kent School w Kent w stanie Connecticut, gdzie był gwiazdorem koszykówki. W latach 1966-68 studiował dramat na Uniwersytecie Stanforda[6] w Stanford w stanie Kalifornia. Otrzymał licencjat na Carnegie-Mellon University w Pittsburgh w stanie Pensylwania. Ukończył także Beverly Hills Playhouse w Beverly Hills.

Kariera[edytuj]

W 1972 roku wystąpił po raz pierwszy na scenie off-Broadwayu w spektaklu Toma Stopparda Prawdziwy inspektor Hound (The Real Inspector Hound), a rok później zagrał w Brooks Atkinson Theatre na Broadwayu w sztuce Status Quo Vadis u boku Bruce’a Boxleitnera. Zadebiutował na małym ekranie w serialu NBC Somerset (1975-76) z Sigourney Weaver. W 1978 roku przeniósł się do Los Angeles, gdzie uczęszczał do Actors Institute. Rok potem pojawił się po raz pierwszy na kinowym ekranie jako policjant w dramacie kryminalnym Cebulowe pole (The Onion Field, 1979) u boku Jamesa Woodsa. Po występie w telewizyjnej adaptacji powieści Marilyn French ABC Miejsce dla kobiet (The Women’s Room, 1980) z Lee Remick i Alem Corley'em, zagrał postać cynicznego adwokata rejonowego w thrillerze Żar ciała (Body Heat, 1981) u boku Williama Hurta i Kathleen Turner.

Ogromnym sukcesem była rola właściciela tawerny Sama Malone w sitcomie NBC Zdrówko (Cheers, 1982-93), która została uhonorowana dwukrotnie nagrodą Złotego Globu, dwukrotnie nagrodą Emmy i American Comedy Award. Jego kreacja kazirodczego ojca molestującego seksualnie w przeszłości swoją nastoletnią córkę w telewizyjnym dramacie ABC Amelia (Something About Amelia, 1984) z Glenn Close i Jane Kaczmarek przyniosła mu nagrodę Złotego Globu i była nominowana do nagrody Emmy. Zagrał tytułową rolę w miniserialu NBC Podróże Guliwera (Gulliver's Travels, 1996).

Życie prywatne[edytuj]

Trzykrotnie żonaty: po raz pierwszy z Randall „Randy” Lee Gosch (1970-1975), drugi raz z Cassandrą „Casey” Coates (od 30 lipca 1977 do 1993), z którą ma dwie córki - Kate (ur. 24 grudnia 1979) i adoptowaną od 1987 roku Alexis (ur. 1985). Spotykał się z aktorką Whoopi Goldberg (1992-1994). Jego trzecią żoną jest Mary Steenburgen, którą poślubił 7 października 1995 roku.

Przez wiele lat był weganinem, zanim przekonał się do diety pescetarian[7]. Danson cierpiał na zespół Polanda, a jako dziecko z tego powodu był zastraszany[8].

Wybrana filmografia[edytuj]

filmy fabularne[edytuj]

seriale TV[edytuj]

Przypisy

  1. Ted Danson Actor, Producer (ang.). TVGuide.com. [dostęp 2016-08-13].
  2. Ted Danson (ang.). TV.com. [dostęp 2015-12-13].
  3. Ted Danson (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-08-13].
  4. Ted Danson (ang.). Listal. [dostęp 2016-01-31].
  5. Ted Danson Biography (1947-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2016-08-13].
  6. Ted Danson - Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2016-08-13].
  7. 'Cheers to Ted Danson for Going Vegan (ang.). Mercy For Animals. [dostęp 2016-08-13].
  8. Orange Coast Magazine (ang.). Emmis Communications. [dostęp 2016-08-13].

Bibliografia[edytuj]